Ιστορικά, η Χώρα των Βάσκων αποτελείται από τις περιοχές της Αλαβα (με πρωτεύουσα τη Βιτόρια), της Γιπούθκουα (με πρωτεύουσα το Σαν Σεμπαστιάν) και της Βιθκάγια (με πρωτεύουσα το Μπιλμπάο).
Ποδοσφαιρικά, και γιατί έτσι τη βολεύει, η Αθλέτικ Μπιλμπάο περιλαμβάνει στη βασκική περιοχή τη γειτονική Ναβάρα, πρωτεύουσα της οποίας είναι η Παμπλόνα. Γι’ αυτό όσοι ποδοσφαιριστές προέρχονται από την Οσασούνα θεωρούνται «Βάσκοι» και μπορούν να φορέσουν τη φανέλα των «λιονταριών», οι οποίοι προς τιμήν τους εξακολουθούν να τροφοδοτούνται μόνο από δικά τους, βασκικά παιδιά.
Αν, βεβαίως, πας στην Παμπλόνα και αποκαλέσεις έναν ντόπιο «Βάσκο», μπορεί να σε βρίσει ή να σε χτυπήσει. Στη συγκεκριμένη πόλη, πάντως, έχει γεννηθεί το μεγαλύτερο αστέρι της ομάδας του Ερνέστο Βαλβέρδε και ο πιο ακριβοπληρωμένος παίκτης της, ο Νίκο Γουίλιαμς.
Συντοπίτης μιας από τις μεγάλες ελπίδες της Ισπανίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του επόμενου καλοκαιριού ο παίκτης-κλειδί στην προσπάθεια της Aρσεναλ να κατακτήσει το πρώτο πρωτάθλημά της ύστερα από 22 χρόνια.
Το βράδυ της Τετάρτης (03/12), στη νίκη των «κανονιέρηδων» επί της Μπρέντφορντ που τους διατήρησε στην κορυφή της Premier League και σε απόσταση (σχετικής) ασφάλειας από τους διώκτες τους, ο Μίκελ Μερίνο Θαθόν σκόραρε για ακόμα μία φορά, παρότι η βασική του δουλειά μέσα στο γήπεδο είναι να δίνει μάχες στη μεσαία γραμμή, να κόβει, να μοιράζει παιχνίδι, να βοηθάει στην άμυνα στις στατικές φάσεις.
Art in motion pic.twitter.com/OVGtyMMpVd
— Forever Arsenal (@ArsenalN10) December 4, 2025
Το κάνει, όμως, με τέτοια συνέπεια που στα τελευταία έξι παιχνίδια με την ομάδα του Λονδίνου μετράει τέσσερα γκολ και δύο ασίστ, ενώ μέσα στο 2025 είναι ο μέσος που αγωνίζεται στο αγγλικό πρωτάθλημα με τη μεγαλύτερη προσφορά, άμεση ή έμμεση, σε γκολ, με 28 (21 γκολ – 7 ασίστ).
Σε αυτά, βεβαίως, συνυπολογίζονται τα επιτεύγματά του στους «φούριας ρόχας», στους οποίους επίσης αποτελεί κομβικό μέλος, όπως επιβεβαιώθηκε στην κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2024, όπου ο Μερίνο σημείωσε το γκολ της πρόκρισης στον προημιτελικό με την οικοδέσποινα Γερμανία.
«Θα είμαι οτιδήποτε η ομάδα θέλει να είμαι», έχει πει επανειλημμένως ο 29χρονος Ισπανός κεντρικός μέσος, ο οποίος ανταποκρίνεται απόλυτα στον ρόλο του (άτυπου) σέντερ φορ, όταν ο Αρτέτα του το ζητάει, εξαιτίας των συνεχόμενων τραυματισμών που πλήττουν την ομάδα και στην επιθετική γραμμή, πέρυσι με Γκαμπριέλ Ζεσούς και Κάι Χάβερτς, φέτος με τον Γερμανό και τον νεοφερμένο Βίκτορ Γκιόκερες.
Full commitment.
Mikel’s reaction to our win over Brentford 👇
— Arsenal (@Arsenal) December 3, 2025
«Ηξερα ότι μπορούσε να προσφέρει πολύ περισσότερα απ’ όσα είχε δείξει, ειδικά μετά την πρώτη μας κουβέντα. Γιατί είναι ένας παίκτης που έχει τέτοια δίψα για να μάθει, που αγαπάει τόσο το επάγγελμα και το ποδόσφαιρο… Είναι δύσκολο να βάλεις όρια σε αυτό», εξηγεί ο Μίκελ Αρτέτα για ένα από τα βαρόμετρα της ομάδας του, έστω και αν λόγω ονόματος ή πρεστίζ τα φώτα επικεντρώνονται περισσότερο στον Ντέκλαν Ράις ή τον Μπουκάγιο Σάκα.
Αυτό κάθε άλλο παρά ενοχλεί τον Μερίνο, ο οποίος «έχτισε» το όνομά του ως δυναμικό και αποτελεσματικό χαφ στα τμήματα υποδομής της Οσασούνα και στην πρώτη ομάδα, προτού δοκιμάσει για πρώτη φορά εκτός Ισπανίας, σε Μπορούσια Ντόρτμουντ και Νιουκάστλ, με σαφώς μεγαλύτερη επιτυχία στη δεύτερη, παρότι και εκεί ένας τραυματισμός στην πλάτη τον κράτησε πίσω.
Πριν από επτά χρόνια αποφάσισε να επιστρέψει στα πάτρια εδάφη, για να ριζώσει σε μια Ρεάλ Σοσιεδάδ όπου κατέκτησε το Κύπελλο (το πρώτο τρόπαιο για τον σύλλογο μετά από 34 χρόνια «ξηρασίας»), εξελίχθηκε σε έναν από τους ηγέτες της, άλλαξε ακόμα και την ένταση στις προπονήσεις της ομάδας, φόρεσε το περιβραχιόνιο του αρχηγού και κέρδισε με το σπαθί του μια νέα ευκαιρία εκτός συνόρων.
Το καλοκαίρι του 2024, η Αρσεναλ αποφάσισε να επενδύσει περί τα 34 εκατομμύρια ευρώ για να τον αποκτήσει και, ενάμιση χρόνο αργότερα, ξέρει με βεβαιότητα ότι τα χρήματα αυτά έπιασαν τόπο, όπως προκύπτει και με τον Διόσκουρο του Μερίνο στη Σοσιεδάδ, Μαρτίν Θουμπιμέντι, απόκτημα αυτού του καλοκαιριού για να απελευθερώσει, τόσο τον Μίκελ όσο κυρίως τον Ράις.
Η φυσική του θέση είναι αυτή του κεντρικού μέσου, αλλά πιτσιρικάς ξεκίνησε ως δεξί εξτρέμ, στη διάρκεια της καριέρας του έχει παίξει ως κεντρικός αμυντικός, 6άρι, 8άρι και 10άρι, ενώ πλέον ανταποκρίνεται με μεγάλη αποτελεσματικότητα και στον ρόλο του σέντερ φορ, σημειώνοντας καθοριστικά γκολ για την Αρσεναλ.
Σημείο αναφοράς στη ζωή και την καριέρα του ο πατέρας του Ανχελ, ο οποίος υπήρξε στα νιάτα του παίκτης της Οσασούνα και ως προπονητής εργάστηκε στο τμήμα υποδομής και στη δεύτερη ομάδα του συλλόγου της Παμπλόνα.
Το 1991 ως παίκτης, παρότι μέσος και αυτός, είχε σκοράρει σε αγώνα της Οσασούνα με τη Στουτγκάρδη στη γερμανική πόλη και στο «Νέκαρστατιον» για το Κύπελλο UEFA. Η μοίρα θέλησε, 33 χρόνια αργότερα, ο γιος του να σκοράρει στο ίδιο γήπεδο, δίνοντας στην Ισπανία την πρόκριση στα ημιτελικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος.
Οπως ο πατέρας του, έτσι και ο Μίκελ πανηγύρισε κάνοντας γύρω γύρω από το σημαιάκι του κόρνερ. Συνήθως, πανηγυρίζει τα γκολ του σηκώνοντας τη γροθιά του στον αέρα, αλλά κάθε φορά αναζητά νέους τρόπους, αφού άλλωστε τα γκολ του αυξάνονται με μαθηματική πρόοδο.
Για να τιμήσει τον πατέρα του, όπου ήταν ελεύθερο, φορούσε το «8», γιατί αυτό είχε ο Ανχελ. Πλέον, στην Αρσεναλ φοράει το «23», γιατί ο αγαπημένος του αριθμός είναι καπαρωμένος από τον άλλοτε συμπαίκτη του και στη Σοσιεδάδ, Νορβηγό Μάρτιν Εντεγκααρντ.
Ελάχιστα τον απασχολεί, γιατί έχει αποδείξει περίτρανα ότι, στην περίπτωσή του, οι αριθμοί είναι απλώς κάτι τυπικό, σε ό,τι αφορά τις θέσεις μέσα στον αγωνιστικό χώρο, όπου καταφέρνει να ξεχωρίζει, όποια ιδιότητα και αν αποκτά.
Με όπλα την προσωπικότητα, την ανταγωνιστικότητα και τη δίψα για διαρκή μάθηση και βελτίωση, ο Μερίνο κάνει (ρεαλιστικά) όνειρα για τρεμπλ με την Αρσεναλ και φροντίζει να τα στηρίζει με την απόδοση και τις επιδόσεις του, λίγους μήνες πριν από το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο της καριέρας του. Εκεί όπου, δεδομένα, θα παίξει ρόλο-κλειδί, όπως έχει μάθει εσχάτως να κάνει…
