Στρίβω από τη Μεσογείων, στο ύψος του μετρό Χολαργού και μονομιάς η φασαρία της λεωφόρου καταλαγιάζει. Λίγα μέτρα από τη στροφή, στο αριστερό μου χέρι, ο ήλιος φωτίζει ένα γωνιακό cafe με γυάλινες βιτρίνες. Είναι το Smolic. Εξω, ξύλινοι πάγκοι και σεζ λονγκ, άνθρωποι που απολαμβάνουν τον καφέ τους σαν να ’ναι στην αυλή τους. «Καλημέρα Κική», «Καλημέρα κύριε Χριστόφορε». Ο ιδιοκτήτης, Μάριος Μελίδης, χαιρετάει έναν έναν τους γείτονες.
Ο Μάριος μεγάλωσε στον Κάλαμο Αττικής, δούλεψε ως πυροσβέστης, μετά πέρασε χρόνια πίσω από μπαρ και θυμάται ακόμα το «Αλέκος» μπαρ στη γειτονιά του, με τις θρυλικές νύχτες και τα ατελείωτα πάρτι. Κάπου το 2009 τον κέρδισε ο καφές: «Εδωσα τις οικονομίες μου για να πάρω εξοπλισμό για καφέ φίλτρου, να πειραματιστώ και να μάθω», λέει. Σεμινάρια στην εταιρεία Samba, μετά πέντε γεμάτα χρόνια στην Kudu στο Ψυχικό, δοκιμές με καφέδες από όλο τον κόσμο. Κάπου εκεί γεννήθηκε η ανάγκη να φτιάξει ένα δικό του μαγαζί. Παραλίγο να μη γίνει ποτέ: «Αν δεν έβρισκα αυτό το μέρος, θα έφευγα στον Σμόλικα, να φτιάξω ένα ορειβατικό καταφύγιο», παραδέχεται ο ίδιος, που λατρεύει τις πεζοπορίες, τις αναβάσεις και την επαφή με τη φύση. Τελικά, ο χώρος βρέθηκε και το όνειρο πήρε σχήμα. Στις 8 Μαρτίου 2024, άνοιξε τις πόρτες του το Smolic, με το όνομά του να είναι αφιερωμένο στο βουνό, αλλά και τον κωδικό του wifi να παραπέμπει σε αλπική λίμνη. Το μαγαζί είναι φτιαγμένο με πολύ προσωπική δουλειά. Ξύλο παντού, για να του θυμίζει τα δάση. Εξω κάποιες ξαπλώστρες και πάγκοι, μέσα μικρές περιποιημένες γωνιές και λίγα καθίσματα. Μικρές αναφορές από τα ταξίδια του σε Ταϊλάνδη και Ινδονησία μπορεί κανείς να αναγνωρίσει σε μεμοραμπίλια και αντικείμενα. Εδώ συναντάς ορειβάτες, μηχανόβιους, εργαζόμενους από τις γύρω εταιρείες και φυσικά τους μόνιμους της γειτονιάς.
Στους μύλους του καφέ παίζει βασικά το χαρμάνι της Handpickers (από διαφορετικούς καφέδες της Βραζιλίας), ενώ κάθε μέρα σερβίρεται ένας διαφορετικός single origin από το Create του Στέφανου Δωματιώτη. Εγώ ήπια πρώτα ένα flat white με Γουατεμάλα Create, με πλούσιο στόμα και αργότερα ένα εσπρέσσο Βραζιλία Handpickers, που αποδείχτηκε ένα πολύ καθαρό blend.
Μικρό μενού αλλά προσεγμένο: σάντουιτς σε φοκάτσια ή μπριός, με αλλαντικά από τον Μιράν, μια δική τους τυρόπιτα, μπάρες πρωτεΐνης και γκρανόλα. Από γλυκά, τα νόστιμα κέικ του Moden (banana bread, carrot, lemon, apple crumble). Υπάρχουν και λίγες μπίρες για το απόγευμα.
Ο καφές εδώ είναι πολύ καλός, η δουλειά μελετημένη, το προσωπικό με χαμόγελα και θερμή υποδοχή, και αυτό που μένει στο τέλος είναι η αίσθηση πως κάποιος έφτιαξε ένα μέρος που θέλει πρώτα απ’ όλα να ζει ο ίδιος. Αυτή η προσωπική επένδυση είναι που κάνει το Smolic να μοιάζει με μικρό καταφύγιο για όλους μας. Εντάξει, λίγο παραπάνω για όσους αγαπούν τον καφέ.
Ηρώων Πολυτεχνείου 13Β, Κάτω Χαλάνδρι – Χολαργός
Καθημερινά ανοιχτά: 07.30- 19.00, Σαβ. – Κυρ.: 09.00-17.00
*Τα καταστήματα και τα προϊόντα που προτείνονται είναι επιλογές της δημοσιογράφου και δεν έχουν εμπορικό σκοπό.
