Τασούλα Καραϊσκάκη

Οι εχθροί είναι ποικιλώνυμοι για τους διοργανωτές συλλαλητηρίων κατά των νέων ταυτοτήτων (ξεκινούν από μεθαύριο): «χάραγμα του Αντίχριστου» ή «666», «αριθμοποίηση του ανθρώπου», «μαζικό φακέλωμα», «ηλεκτρονική σκλαβιά», «νέα τάξη πραγμάτων», «συνεκμετάλλευση του Αιγαίου» ή «παράδοση του Αιγαίου στους Τούρκους», «πλήρης υποταγή», «νέα εμβόλια» κ.ά.

Η μέγιστη σημερινή απειλή έχει όνομα: μεγα-πυρκαγιά. Απείκασμα της κόλασης, ομοίωμα του ολέθρου. Η απαρίθμηση από τους επαΐοντες των πρωτόγνωρων τρόπων συμπεριφοράς των μεγα-πυρκαγιών και η ομολογία της δυσκολίας να κατασταλούν με τα παραδοσιακά μέσα, τρομάζουν. Ή αναισθητοποιούν – αυτό που διαρκώς επαναλαμβάνεται τείνει να μετατραπεί σε κοινό τόπο. Ή, σπανιότερα, ωθούν με φόρα έξω […]

Ενα νέο κύμα συνωμοσιολογίας και φόβου φουσκώνει με αφορμή τις αλλεπάλληλες καταστροφικές πυρκαγιές.

Αφθαρτη κοινότοπη δοξασία των τοπικών αρχόντων: τα έργα της τελευταίας στιγμής είναι εκείνα που οι δημότες περισσότερο θυμούνται.

Εκεί έξω υπάρχει ένας κόσμος απείρως μεγαλύτερος από εκείνον που γνωρίζουμε.

Το φανέρωμα αγνοημένων στρεβλώσεων, ολιγωριών, λαθών σε γρανάζια της κρατικής μηχανής διέκοψε αρκετές φορές φέτος το αφήγημα της συνεχούς προόδου. Και έγιναν αισθητά τα αισθήματα δυσφορίας και απογοήτευσης. Η αισιοδοξία είναι το αίσθημα του επιτυχόντος. Αλλά και τα αισθήματα συγκλονισμού και διάψευσης, αρνητικά κατά βάση, αφού αφαιρούν κομμάτι του σταθερού εδάφους κάτω από τα πόδια […]

Καλοκαίρι και επαγγελματική εξουθένωση μοιάζουν συνθήκες ασυμβίβαστες, όμως δεν είναι.

Πώς θα παράγονται φάρμακα νέας γενιάς με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης.

Η ιδέα ότι ο δημόσιος χώρος, συγκεκριμένα οι παραλίες, μπορεί ατιμώρητα να καταπατηθεί και να αναλωθεί, πολεμιέται οργανωμένα για πρώτη φορά στη χώρα. Στις παραλίες εγκαταβιώνει ό,τι υλικό και άυλο συγκροτεί το ελληνικό καλοκαίρι. Εκεί, λοιπόν, δίνεται η μάχη όχι μόνο για τα ιδιοποιημένα στρέμματα άμμου από τους θρασείς εμπόρους του κοινού κτήματος, αλλά και […]

Κάποτε, όχι πολύ παλιά, ήταν διαδεδομένη στην πολιτική μια δημοφιλής πρακτική: εκείνη των μηδαμινών ή μηδενικών κινήσεων, με την ακράδαντη λογική ότι κάποια στιγμή όλα αυτορρυθμίζονται. Το να μην κάνεις τίποτα, να αφήνεις τα περίπλοκα προβλήματα να λιμνάζουν με την ελπίδα ότι κάποια στιγμή θα επιλυθούν από μόνα τους, αποτελούσε τη συνταγή του μικρότερου πολιτικού […]

Δεν παλεύεται εύκολα ο χουλιγκανισμός, λέμε. Είναι η ομάδα, που αποτελεί γι’ αυτούς «θρησκεία», πάνω από οικογένεια, φίλους, εργασία. Είναι η ένταση που γεννά η συμμετοχή στο ομοούσιο «εμείς» ενάντια στο μισητό «εσείς».

Οι φετινοί παρατεταμένοι πυρετοί της Γης στέριωσαν τη δυσφόρητη υποψία: ο κόσμος μας αλλάζει γρηγορότερα από όσο αναμέναμε. Το είπαν επιστήμονες: γεγονότα τοποθετημένα στο μέλλον συνέβησαν τώρα. Κι επηρεάζουν απαξάπαντες, όλα τα όντα μέσα στους ταραγμένους κύκλους της παγκόσμιας πολιτείας. Διότι κάτω από την καυτή θερινή επιδερμίδα συντελούνται πολυποίκιλες αλλαγές. Δημογραφική έκρηξη, έκτη μαζική εξαφάνιση […]