Χαρίδημος Τσούκας

Ο κορυφαίος φιλόσοφος Γιούργκεν Χάμπερμας έβλεπε τη νεωτερικότητα περισσότερο ως ελπίδα παρά ως απειλή και πίστευε στην οικοδόμηση μιας δημοκρατικής «μετα-εθνικής» Ευρώπης με αλληλεγγύη.

Τίποτα δεν συγκεντρώνει το μυαλό όσο ο πόλεμος. Τίποτα δεν είναι πιο αρχέγονο από τον πόλεμο.

Το γνωρίζουμε και από την προσωπική μας ζωή: η μνήμη ουδέποτε είναι στενά ανακλητική. Οταν ανακτούμε οικογενειακά κειμήλια (σημειώσεις, επιστολές, φωτογραφίες, αντικείμενα), τα εντάσσουμε ερμηνευτικά στο πλαίσιο νοήματος και ενδιαφερόντων του παρόντος […]

«Προσπάθησε ξανά. Απότυχε ξανά. Απότυχε καλύτερα». ΣΑΜΙΟΥΕΛ ΜΠΕΚΕΤ Αρκετά κοινωνικά προβλήματα δεν είναι επιλύσιμα· είναι διαχειρίσιμα. Η διαφθορά, η οικογενειακή βία, τα τροχαία δυστυχήματα και η εγκληματικότητα, λ.χ., δεν είναι προβλήματα που «λύνονται».

Αν η λέξη «τραγωδία» δεν είχε φθαρεί από την πολυχρησία, θα χαρακτήριζε διαφωτιστικά το πολύνεκρο ναυάγιο στη Χίο, το οποίο προκλήθηκε από σύγκρουση περιπολικού σκάφους του Λιμενικού με σκάφος που μετέφερε δεκάδες μετανάστες.

Αξιότιμη κυρία Καρυστιανού, Δεν σας γνωρίζω προσωπικά, αλλά σας σκέφτομαι συχνά, όπως και τους υπόλοιπους συγγενείς της τραγωδίας των Τεμπών. Δεν είμαι, φυσικά, ο μόνος. Ολη η Ελλάδα σάς σκέφτεται. Δεν χρειάζεται να εξηγήσω γιατί – ο πόνος του γονιού που έχασε παιδί μάς ενώνει ενστικτωδώς όλους.

Στις 18.12.2008, ο Κώστας Σημίτης, σε ομιλία του στη Βουλή, προειδοποίησε προσεκτικά ότι «αν παρουσιαστούν δυσκολίες δανεισμού του ελληνικού κράτους, θα έχει δοθεί η αφορμή να διατυπωθεί η υπόδειξη [από την Ε.Ε.] ότι η λύση θα πρέπει να επιζητηθεί μάλλον με προσφυγή στο ΔNT».

Δεν είναι ο πρώτος, ούτε ο τελευταίος. Πολλοί πιο διακεκριμένοι ηγέτες από τον Τραμπ έπεσαν στην παγίδα της «ύβρεως». O Ναπολέων πίστευε ότι ήταν ανίκητος. Η εκστρατεία του στη Ρωσία, το 1812, αποδείχθηκε καταστροφική. Από τους 600.000 στρατιώτες, μόνο 20.000 επέστρεψαν.

Τείνουμε να αντιλαμβανόμαστε τον χρόνο με όρους χώρου. Λέμε «στο διάστημα που μεσολάβησε…», σαν να είναι ο χρόνος γεωμετρική απόσταση. Η χωρική αντίληψη του χρόνου δεσπόζει όταν παραθέτουμε γεγονότα σε μια χρονογραμμή ή ένα βιογραφικό. Ο χρόνος, τότε, εκλαμβάνεται ως διαδοχή διακριτών στιγμών.

Οι κανόνες είναι ουσιαστικό στοιχείο της ομαλής λειτουργίας των θεσμών: παρέχουν γνωστικό πλαίσιο και ρυθμίζουν συμπεριφορές. Πρακτικά, όμως, κανένα σύστημα κανόνων, όσο ρητά λεπτομερές κι αν είναι, δεν αρκεί για να κατευθύνει την ανθρώπινη δράση. Για δύο λόγους.

Αν και η δημοκρατική κοσμοαντίληψη εδράζεται σε ανθρωπιστικές αρχές, τείνουμε να μην προβληματιζόμαστε επαρκώς με το εύρος της εφαρμογής τους. Η δημοκρατία δεν έχει επίκεντρο τον άνθρωπο γενικά, αλλά τον άνθρωπο-πολίτη.

«Κάθε Ελληνας που μπορεί να φέρει όπλα είναι υποχρεωμένος να συντελεί στην άμυνα της Πατρίδας, σύμφωνα με τους ορισμούς των νόμων». ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΑΡΘΡΟ 4, §6 Τον περασμένο Αύγουστο μιλούσα με τον Δημήτρη, γιο φιλικής οικογενείας. Μόλις είχε αποφοιτήσει μηχανολόγος μηχανικός.