Ποιος έκανε αγωγή στη Ritz, τι γίνεται στο ΦΙΞ, τι ετοιμάζει ο Πολυχρονόπουλος και οι Αφοί Φανουριάδη και ποιες τράπεζες έχουν «καβούρια»

Καλημέρα σας,

Αν νομίζατε ότι μια πιθανή ειρηνευτική συμφωνία στην Ουκρανία θα φέρει αυτόματα ανάπτυξη, χαμηλές τιμές ενέργειας και «καλύτερες μέρες», η Capital Economics μας προσγειώνει απότομα. Το σενάριο που κυκλοφορεί αυτή τη στιγμή θυμίζει περισσότερο συνθηκολόγηση της Ουκρανίας. Παραχώρηση εδαφών, αφοπλισμός, καμία δυτική δύναμη στο έδαφος και μια υπόσχεση της Μόσχας ότι «δεν θα ξαναχτυπήσει». Και σύμφωνα με την Capital Economics, δεν υπάρχει λόγος να θεωρεί κανείς ότι αυτό το πλαίσιο μπορεί να σταθεί ως πραγματική ειρήνη.

Στα δικά μας, τι είπε ο Βασιλικός στα 90 χρόνια του ΞΕΕ και γιατί πρέπει να φοβάται η Booking. Πού στήνεται διαιτησία με «ψωμί», τι πραγματικά συμβαίνει στην Επιθεώρηση Εργασίας, τι ετοιμάζεται στο «φιλέτο» του Φιξ, ποιοι έβαλαν υπογραφή σε 3,5 εκατ. και ποια δόση ανάβει πράσινο. Fast-track πολυτέλεια στη Σιθωνία, σύνθετο υδραυλικό έργο βγαίνει από την κατάψυξη και ποιος νέος παίκτης μπαίνει στα νερά. Ποιες οι νέες business των Αφών Φανουριάδη, τι είναι οι μικρές «Black Friday» των σούπερ μάρκετ. Ποιος σέρνει τη Shein στα δικαστήρια, πού η Κυριακή είναι η πιο ακριβή μέρα και ποιο το νέο αίμα της Howden Hellas. Η πολυτέλεια αλλάζει ταχύτητα, την ώρα που 412 εκατ. παιδιά ζουν σε ακραία φτώχεια. Τι σχέση έχουν οι Μασάι με τη Ritz–Carlton και πού έχει γίνει βασίλισσα η Ελλάδα.

Τι συζητήθηκε πραγματικά στη συνέλευση των ξενοδόχων

• Η 13η γενική συνέλευση του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου Ελλάδος δεν ήταν μια τυπική ετήσια διαδικασία. Ηταν μια στιγμή σταθμός. Οχι μόνο γιατί έγινε μέσα στην ΧΕΝΙΑ, όχι μόνο γιατί συγκέντρωσε Σαββατιάτικα ξενοδόχους από κάθε γωνιά της χώρας, ούτε καν γιατί συνέπεσε με τα 90 χρόνια λειτουργίας του ΞΕΕ. Αλλά γιατί οι ξενοδόχοι φαίνεται πως το έργο πρέπει να αλλάξει. Αλλωστε, η επιτυχία των τελευταίων χρόνων δεν εγγυάται τίποτα για τα επόμενα. Και όπως είπε και ο Αλέξανδρος Βασιλικός, ο πρόεδρος του ΞΕΕ, το αύριο δεν χαρίζεται. Κερδίζεται. Ο Βασιλικός δεν μίλησε μόνο ως πρόεδρος, μίλησε ως άνθρωπος που βλέπει τον κλάδο να αλλάζει μπροστά στα μάτια του. Εθιξε, με τον τρόπο του, τα μεγάλα «αγκάθια», τις αθέμιτες πρακτικές των πλατφορμών, την ανεξέλεγκτη βραχυχρόνια μίσθωση και τον ψηφιακό μετασχηματισμό. Και, για να το πούμε με απλά λόγια, όποιος νομίζει ότι η επιτυχία του ελληνικού τουρισμού είναι δεδομένη επειδή «πήγε καλά το καλοκαίρι», δεν διαβάζει σωστά το ταμπλό. Το αύριο δεν έρχεται μόνο του. Το αύριο το φτιάχνεις. Αυτό ήταν το πραγματικό μήνυμα της ημέρας, πέρα φυσικά από το ότι 15.000 Ευρωπαίοι ξενοδόχοι –οι 1.000 Ελληνες– θα στραφούν δικαστικά κατά της Booking.

Μια διαιτησία με «ψωμί» για ΕΡΓΟΣΕ – Ιντρακάτ

• Στη διαιτησία πάει η διαφορά ΕΡΓΟΣΕ – ΙΝΤΡΑΚΑΤ για το έργο στα Σεπόλια. Την υπογειοποίηση και τον τετραπλό διάδρομο στον «στενό λαιμό» του αθηναϊκού σιδηροδρόμου. Οι διαφωνίες ανάμεσα στη «Σιδηρόδρομοι Ελλάδος Μ.Α.Ε.» και την κοινοπραξία είναι ουσιαστικές και αφορούν τόσο την κύρια σύμβαση του 2018 όσο και τις δύο συμπληρωματικές συμβάσεις των επόμενων ετών. Η ανάδοχος εταιρεία ζήτησε τη διαιτησία, η ΕΡΓΟΣΕ συμφώνησε, και ο Κυρανάκης, όπως έμαθα, έβαλε την υπογραφή για να μεταφερθεί το θέμα σε ένα σχήμα που υπόσχεται ταχύτητα, τεχνική ακρίβεια και κυρίως να μη χαθεί άλλος χρόνος. Το έργο των Σεπολίων δεν είναι ένα ακόμα τεχνικό project. Είναι το «μπουκάλι» απ’ όπου περνάνε οι ροές όλου του σιδηροδρομικού δικτύου γύρω από την Αθήνα. Οσο μένει ανοικτό, μένει ανοικτό και το πρόβλημα. Τώρα απομένει να δούμε αν η διαιτησία θα είναι η λύση ή απλώς το επόμενο επεισόδιο σε μια μακρά ιστορία έργων που ξεκίνησαν και δεν έχουν τελειώσει.

Από το «επίδομα ύπαρξης» στα bonus με KPI

• Μία απόφαση που πέρασε στα «ψιλά» αλλάζει το DNA της Επιθεώρησης Εργασίας. Για πρώτη φορά, το κράτος συνδέει το χρήμα με πόσους ελέγχους κάνεις, πόσο γρήγορα τους κλείνεις, πόσο ποιοτικά γράφεις πορίσματα, πόσο αποτελεσματικός είσαι απέναντι στην αδήλωτη εργασία. Και ναι, δεν παίρνουν όλοι τα ίδια, η κατανομή γίνεται ανάλογα με ρόλο και συμβολή. Το bonus δεν ενσωματώνεται στον μισθό και πληρώνεται μόνο εκ των υστέρων, αφού πρώτα αποδειχθεί ότι οι στόχοι πιάστηκαν. Αν δεν υπάρχουν διαθέσιμες πιστώσεις, απλώς… δεν πληρώνεται. Τόσο απλά. Η Επιθεώρηση γίνεται το πρώτο μεγάλο κομμάτι του Δημοσίου που λειτουργεί με ιδιωτικού τύπου κανόνες. Αν αυτό θα φέρει καλύτερους ελέγχους ή απλώς περισσότερη γραφειοκρατία, μένει να φανεί. Αλλά η αλλαγή νοοτροπίας ξεκίνησε.

Υπογραφές 3,5 εκατ. για να μη στραβώσει το έργο

• Την Παρασκευή είχαμε μια σημαντική κίνηση από το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών για την απαλλοτρίωση ακινήτων στο κομμάτι όπου «τρέχει» ο βασικός κορμός της Παράκαμψης Χαλκίδας – Ψαχνών. Εγκρίθηκε δέσμευση 3,5 εκατ. ευρώ αποκλειστικά για παρακατάθεση συμπληρωματικών αποζημιώσεων ακινήτων. Γιατί τώρα; Διότι οι απαλλοτριώσεις «τρέχουν» παράλληλα με το έργο. Το έργο έχει πάρει παράταση έως τον Σεπτέμβριο του 2028, άρα κάθε καθυστέρηση στις απαλλοτριώσεις μπορεί να αλλάξει το χρονοδιάγραμμα. Ο συνολικός προϋπολογισμός απαλλοτριώσεων φτάνει τα 30,45 εκατ. ευρώ, οπότε η νέα δέσμευση των 3,5 εκατ. ευρώ είναι εντός πλαισίου. Η κατασκευή της Παράκαμψης Χαλκίδας – Ψαχνών είναι από τα μεγαλύτερα έργα οδικής υποδομής που εξελίσσονται αυτή τη στιγμή στη Στερεά Ελλάδα. Η νέα απόφαση ξεμπλοκάρει το ζήτημα των αποζημιώσεων, επιτρέπει στους μηχανικούς να επεκταθούν στα επόμενα μέτωπα εργασιών και, κυρίως, κρατά ζωντανό ένα χρονοδιάγραμμα που ήδη έχει «τραβηχτεί».

Η 8η δόση «ανάβει πράσινο» στο Πάτρα – Πύργος

• Από τη Στερεά Ελλάδα μεταφερόμαστε στην Πελοπόννησο. Με απόφαση δεσμεύθηκαν 15,860 εκατ. ευρώ για την 8η δόση της χρηματοδοτικής συμβολής του Δημοσίου στο τμήμα Πάτρα – Πύργος του μεγάλου άξονα Ελευσίνα – Κόρινθος – Πάτρα – Πύργος – Τσακώνα. Γιατί τώρα; Διότι, σύμφωνα με τον παραχωρησιούχο ΑΠΙΟΝ ΚΛΕΟΣ, το ορόσημο 95% προόδου στις κατασκευές Πάτρα – Πύργος αναμένεται να «πιαστεί» εντός του μήνα, κοινώς εντός της εβδομάδας, μια και ο μήνας εκπνέει. Με βάση τη σύμβαση παραχώρησης, αυτή η πρόοδος ενεργοποιεί αυτομάτως την πληρωμή της 8ης δόσης ύψους 15,86 εκατ. ευρώ. Ο δρόμος Πάτρα – Πύργος, τον οποίο η περιοχή περιμένει δεκαετίες ως σύγχρονο, ασφαλή αυτοκινητόδρομο, πλησιάζει λίγο ακόμη στην ολοκλήρωση.

Τι συμβαίνει στον Διάπορο

• Στον Διάπορο της Σιθωνίας δεν θα χτιστεί απλώς άλλο ένα resort. Η «ΣΤΑΝΤΑ Μονοπρόσωπη Α.Ε.» στήνει ένα 5άστερο, ενεργειακά αυτόνομο συγκρότημα με 13 ισόγειες βίλες + 13 διώροφα bungalows, ίσον 76 δωμάτια. Κεντρικό κτίριο με πισίνα, εμπορική στοά, εστιατόρια, yachting club, spa, γυμναστήριο, παιδικές εγκαταστάσεις, μέχρι και… ιδιωτικό ναό. Ολα αυτά με μόλις 42 εκατ. ευρώ. Το πραγματικό ζουμί; Το Diaporos Green Retreat αποκτά ΕΣΧΑΣΕ, δηλαδή ειδικό χωροταξικό καθεστώς. Το Διαπόρι γίνεται case study για το πώς η ελληνική τουριστική υπεραξία «τρέχει» πλέον με fast-track διαδικασίες. Ομως μπορούν οι μικροί προορισμοί να «σηκώσουν» 5* οικιστικές μονάδες, αφαλατώσεις, ενεργειακά αυτόνομες υποδομές; Η απάντηση θα δοθεί στο νησί.

Ποιο σύνθετο υδραυλικό έργο παίρνει μπρος

• Σημαντική εξέλιξη για ένα από τα πιο σύνθετα υδραυλικά έργα της Κρήτης φέρνει νέα απόφαση που ανοίγει τον δρόμο για την ανάθεση της μελέτης των λιμνοδεξαμενών και αρδευτικών δικτύων Γερακαρίου Ρεθύμνου, συνολικής αξίας 3,15 εκατ. ευρώ με ΦΠΑ. Μετά από ώριμη διαγωνιστική διαδικασία (από τις αρχές του 2024), η Επιτροπή Διαγωνισμού κατέληξε στην Ενωση NAMA A.E. – ΕΤΜΕ-ΥΔΡΟΔΟΜΙΚΗΕΤΜΕ – ΥΔΡΟΔΟΜΙΚΗΕΤΜΕ – ΥΔΡΟΔΟΜΙΚΗ ΕΠΕ – ΓΕΩ.ΠΕΡ. Α.Ε. – Ευθ. Ιακωβάκης, με τη μεγαλύτερη συνολική βαθμολογία (Β=88,11) βάσει της βέλτιστης σχέσης ποιότητας-τιμής. Ακόμη και αν η προσφορά που κρίθηκε σύμφωνα με πληροφορίες αρχικά «ασυνήθιστα χαμηλή» (απόκλιση 12,16 μονάδων από τον Μ.Ο. εκπτώσεων), τελικά έγινε αποδεκτή, καθώς κρίθηκε επαρκώς αιτιολογημένη. Η ανάθεση της μελέτης είναι κρίσιμο βήμα για έργο που έχει χαρακτηριστεί από το 2018 ως μεγάλο σύνθετο έργο εθνικής σημασίας, με προϋπολογισμό κατασκευής που αγγίζει τα 180 εκατ. ευρώ. Το Γερακάρι φαίνεται να μπαίνει επιτέλους σε τροχιά υλοποίησης.

Τράπεζες με «καβούρια»: Γεμάτα θησαυροφυλάκια, χαμηλή πίστωση

• Από τα έργα που χρειάζονται χρηματοδότηση περνάμε σε αυτούς που κρατούν το κλειδί του ρευστού. Το πρώτο εξάμηνο έφερε νέα πρόοδο στο μεγάλο στοίχημα των ελληνικών τραπεζών, τη μείωση των NPLs. Από 2,90% στο πρώτο τρίμηνο, το ποσοστό έπεσε στο 2,73% στο τέλος Ιουνίου. Καλή επίδοση; Ναι. Αλλά ο μέσος όρος της Ευρωζώνης είναι 1,90%. Η Ελλάδα έχει κάνει μαραθώνιο από τα παλιά διψήφια ποσοστά, αλλά ακόμη κρατά ένα βήμα πίσω. Εκεί όπου οι ελληνικές τράπεζες κερδίζουν το χειροκρότημα είναι η αποδοτικότητα. Ο δείκτης Return on Equity στο τέλος του β’ τριμήνου διαμορφώθηκε στο 13,2%, όταν ο μέσος ευρωπαϊκός όρος είναι 10,11%. Το λέμε απλά. Βγάζουν περισσότερο κέρδος πάνω στα ίδια κεφάλαια, προϊόν και της περιόδου υψηλών επιτοκίων. Κι όμως, οι ελληνικές τράπεζες κρατούν γεμάτα θησαυροφυλάκια, αλλά δάνεια δεν δίνουν. Ο δείκτης δανείων προς καταθέσεις βρίσκεται στο 62,37%, όταν στην υπόλοιπη Ευρωζώνη είναι στο 102,16%. Οι ευρωπαϊκές τράπεζες δανείζουν περισσότερα από όσα έχουν σε καταθέσεις (με πρόσβαση στη χονδρική χρηματοδότηση). Οι ελληνικές, αντίθετα, έχουν χρήμα αλλά διστάζουν να το ρίξουν στην οικονομία. Κι αυτό δεν βοηθά ούτε τις επενδύσεις ούτε την ανάπτυξη. Συμπέρασμα; Οι ελληνικές τράπεζες έχουν αφήσει πίσω τους τη δεκαετία των κρίσεων. Αλλά, για να στηριχθεί πραγματικά η οικονομία, πρέπει να περάσουν από τον ρόλο του «συλλέκτη καταθέσεων» στον ρόλο του παίκτη που μοιράζει ρευστό στην αγορά. Θα το τολμήσουν;

Τι χτίζεται στο οικόπεδο-φιλέτο του Φιξ

• Από τη χρηματοδότηση περνάμε σε εκείνους που επενδύουν στα «τούβλα». Στη Θεσσαλονίκη, στο οικόπεδο-φιλέτο της πρώην ζυθοποιίας Φιξ, η Dimand ετοιμάζει ένα project που υπόσχεται ότι θα αλλάξει τον χάρτη της πόλης. Η αγορά ακινήτων στη συμπρωτεύουσα έχει πάρει… φωτιά και η Dimand έρχεται να ρίξει κι άλλο λάδι. Οι τιμές πώλησης των κατοικιών στο νέο συγκρότημα θα κυμανθούν από 5.500 έως 10.000 ευρώ/τ.μ., με μέση τιμή 7.000 ευρώ/τ.μ. Το ενδιαφέρον είναι υπαρκτό. Οι προπωλήσεις αρχίζουν Ιανουάριο-Φεβρουάριο. Το κοινό; Κυρίως Ελληνες και όσοι έχουν δεσμούς με τη Θεσσαλονίκη. Το έργο είναι συνολικού προϋπολογισμού 200 εκατ. ευρώ, με εργασίες έναρξης το πρώτο τρίμηνο του 2026 και ολοκλήρωση το 2029. Κόστος κατασκευής 4.500 ευρώ/τ.μ. Κατοικίες 96, από 70 τ.μ. μέχρι penthouse των 2,5 εκατ. ευρώ. Η Πειραιώς όχι μόνο χρηματοδοτεί, αλλά θα παίξει ρόλο και στη διάθεση των ακινήτων, παρέχοντας δάνεια στους αγοραστές συνδέοντας έτσι τράπεζες και real estate στην πράξη.

Ο Πολυχρονόπουλος μπαίνει στα νερά

• Αλλά real estate και υποδομές δεν λένε τίποτα χωρίς παραγωγική βάση. Εκεί μπαίνει στο κάδρο ο Θανάσης Πολυχρονόπουλος. Πέρα από τα πράσινα projects της Polygreen, ο Πολυχρονόπουλος κάνει μια κίνηση εκτός «συνήθους πεδίου». Μαζί με την Polygreen και τον Ευάγγελο Κασσωτάκη ίδρυσαν τη Naoussa Blue Waters Α.Ε., νέα εταιρεία που μπαίνει στο παιχνίδι του εμφιαλωμένου νερού και των αναψυκτικών. Η εταιρεία στήθηκε στον Πειραιά, με κεφάλαιο 25.000 ευρώ και κύρια δραστηριότητα την παραγωγή μεταλλικού νερού και άλλων εμφιαλωμένων ποτών, μαζί με πολλές δευτερεύουσες (αναψυκτικά, χονδρικό εμπόριο, αποθήκευση). Η Naoussa Blue Waters φέρει ξεκάθαρα τη σφραγίδα του Πολυχρονόπουλου, που ελέγχει το 69,1%, ενώ η Polygreen συμμετέχει με 24,9%.

Αφοί Φανουριάδη: Από τις φρεγάτες FDI στη FlowPark της στεριάς

• Από το νερό πάμε στη ναυπηγική-αμυντική βιομηχανία και τη «στεριανή» της προέκταση. Η FARAD έγινε ευρέως γνωστή από τη μεγάλη συμφωνία με τη Naval Group για τη συντήρηση των φρεγατών FDI. Πίσω από τα φώτα, οι μέτοχοί της ετοιμάζουν το επόμενο βήμα, με τη FlowPark ΙΚΕ. Πρόκειται για νέα εταιρεία, που ιδρύθηκε αθόρυβα, αλλά διόλου τυχαία. Η οικογένεια Φανουριάδη, η ίδια που κρατά το τιμόνι της FARAD, δημιούργησε παράλληλο σχήμα με επίκεντρο τις υποδομές, τα ακίνητα και τη διαχείριση χώρων στάθμευσης, με δραστηριότητα πολύ ευρύτερη από αυτήν που προδίδει το όνομα. Η FlowPark μπορεί να αναλάβει από απλές μισθώσεις parking μέχρι κατασκευές, ανακαινίσεις και ανάπτυξη ακινήτων, ό,τι χρειάζεται μια βιομηχανία, θα έλεγε κάποιος, που μπαίνει σε φάση επέκτασης.

Τι συνδέει το χωράφι… με το internet-café 

• Και επειδή η οικονομία δεν είναι μόνο βαριά βιομηχανία αλλά και πολύ πιο «γήινη» επιχειρηματικότητα, πάμε στη Θέρμη. Εκεί ιδρύθηκε η AgroTastyFood Link Ι.Κ.Ε. (ATFL), με μετόχους την DCO Group of Companies Μονοπρόσωπη ΙΚΕ και τους Heinz Bruno Seiler και Aniev Terpo με 25%. Το πιο ενδιαφέρον είναι το εύρος των δραστηριοτήτων. Η ATFL ξεκινά από υπηρεσίες εστιατορίων και κινητών μονάδων εστίασης και απλώνεται σε λιανικό εμπόριο τροφίμων σε πάγκους και αγορές, καλλιέργεια δημητριακών, οσπρίων, αρωματικών φυτών, μέχρι και internet-café, καφενεία, snack bars κ.λπ. Με μία φράση, ένα ολόκληρο οικοσύστημα «από το χωράφι, στο ράφι και στο κυλικείο».

Ποιες είναι οι μικρές «Black Friday» του σούπερ μάρκετ

• Από την παραγωγή στην κατανάλωση. Στην ελληνική αγορά σούπερ μάρκετ δεν αποφασίζει μόνο το ράφι. Αποφασίζει και ο μισθός που μπαίνει στον λογαριασμό. Κάθε φορά που πέφτουν οι πληρωμές, οι πωλήσεις κάνουν άλμα, σαν να γυρίζει κάποιος έναν διακόπτη. Οσο απομακρυνόμαστε από την pay day, το καλάθι σφίγγει, οι αγορές μαζεύονται και η διάθεση για δοκιμή νέων προϊόντων σχεδόν παγώνει. Με το που μπαίνει ο μισθός, ξαναζωντανεύει το ράφι. Αυτό πλέον δεν είναι απλή παρατήρηση, είναι δομικό χαρακτηριστικό. Για τους retailers, σημαίνει ότι κανένα promotion planning δεν μπορεί να αγνοεί τον παλμό των pay weeks. Η εβδομάδα του μισθού λειτουργεί σαν μικρό, μηνιαίο «Black Friday». Αν τοποθετήσεις εκεί τις καμπάνιες σου, κερδίζεις και σε όγκο και σε ορατότητα brand. Η αγορά δεν είναι σταθερή. Είναι κυκλική, κι όποιος δεν το βλέπει, σχεδιάζει στα τυφλά.

Ποιος σέρνει στα δικαστήρια τη Shein 

• Αν οι pay weeks δείχνουν πώς καταναλώνουμε, η υπόθεση Shein δείχνει με ποιους κανόνες παίζουν οι παγκόσμιοι παίκτες. Στη Γαλλία, το θερμό μέτωπο λέγεται Shein. Δώδεκα ομοσπονδίες και πάνω από 100 brands ενώθηκαν και οδήγησαν την πλατφόρμα στα δικαστήρια, κατηγορώντας την για πρακτικές αθέμιτου ανταγωνισμού. Από παραβίαση κανονισμών μέχρι κινδύνους για τους καταναλωτές και οικονομική ζημιά εκατοντάδων εκατομμυρίων, οι κατηγορίες είναι βαριές. Οι Γάλλοι λιανέμποροι μιλούν για παίκτη που λειτουργεί εκτός κανόνων. Η Shein απαντά ότι πρόκειται για «απόπειρα μποϊκοτάζ», αλλά τα πρόστιμα που έχει ήδη δεχθεί στην Ευρώπη ξεπερνούν τα 190 εκατ. ευρώ. Το υπουργείο στη Γαλλία τάσσεται ανοιχτά με τις ομοσπονδίες και το δικαστήριο της Aix-en-Provence ετοιμάζεται για μια υπόθεση που ίσως αλλάξει τους κανόνες στο fast fashion.

Η κυριακάτικη βελγική μάχη του λιανεμπορίου

• Κι αν νομίζετε ότι τα θέματα ανταγωνισμού είναι μόνο νομικές λεπτομέρειες, ρίξτε μια ματιά στο Βέλγιο. Εκεί, στην «ήσυχη» κατά τα άλλα αγορά, γίνεται πόλεμος. Για να ανοίξει μια αλυσίδα τα καταστήματά της την Κυριακή, πρέπει να πληρώνει τους εργαζόμενους με 200% προσαύξηση. Την ίδια ώρα, τα σούπερ μάρκετ που λειτουργούν υπό τη μορφή ανεξάρτητων επιχειρηματιών δηλαδή, με τη μέθοδο του franchise και ταμπέλα, Delhaize, Albert Heijn, Carrefour Market, Spar, Intermarché, Jumbo κ.λπ., ανοίγουν κανονικά τις Κυριακές, με χαμηλότερο κόστος προσωπικού και μεγαλύτερη ευελιξία σε φοιτητές και flex workers. Το πρόβλημα δεν είναι καινούργιο. Colruyt, Carrefour (hypermarkets) κ.ά. έχουν ήδη καταγγείλει την ίδια στρέβλωση. Ζητούν ριζική αναθεώρηση των joint committees, των συλλογικών οργάνων που καθορίζουν τους μισθολογικούς κανόνες. Η βελγική αγορά δείχνει ότι ο ανταγωνισμός δεν είναι μόνο τιμές. Είναι και οι κανόνες του παιχνιδιού. Οταν αυτοί δεν είναι ίδιοι για όλους, η Κυριακή μπορεί εύκολα να γίνει η πιο ακριβή μέρα της εβδομάδας.

Περισσότερα κεφάλια, λιγότερα ευρώ ανά κεφάλι

• Ο Σεπτέμβριος, παραδοσιακά από τους καλούς μήνες του ελληνικού τουρισμού, φέτος έδωσε περίεργο μείγμα αριθμών. Το ταξιδιωτικό ισοζύγιο εμφανίζει πλεόνασμα άνω των 3,1 δισ. ευρώ, όμως οι ταξιδιωτικές εισπράξεις… έπεσαν. Η κίνηση ανέβηκε, αλλά η μέση δαπάνη ανά ταξίδι υποχώρησε σχεδόν 8%. Περισσότερα κεφάλια, λιγότερα ευρώ ανά κεφάλι. Σύμφωνα με την ΤτΕ, το πλεόνασμα του Σεπτεμβρίου μειώθηκε 6,7%. Κι όμως, το πλεόνασμα του τουρισμού παραμένει τόσο ισχυρό που υπεραντιστάθμισε κατά 114% το έλλειμμα του ισοζυγίου αγαθών. Το τουριστικό ταμείο έσωσε τα συνολικά εξωτερικά μέτωπα του μήνα. Το Bottom line; Ο Σεπτέμβριος ήταν «βαρύς» στον τζίρο, αλλά ανάλαφρος στην κατανάλωση. Ο τουρισμός εξακολουθεί να τραβάει το κάρο. Το ερώτημα είναι για πόσο ακόμα θα το κάνει… μόνος του.

Το ρόστερ της Howden Hellas μεγαλώνει

• Η Howden Hellas συνεχίζει να ενισχύει το ναυτασφαλιστικό της κομμάτι, βάζοντας στο ρόστερ της ένα από τα πιο έμπειρα στελέχη στις θαλάσσιες αποζημιώσεις, τον Πέτρο Τασιό. Δεν μιλάμε για απλή προσθήκη. Μιλάμε για άνθρωπο που έχει «γράψει μίλια» στη διεθνή αγορά, με βαθιά τεχνογνωσία σε average adjusting και marine claims, εκεί όπου οι λεπτομέρειες κάνουν τη διαφορά σε εκατομμύρια. Και κάτι μου λέει ότι δεν θα είναι η τελευταία τέτοια κίνηση…

Πόσα παιδιά δεν έχουν να φάνε

• Πριν περάσουμε στο πάνω άκρο της κατανάλωσης, αξίζει να ρίξουμε μια ματιά στο… άλλο άκρο. Η UNICEF υπενθυμίζει ότι, παρά τις προόδους, 412 εκατ. παιδιά ζουν ακόμη σε ακραία φτώχεια. Ενα στα πέντε παιδιά στον κόσμο επιβιώνει με λιγότερα από 3 δολάρια τη μέρα. Η Νότια Ασία έχει μειώσει την παιδική φτώχεια στο ένα τρίτο, η Ανατολική Ασία ακολουθεί, αλλά η Υποσαχάρια Αφρική παραμένει καθηλωμένη, με πάνω από το 50% των παιδιών στο απόλυτο όριο. Στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική η κατάσταση επιδεινώνεται, καθώς έχουν διπλασιαστεί τα ποσοστά σε μια δεκαετία. Η Λατινική Αμερική κρατά χαμηλή ακραία φτώχεια αλλά υψηλή ευαλωτότητα. Σε έναν πλανήτη που παράγει πλούτο όσο ποτέ, το χάσμα ανάμεσα στο «δεν έχω να φάω» και στο «δεν ξέρω ποια τσάντα να διαλέξω» δεν ήταν ποτέ πιο έντονο.

Η Bain «βλέπει» επιστροφή του luxury, αλλά από το 2026

• Από την ακραία φτώχεια πάμε στην ακραία πολυτέλεια. Η Bain & Co. προβλέπει ότι το 2026 οι πωλήσεις luxury προϊόντων (κοσμήματα, τσάντες, παπούτσια, ρούχα) θα ενισχυθούν κατά 3% έως 5%. Τον Ιούνιο η Bain προέβλεπε πτώση έως 5% για φέτος. Πλέον βλέπει σταθεροποίηση. Τι άλλαξε; LVMH, Richemont, Burberry δείχνουν μικρή ανάκαμψη στη ζήτηση. Η αγορά ίσως φτάνει σε σημείο καμπής και, κυρίως, οι οίκοι πολυτελείας αναγκάστηκαν να ξανακοιτάξουν τις τιμές τους, αφού οι υπερβολικές αυξήσεις των τελευταίων ετών έφεραν… κόπωση στους καταναλωτές. Με νέους δημιουργικούς διευθυντές σε Chanel, Gucci (Kering), Christian Dior (LVMH), η αγορά ετοιμάζεται για αισθητικό restart. Συμπέρασμα; Η πολυτέλεια δεν πέφτει ποτέ πραγματικά. Απλώς αναπροσαρμόζεται, αλλάζει κοινό και στρατηγική.

Γιατί οι Μασάι κάνουν αγωγή στη Ritz-Carlton

• Από τα παρισινά showrooms στις σαβάνες της Αφρικής. Οι ηγέτες της φυλής των Μασάι στην Κένυα κατέθεσαν αγωγή κατά της Marriott International, μητρικής του Ritz-Carlton, απαιτώντας την κατεδάφιση του Ritz-Carlton Maasai Mara Safari Camp. Το επιχείρημα; Οτι το πολυτελές camp μπλοκάρει κρίσιμη μεταναστευτική διαδρομή ζώων κατά τη μεγάλη μετανάστευση, όταν σχεδόν 2 εκατ. γκνου, ζέβρες και άλλα θηλαστικά κινούνται ανάμεσα στο Σερενγκέτι της Τανζανίας και το Μασάι Μάρα. Μιλάμε για ένα από τα πιο εντυπωσιακά φαινόμενα της φύσης και ταυτόχρονα για εξαιρετικά ευαίσθητο οικοσύστημα. Κι όμως, χτίστηκε resort που χρεώνει πάνω από 3.500 δολάρια τη βραδιά σε σημείο όπου, όπως λένε οι Μασάι, περνούν τα ζώα για να διασχίσουν τον ποταμό Σαντ. Η πολυτέλεια πουλάει το άγριο τοπίο, αλλά το τοπίο κινδυνεύει από την ίδια την πολυτέλεια. Η διαχειρίστρια εταιρεία και η κυβέρνηση της Κένυας επιμένουν ότι όλες οι περιβαλλοντικές εγκρίσεις έχουν δοθεί, το κοντινότερο σημείο διέλευσης γκνου είναι 9 μίλια μακριά, ενώ η Marriott μιλά για 25 εκατ. δολάρια έσοδα σε 6 χρόνια και 200 θέσεις εργασίας. Η υπόθεση δεν αφορά μόνο ένα luxury camp. Αφορά το μεγαλύτερο στην παγκόσμια τουριστική βιομηχανία. Μπορεί η πολυτέλεια να συνυπάρξει με την προστασία της φύσης; Στο Μασάι Μάρα όλα δείχνουν πως η ισορροπία έχει χαθεί. Τα καταλύματα από 95 το 2012 έγιναν 175 το 2024, πολλά έχουν χτιστεί δίπλα σε ποτάμια, οι διαδρομές των ζώων στενεύουν, η άγρια ζωή έχει μειωθεί σε λιγότερο από το 1/3 των επιπέδων της δεκαετίας του ’70. Η υπόθεση θα εκδικαστεί τον Δεκέμβριο. Και κάτι μου λέει ότι η απόφαση θα έχει διεθνή αντίκτυπο.

Ποιοι ελέγχουν τη «βιομηχανία μεταβιβάσεων»

• Η ΕΛΣΤΑΤ άνοιξε τα κιτάπια των συμβολαιογράφων και αποκάλυψε μια Ελλάδα που το 2024 έτρεχε με… πένα και χαρτί στο χέρι. Συνολικά 961.967 πράξεις, αγοραπωλησίες, γονικές παροχές, δωρεές, κληρονομιές, πλειστηριασμοί, ένας ολόκληρος οικονομικός παλμός που χτυπούσε μέσα στα συμβολαιογραφεία. Η χώρα μοιάζει να έχει φτιάξει μια δική της «βιομηχανία μεταβιβάσεων». Αλλοι αγοράζουν για επένδυση, άλλοι για Airbnb, άλλοι για να προλάβουν την επόμενη αύξηση τιμών, άλλοι για να μη χαθεί το οικογενειακό κεφάλαιο, κι άλλοι επειδή το σπίτι βγήκε στο σφυρί. Κάτω από όλα αυτά, όμως, υπάρχει μια αλήθεια. Τα συμβολαιογραφεία έγιναν ο καθρέφτης της οικονομίας. Και ο καθρέφτης δείχνει μια Ελλάδα που τρέχει, αλλά όχι πάντα για τους λόγους που θα ήθελε.