Για ένα μεγάλο διάστημα το Beaujolais ήταν γνωστό ως το απόλυτο “vin de soif”, φρέσκο, νόστιμο κρασί που πινόταν χύμα, από κανάτα. Για τους αρχάριους να πούμε πως Beaujolais ονομάζεται η οινοπαραγωγική ζώνη στη Γαλλία που βρίσκεται ακριβώς νότια της Βουργουνδίας και βόρεια της Λυών. Ανήκει διοικητικά στην περιοχή του Ροδανού (Rhône) από την οποία προέρχονται πολλά απίθανα κρασιά, αλλά οινολογικά θεωρείται ξεχωριστή από τον Ροδανό. Τι παράγει; Το Beaujolais είναι πιο γνωστό για τα κόκκινα κρασιά του, που φτιάχνονται σχεδόν αποκλειστικά από την ποικιλία Gamay (προφέρεται γκαμέ). Υπάρχουν διάφορες κατηγορίες Beaujolais, όπως το ποιοτικό Beaujolais-Villages, από επιλεγμένα χωριά, το Cru Beaujolais, δηλαδή τα 10 κορυφαία χωριά που αναγράφονται με το όνομά τους (π.χ. Morgon, Fleurie, Moulin-à-Vent, Brouilly κ.ά.), και που δίνουν πιο δομημένα κρασιά παλαίωσης και υψηλής ποιότητας, και βέβαια το Beaujolais Nouveau, το «φρέσκο», που κυκλοφορεί αμέσως μετά τον τρύγο. Κάθε τρίτη Πέμπτη του Νοεμβρίου βγαίνει στην αγορά.
Στη μέρα του Beaujolais Nouveau, δηλαδή σήμερα, αξίζει να θυμηθούμε ότι το Nouveau έρχεται με έναν αέρα εορτασμού: ελαφρύ, φρουτώδες, συνήθως με αρώματα μπανάνας και τσιχλόφουσκας, οικονομικό και ίσως μονοδιάστατο κρασί, που όμως έχει βρει κι αυτό τη θέση του στις προτιμήσεις των καταναλωτών. Για πολλούς, η δημοφιλία του Beaujolais Nouveau που κυριαρχούσε στα φολκλόρ πάρτι, με τα ρολόγια αντίστροφης μέτρησης να χτυπούν πριν από την ετήσια πρεμιέρα του, έκανε περισσότερο κακό παρά καλό στο ίδιο το Beaujolais. Η υπερβολή το στιγμάτισε ως κρασί χαμηλής ποιότητας και έτσι μια περιοχή με βάθος και παράδοση κακοπάθησε από την ίδια της την επιτυχία. Για τους οινόφιλους θεωρείται «ληγμένο» ακόμη και την επόμενη μέρα της κυκλοφορίας του στην αγορά.
Ωστόσο δεν πρέπει να ταυτίζουμε όλο το Beaujolais με αυτή την άποψη. Το βασικό στυλ Nouveau είναι σχεδιασμένο για άμεση απόλαυση, οινοποιείται γρήγορα, κυκλοφορεί άμεσα και είναι σαν να ζητά να το καταναλωθεί φρέσκο. Ενα λογικό χρονικό όριο για να κρατηθεί στα καλύτερά του θα ήταν το εξάμηνο ωστόσο. Εάν όμως κατευθυνθείτε στα άλλα μονοπάτια του Beaujolais, που δείχνουν έντονα τα κόκκινα φρούτα, το αναζωογονητικό στόμα τους, τη φρεσκάδα, τότε και οι πιο απαιτητικοί κρασάδες βρίσκουν πραγματική χαρά στο ποτήρι τους. Αν επιλέξετε ένα από τα «Cru» Beaujolais, τότε μιλάμε για κρασιά που αξίζουν την υπομονή μας. Ο επιδραστικός οινοκριτικός John Bonné μας υπενθυμίζει ότι πλέον ένα πολύ καλό Beaujolais μπορεί να γίνει «το ιερό δισκοπότηρο της ηδονής για τους οινόφιλους». Σε κάποια από τα wine bar της Αθήνας το Beaujolais έχει εκτιμηθεί και προωθείται ως μια πολύ καλή επιλογή σε γαλλικό ερυθρό αξιώσεων και σε δίκαιη τιμή.
Ρωτήστε τους καταρτισμένους σομελιέ αυτής της πόλης, στο κλασικό Oinoscent (Βουλής 45-47), στο γουστόζικο Lost Roots (Ηρακλειδών 30), στο ζωηρό Junior Does Wine (Μαιάνδρου 5) αλλά και στο Gamay (Ζωοδόχου Πηγής 42) με όνομα εμπνευσμένο από το σταφύλι του Beaujolais, που έχει, όπως φαντάζεστε, πολλές επιλογές. Αν βγείτε σήμερα ή μέσα στο Σαββατοκύριακο, όσο ακόμα η λέξη “Beaujolais” θα ψιθυρίζεται στα μπαρ της πόλης, αξίζει να ζητήσετε ένα Beaujolais-Villages, ή ακόμα καλύτερα, έναν Cru. Ενα ποτήρι με ουσία, πέρα από τη φήμη του. Πιο πάνω από το Nouveau, πιο κοντά σ’ αυτό που πραγματικά έχει να πει η περιοχή.
*Τα καταστήματα και τα προϊόντα που προτείνονται είναι επιλογές της δημοσιογράφου και δεν έχουν εμπορικό σκοπό.
