Θάνος Βερέμης*

Η καταστροφή της Ουκρανίας από τους ρωσικούς βομβαρδισμούς έχει κερδίσει τη συμπάθεια μόνο του 1/3 του παγκόσμιου πληθυσμού. Συγκεκριμένα, των ΗΠΑ και της Ε.Ε. (με εξαίρεση την Ουγγαρία του Βίκτορ Ορμπαν). Από τους πληθυσμιακούς γίγαντες η Ινδία τηρεί επαμφοτερίζουσα στάση, ενώ η Κίνα, το Πακιστάν και η Βραζιλία στηρίζουν τον Πούτιν. Το τελευταίο τρίτο, οι […]

Η προσπάθεια την οποία ανέλαβε ο Μιχαήλ Γκορμπατσώφ για να μεταρρυθμίσει τα κακώς κείμενα της χώρας του δεν ήταν ρεαλιστική. Ομως δύσκολα μπορεί κανείς να αποδώσει ιδιοτέλεια στις προθέσεις του. Υπήρξε αργοπορημένος κληρονόμος ενός συστήματος ιδεών του όψιμου διαφωτισμού, το οποίο μέσα σε 70 χρόνια λειτουργίας ως πολιτικό σύστημα είχε υποστεί τις παραμορφώσεις από την […]

Μια πρόσφατη σφυγμομέτρηση εκτίμησε ότι μόνο το 60% των Ελλήνων θεωρούν απαράδεκτη τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, σε αντίθεση με τις περισσότερες χώρες της Ευρώπης στις οποίες το ποσοστό αυτό κυμαίνεται ανάμεσα στο 78% και το 88%.

Οι πρόσφατες ρωσικές αντιδράσεις σε μια παλιά ιστορία βρήκαν τους Δυτικούς απροετοίμαστους. Η σημερινή κρίση παρουσιάζει μία όψη ματαιοπονίας από την πλευρά των ΗΠΑ.

Εκδοτική έκρηξη με αφορμή την επέτειο – Τα περισσότερα έργα εστίασαν σε ζητήματα κοινωνίας, όχι στην εξιστόρηση ηρωισμών.

Από τις παραμονές του 1821 η Ορθόδοξη παράδοση και η ελληνογλωσσία που τη συνόδευε προκάλεσαν πολιτισμική ώσμωση. Οι Ιταλοί της Επτανήσου, οι βλάχοι της ορεινής και πεδινής Ελλάδος, οι αρβανίτες του Μοριά και της νοτιοανατολικής Ρούμελης και η ποικιλία πληθυσμών της Ηπείρου, έγιναν μέρος αναπόσπαστο του ενιαίου έθνους-κράτους των Ελλήνων. Η εγκατάσταση το 1922-23 εφτακοσίων […]

Η ακμή και η παρακμή των πολιτισμών έχουν μεγάλη διάρκεια μέσα στον χρόνο, στη μικρή όμως διάρκεια του βίου των επιφανών είναι επεισόδια που εναλλάσσονται.

Οι αδύναμες θεσμικά, ή «αποτυχημένες χώρες» (failled states), υπήρξαν από τον καιρό του Ψυχρού Πολέμου στοιχείο αποσταθεροποίησης των δύο στρατοπέδων.

Τα απομνημονεύματα του Αγώνα είναι η βάση για την κατανόηση μιας εποχής που βρίσκεται πολύ μακριά από τους κανόνες της σημερινής κοινωνίας μας για να γίνει αντιληπτή.

Σκεφτόμουν τη σχέση των Ελλήνων πριν από 200 χρόνια με τους σημερινούς. Μια κοινωνία τότε από αντίπαλες φατρίες, με έντονο το στοιχείο της εντοπιότητας, μεταμορφωνόταν σταδιακά σε ενιαίο και συγκεντρωτικό έθνος – κράτος επί Καποδίστρια.

Μελετώντας τον Φλοριάν Ζελέρ, τον συγγραφέα του «Πατέρα», που οδήγησε τον Αντονι Χόπκινς στο δεύτερο Οσκαρ.

Από τα σημαντικά που γράφτηκαν για τον διακεκριμένο καθηγητή Κώστα Κριμπά αυτόν τον καιρό, πιστεύω ότι αξίζει να θυμηθούμε και εκείνα που τον έκαναν τόσο αγαπητό.