EURO 2024: Το βράδυ που ο Κριστιάνο Ρονάλντο υποκλίθηκε στον Φρανσίσκο Κονσεϊσάο

Στις 12 Ιουνίου του 2004, όταν ο Κριστιάνο Ρονάλντο πέτυχε το πρώτο του γκολ σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, αλλά και με την εθνική Πορτογαλίας, απλώς για να περιορίσει την έκταση της ήττας από την Ελλάδα στην πρεμιέρα της διοργάνωσης, ο Φρανσίσκο Κονσεϊσάο ήταν μόλις δύο ετών και έμενε μαζί με την οικογένειά του στην Ιταλία, όπου έπαιζε μπάλα ο πατέρας του.
 
Στις 27 Ιουνίου του 2012, όταν ο Κριστιάνο Ρονάλντο γευόταν ακόμη μία απογοήτευση σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, με την Πορτογαλία να αποκλείεται στα πέναλτι από την Ισπανία στα ημιτελικά και με τον ίδιο να μην… προλαβαίνει να εκτελέσει το δικό του, ο δεκάχρονος Φρανσίσκο Κονσεϊσάο είχε αρχίσει ήδη να ασχολείται (σχετικά) σοβαρά με το ποδόσφαιρο στους μικρούς της Μπελενένσες, όπου έπαιζαν τα μεγαλύτερα αδέλφια του Μοϊσές και Ροντρίγκο.
 
Στις 10 Ιουλίου του 2016, όταν ο Κριστιάνο Ρονάλντο τραυματιζόταν στον τελικό του EURO κόντρα στη Γαλλία, αλλά κατακτούσε εντέλει τον τίτλο-λύτρωση, τον οποίο μάλιστα σήκωσε πρώτος ως αρχηγός, ο 14χρονος Φρανσίσκο Κονσεϊσάο είχε ενσωματωθεί στο φυτώριο της Σπόρτινγκ Λισσαβόνας, το οποίο έβγαλε παίκτες όπως ο Λουίς Φίγκο, ο ίδιος ο Κριστιάνο ή ο Ραφαέλ Λεάο.
 
Στις 18 Ιουνίου του 2024, όταν ο Κριστιάνο Ρονάλντο έγινε ο πρώτος ποδοσφαιριστής στην Ιστορία που παίρνει μέρος σε έξι τελικές φάσεις Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, ο 21χρονος Φρανσίσκο Κονσεϊσάο μπήκε αλλαγή στο ματς της Πορτογαλίας με την Τσεχία και, με γκολ 112 δευτερόλεπτα μετά την είσοδό του στο γήπεδο, χάρισε στο δεύτερο λεπτό των καθυστερήσεων στην ομάδα του μια δραματική, όσο και πολύτιμη, νίκη στην πρεμιέρα του EURO της Γερμανίας.
 
Η βραδιά, προτού η μπάλα αρχίσει να κυλάει στο χορτάρι της «Red Bull Arena» της Λειψίας, ανήκε στον Κριστιάνο για το ασύλληπτο ρεκόρ του, αλλά και στον Πέπε, ο οποίος στα 41 του χρόνια έγινε ο γηραιότερος ποδοσφαιριστής στην Ιστορία της διοργάνωσης.
 
Μετά το φινάλε, όμως, το πρόσωπο της ημέρας ήταν ο τρίτος κατά σειρά γιος του Σέρζιο Κονσεϊσάο, ο οποίος πρέπει κάθε φορά να αποδεικνύει ότι δεν είναι ελέφαντας και πως κάνει καριέρα χάρη στις (δεδομένες) ικανότητές του και όχι επειδή είναι ο γιος του μπαμπά του.
 
Η κλήση του από τον Ρομπέρτο Μαρτίνεθ στην τελική 26άδα προκάλεσε έκπληξη και σχετικά δυσμενή σχόλια, ακριβώς λόγω της σχέσης του «Τσίκο», όπως τον φωνάζουν χαϊδευτικά, με τον άλλοτε μεσοεπιθετικό των Πόρτο, Λάτσιο, Ιντερ, αλλά και ΠΑΟΚ, με τη φανέλα του οποίου έκλεισε την καριέρα του το 2010, με την οικογένειά του να κρατάει την Ελλάδα σε μια ξεχωριστή θέση της καρδιάς της.
 
«Το γκολ αυτό είναι αφιερωμένο στους Πορτογάλους, αλλά και στην οικογένειά μου, η οποία υποφέρει πολύ», είπε μετά το ματς και όταν έπεσαν οι παλμοί ο 21χρονος εξτρέμ από την Κοΐμπρα, το κατόρθωμα του οποίου καμάρωσε από τις εξέδρες η οικογένειά του, με πρώτο και καλύτερο τον πατέρα του.
 
Οι δύο τους, άλλωστε, έγιναν μόλις το δεύτερο ζευγάρι πατέρα – γιου που σκοράρει σε τελική φάση Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Οι Ιταλοί Ενρίκο (1996) και Φεντερίκο Κιέζα (2021) ήταν οι πρώτοι χρονικά που τα κατάφεραν. Το 2000, ο Σέρζιο σημείωσε χατ-τρικ κόντρα στη Γερμανία. Το 2024, ο Φρανσίσκο έριξε στο καναβάτσο την Τσεχία, σκοράροντας επί… γερμανικού εδάφους. Τυχαίο;
 
Ο Κριστιάνο, συνηθισμένος να τραβάει όλα τα φώτα επάνω του, ήξερε ότι αυτή η βραδιά ήταν αφιερωμένη σε εκείνον. Τον αγκάλιασε με πατρική στοργή, αφού θα μπορούσε κάλλιστα να είναι πατέρας του, και του έδωσε συγχαρητήρια για το παρθενικό του γκολ με την εθνική ομάδα και σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, γκολ που ανακούφισε έναν ολόκληρο λαό.
 
«Ηταν ο παίκτης που χρειαζόμασταν για να… ταράξει τα νερά», εξήγησε ο Μαρτίνεθ για τον Κονσεϊσάο τζούνιορ, ο οποίος έχει ήδη ξεπεράσει την καριέρα των Μοϊσές και Ροντρίγκο, και δείχνει ικανός να βαδίσει στα ένδοξα χνάρια του πατέρα του, ο οποίος αναζητά πλέον τον επόμενο σταθμό της προπονητικής του καριέρας, μετά την αποχώρησή του από την Πόρτο, ύστερα από μια επταετία με έντεκα τίτλους, μεταξύ των οποίων τρία πρωταθλήματα και τέσσερα Κύπελλα.
 
Από αυτά, ο «Τσίκο» πανηγύρισε ένα και δύο αντίστοιχα, αφού ναι μεν έκανε επαγγελματικό ντεμπούτο στην πρώτη ομάδα των Δράκων (ναι, επί εποχής του πατέρα του…), αλλά για ένα χρόνο έπαιξε στον Αγιαξ, ο οποίος επένδυσε πέντε εκατ. ευρώ για την απόκτησή του.
 
Στην Ολλανδία, παρότι είχε πάντα μαζί του κάποιο μέλος της οικογένειάς του, δεν μπόρεσε ποτέ να προσαρμοστεί, δεν έτυχε της εμπιστοσύνης του προπονητή του και, στο τέλος της σεζόν, η Πόρτο ανακοίνωσε την πρόθεσή της να τον πάρει πίσω ως δανεικό με οψιόν αγοράς.
 
Αυτή η απόφαση προκάλεσε την αντίδραση πολλών φιλάθλων, ακόμα και του δημάρχου του Πόρτο (!), Ρουί Μορέιρα. Εκλεισε τα αυτιά του, πήρε τη φανέλα με το «10» που φορούσε και πριν φύγει και, με την απόδοσή του μέσα στο γήπεδο, απέδειξε σε όλους ότι αξίζει μία θέση βασικού στην ομάδα.
 
Η Πόρτο δεν δίστασε να ενεργοποιήσει την οψιόν αγοράς και, με οκτώ εκατ. ευρώ, να κάνει και πάλι 100% δικό της έναν ποδοσφαιριστή που έχει περάσει μεγάλο μέρος της ζωής του στους Δράκους και, όταν κρεμάσει τα παπούτσια του, έχει αποφασίσει να μείνει στο Πόρτο.
 
Μέχρι τότε, βεβαίως, θέλει να ανταποκρίνεται όλο και με μεγαλύτερη συνέπεια στις υψηλές προσδοκίες που ο ίδιος δημιούργησε από το ξεκίνημα, όταν τον βάφτισαν (καθ’ υπερβολήν βεβαίως) «Μέσι του Ολιβάλ», επειδή είναι αριστεροπόδαρος, παίζει στη δεξιά πλευρά όπως ο Αργεντινός σούπερ σταρ και έκανε τα πρώτα μαγικά του στο Ολιβάλ, όπου εδρεύει το φυτώριο της Πόρτο.
 
Μιλάει κάθε μέρα με τον πατέρα του, ακολουθεί κατά γράμμα τις συμβουλές του και, όσο ήταν προπονητής και παίκτης, κατάφερναν να επικεντρώνονται σε αυτή τη σχέση όσο ήταν στην ομάδα και να επιστρέφουν σε αυτήν πατέρα και γιου στο σπίτι.
 
Η καλύτερη συμβουλή που έχει δώσει ο Σέρζιο στον Φρανσίσκο; «Να μην τα παρατάω ποτέ και να παλεύω πάντα για τους στόχους και τα όνειρά μου», εξηγεί με καμάρι για τον πατέρα του, το πρώτο και παντοτινό του είδωλο, μαζί βεβαίως με τον Κριστιάνο Ρονάλντο.
 
Το βράδυ της Τρίτης (18/06), το ένα του είδωλο τον αγκάλιασε στοργικά, δευτερόλεπτα αφότου έγινε ο ήρωας της Πορτογαλίας. Και το άλλο του είδωλο τον περίμενε στα αποδυτήρια για να τον σφίξει στην αγκαλιά του και να του υπενθυμίσει τη συμβουλή που πάντα του δίνει: «Μην τα παρατάς ποτέ».