Πρώτα ακούς τον ήχο. Τα καπάκια να γλιστράνε πάνω στις κατσαρόλες, την πόρτα του φούρνου να ανοίγει και την ανάσα του ατμού, τα τηγάνια να μετακινούνται από μάτι σε μάτι, τα μεταλλικά γαστρονόμ να στιβάζονται στους πάγκους, σαν μια μικρή καθημερινή ορχήστρα που παίζει μόνο για την πείνα της πόλης. Στέκομαι μπροστά στη μικρή βιτρίνα και επιλέγω μια μερίδα από αυτό και μια από εκείνο. Στην εποχή που συνηθίζεται να γυρίζουμε σπίτι το βράδυ μετά τη δουλειά, το έτοιμο μαγειρευτό φαγητό είναι αναγκαίο και έτσι τα μαγειρεία της γειτονιάς μπαίνουν στο νοικοκυριό, το συμπληρώνουν, το στηρίζουν: γεμίζουν τάπερ, στρώνουν «ξένες» τραπεζαρίες που μοιάζουν οικείες, ταΐζουν ανθρώπους που δουλεύουν πολλές ώρες και δεν θέλουν να αποχωριστούν τη γεύση του σπιτικού. Κάπως έτσι λειτουργεί και ένα μικρό μαγειρείο στην Καλλιθέα, η «Τραπεζαρία» στην οδό Χαροκόπου. Από εκεί περνούν καθημερινά υπάλληλοι από τα γύρω γραφεία, αλλά και κάτοικοι της γειτονιάς που την έχουν εντάξει στο καθημερινό τους πρόγραμμα, σχεδόν σαν προέκταση της κουζίνας τους.
Ενα ζευγάρι που μετρά πάνω από τριάντα χρόνια κοινής ζωής, η Θεοδώρα Πανταζοπούλου και ο Διονύσης Πουλιάσης, λειτουργεί το περιποιημένο μαγειρείο της Χαροκόπου. Η ιστορία της Τραπεζαρίας ξεκινά το 2010, όταν ο Διονύσης βρέθηκε χωρίς δουλειά εν μέσω κρίσης. Η Θεοδώρα, που μεγάλωσε μέσα στην ταβέρνα που είχε η οικογένειά της στο Πεταλίδι Μεσσηνίας, τα βάζει κάτω και ξέρει πως θα τα καταφέρουν. Με δεξιότητες στη μαγειρική αλλά και την αγάπη τους για το καλό φαγητό, δημιούργησαν ένα χώρο που δεν θυμίζει μαγειρείο, αλλά περισσότερο σπίτι. Μπαίνεις σε μια τραπεζαρία ξύλινη, δίπλα στην ανοιχτή κουζίνα τους, υπάρχουν καρέκλες για να καθίσουν 6-8 άτομα. Στους τοίχους καλλιτεχνικές φωτογραφίες του Διονύση και κάποια ωραία διακοσμητικά φτιάχνουν ένα περιβάλλον ζεστό, που έχουν επιμεληθεί αρχιτεκτονικά η Μαρία Καραμάνου και η Πέννυ Τιτόνη.
Η δωρική μαγειρική της Θεοδώρας, χωρίς νεωτερισμούς και πειραματισμούς, ορίζει και το συνταγολόγιο καθ’ εκάστη: λαδερά και όσπρια, ένα πιάτο με κρέας ή κιμά, μια χειροποίητη πίτα, σπανακοτυρόπιτα (κάθε Πέμπτη), ψάρι, σαρδέλα ή γαύρο (κάθε Παρασκευή). Ο μουσακάς τους ανήκει στα ευπώλητα, πυκνός στη βάση, με καλοκαβουρδισμένο κιμά και αφράτη μπεσαμέλ ελαιολάδου. Αλλο νόστιμο κιμαδένιο πιάτο είναι τα μπιφτεκάκια κοτόπουλου με αληθινό κρεμώδη πουρέ πατάτας. Ορυζα (σπανακόρυζα, λαχανόρυζα) μελωμένα αλλά με λαχανικά που κρατάνε στο δόντι. Ολόφρεσκες σαλάτες που κόβονται τη στιγμή της παραγγελίας, όπως η λιάστρα με ξανθές σταφίδες, πρασινάδες και τριμμένο μήλο, ή η πλούσια χωριάτικη με πιπεριές και παξιμάδι. Χόρτα εποχής παίζουν συχνά στο μενού.
Καθημερινά κάνουν τα ψώνια τους από τα καλά μανάβικα της περιοχής αλλά και από αγορές παραγωγών. Τυρί προμηθεύονται από το Κοπανάκι Μεσσηνίας, ενώ το ελαιόλαδο είναι έξτρα παρθένο, κορωνέικης, ιδιοπαραγόμενο. Είναι πολύ περήφανοι για το λάδι τους, τόσο που καμία άλλη λιπαρή ουσία δεν χρησιμοποιούν στο μαγείρεμα, ούτε βούτυρο, ούτε φυτικά λιπαρά, συνταγή επιτυχίας για το φαγητό τους συνολικά. Από τις 11:30 το πρωί σερβίρουν καθημερινά φαγητό. Οι μερίδες τελειώνουν πριν τις από 16.00.
Υπολογίστε από 8,00 έως 9,50 ευρώ η μερίδα.
Δευτέρα-Παρασκευή, Χαροκόπου 11, Καλλιθέα, Τ/ 210-9516800
*Τα καταστήματα και τα προϊόντα που προτείνονται είναι επιλογές της δημοσιογράφου και δεν έχουν εμπορικό σκοπό.
