Θάνος Π. Ντόκος*

Την τελευταία πενταετία η εξωτερική πολιτική δεν αποτελούσε υψηλή προτεραιότητα για τις ελληνικές κυβερνήσεις, παρά τη διεθνή και περιφερειακή κοσμογονία.

​Τα τραγικά περιστατικά του Παρισιού δεν είναι δυστυχώς κάτι καινούργιο για την Ευρώπη όσον αφορά στην έλλειψη ανοχής ως προς την ελευθερία έκφρασης (Σαλμάν Ρούσντι, σκίτσα του Μωάμεθ) και τις επιθέσεις τζιχαντιστών (Μαδρίτη, Λονδίνο).

Οι διεθνείς εξελίξεις, όπως και οι εσωτερικές αλλά και επόμενα στάδια στην προσωπική ζωή του καθενός από εμάς, έχουν πάντοτε ένα έντονο στοιχείο μη προβλεψιμότητας.

Η σημερινή πολιτική αστάθεια, που ενδέχεται να αυξηθεί τους επόμενους μήνες, πιθανότατα θα επηρεάσει αρνητικά όχι μόνον τις προοπτικές ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας, αλλά και την ελληνική εξωτερική πολιτική σε μια εποχή οβιδιακών μεταμορφώσεων του παγκόσμιου και περιφερειακού περιβάλλοντος ασφαλείας.

Οι τελευταίες τουρκικές δηλώσεις σχετικά με την εκμετάλλευση υδρογονανθράκων στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) της Κυπριακής Δημοκρατίας αποτυπώνουν με απόλυτη ακρίβεια αλλά και διπλωματική ωμότητα τους πραγματικούς στόχους της Αγκυρας στο συγκεκριμένο ζήτημα…

Συνεχίζεται σε λίαν υψηλούς τόνους στην προς βορράν γειτονική μας χώρα η συζήτηση περί της νέας πρότασης που φέρεται να κόμισε ο διαμεσολαβητής του ΟΗΕ για τη διένεξη Ελλάδας – ΠΓΔΜ, Μάθιου Νίμιτς.

Οι πρόσφατες ενέργειες της Τουρκίας εντός των ορίων της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) της Κυπριακής Δημοκρατίας αποσκοπούν αφενός στο πάγωμα των προσπαθειών περαιτέρω εξερεύνησης και εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων από την Κύπρο και αφετέρου στην προσπάθεια της Αγκυρας να κατοχυρώσει μελλοντικά κάποιο μερίδιο στην εκμετάλλευση των κοιτασμάτων.

Σε μια κρίσιμη στιγμή τόσο για τις εξελίξεις στη Συρία σχετικά με την αντιμετώπιση του «Ισλαμικού Κράτους», όσο και για τις διακοινοτικές συνομιλίες για την επίλυση του Κυπριακού, η Τουρκία αποφάσισε να αμφισβητήσει εμπράκτως το δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας να διεξάγει έρευνες για υδρογονάνθρακες εντός της κυπριακής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ).

Οι οβιδιακές αλλαγές στη γείτονα χώρα δεν αποτέλεσαν ζήτημα ενασχόλησης για ελληνικά πανεπιστήμια και ερευνητικά ιδρύματα.

Η γεωγραφική περιοχή που εκτείνεται από τη Μαύρη Θάλασσα έως τη Βόρεια Αφρική, περιλαμβάνοντας ολόκληρη σχεδόν τη νότια όχθη της Μεσογείου αλλά και μεγάλα τμήματα της ενδοχώρας μέχρι τον Περσικό Κόλπο και την υπο-σαχαρική Αφρική, αποτελεί ουσιαστικά ένα γιγάντιο τόξο –ενίοτε αλληλοτροφοδοτούμενων– κρίσεων.

Οι οβιδιακές εξελίξεις στην Ανατ. Μεσόγειο, τη Μεσοποταμία και τη Βόρειο Αφρική προκαλούν σοβαρές ανησυχίες για την ασφάλεια όχι μόνο της ευρύτερης περιοχής αλλά και της ίδιας της Ευρώπης.

Είναι, ίσως, νωρίς για να επιχειρηθεί μια εκτίμηση σχετικά με τις συνέπειες της εκλογής του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στο προεδρικό αξίωμα για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.