Τασούλα Καραϊσκάκη

Σήμερα, στις 13:20 μ.μ. ώρα Ελλάδας θα εκτοξευθούν στο διάστημα από τη βάση Βάντενμπεργκ στην Καλιφόρνια και θα τεθούν σε τροχιά 500 χιλιομέτρων πάνω από τη Γη οι τρεις νανοδορυφόροι ‘Made in Greece’, του ΕΚΠΑ.

«Ο πόλεμος είναι το βασίλειο της αβεβαιότητας». «Ολη η δράση του λαμβάνει χώρα σε ένα είδος λυκόφωτος». «Τα τρία τέταρτα των παραγόντων που τον ορίζουν είναι τυλιγμένα σε μια περισσότερο ή λιγότερο πυκνή αχλύ».

Συμβαίνει πλέον συχνά να σφάζονται μεταξύ τους οργίλοι έφηβοι που μαθαίνουν τη ζωή στις αρένες του Διαδικτύου και αγνοούν πως δεν είναι ηρωισμός να δολοφονείς. Πως δεν είναι μαγκιά να μπήγεις στον άλλο το μαχαίρι. Πως δεν αξίζει η στιγμή που μπορεί να καταργήσει και τις δικές σου στιγμές ακόμη κι αν γίνεις «εικόνισμα» στ’ […]

Η ακρίβεια σε μέρες πολέμου αποκτά νοήματα βαρύτερα από εκείνα της γνώριμης συνθήκης που καταπίνει αυξήσεις στα εισοδήματα, αφαιρεί δυνατότητες, λιγοστεύει βολές. Μεταμορφώνεται από κυρίαρχο πρόβλημα σε εφιάλτη. Και η καθημερινότητα, από δύσκολη –για αρκετούς– πεπατημένη, μια οικεία συνισταμένη μόχθων, επιδιώξεων, αγωνιών, επιθυμιών, σε κενή σκοτεινή σελίδα. Αυτή τη στιγμή ορθώνεται ένα εθνικό και ευρωπαϊκό […]

Μία είναι η ουσία πίσω από το παραπέτασμα των καθησυχαστικών λέξεων ότι ο πόλεμος εντέλει κάτι διευθετεί. Τίποτα δεν διευθετεί.

Οχι, οι μαθητές δεν οπλοφορούν, οι καθηγητές δεν φοβούνται να μπουν στην τάξη, οι γονείς δεν αγνοούν πλήρως την καθημερινότητα των παιδιών τους, όμως το εκκρεμές της σχέσης δασκάλου – μαθητή – γονιού έχει ξεπεράσει προ πολλού το σημείο ισορροπίας και οδεύει προς την άλλη άκρη του. Εκπαιδευτικοί χάνουν κύρος και δύναμη επιβολής, μαθητές δοκιμάζουν […]

Ανάμεσα στα όπλα, οι νόμοι σιγούν. Αυτό ίσχυε πάντα. Μόνο που σήμερα τα όπλα μιλούν πριν προλάβει να τα παρακολουθήσει το πνεύμα. Ο κόσμος δεν είναι πια ο ίδιος. Οι βομβαρδισμοί εξελίσσονται ταχύτερα από το ξετύλιγμα της ανθρώπινης σκέψης. Παράδειγμα. Το μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης Claude της Anthropic, την οποία απέσυρε από τα πολεμικά δρώμενα ο […]

Η διάλεξη του Μιχάλη Κοσμόπουλου, ακαδημαϊκού, καθηγητή Αρχαιολογίας και Ελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Missouri – St. Louis των ΗΠΑ την περασμένη Παρασκευή στο Μέγαρο Μουσικής, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τα 100 χρόνια της Ακαδημίας Αθηνών, αφορούσε ακριβώς τη συμβολή της Ακαδημίας Αθηνών στην ελληνική αρχαιολογία.

Ελεγαν γεροπαράξενο, μονόχνωτο, στριμμένο όποιον παλιά, μη αντέχοντας τις τσιρίδες των παιδιών που χαλούσαν τον κόσμο στη γειτονιά, άνοιγε με κρότο το παράθυρο και έλουζε τη δραστήρια ομήγυρη με βαριές βρισιές και ουρανομήκεις φοβέρες.

Ετσι συμβαίνει πάντα με τα ιδιωτικά βίτσια εκπροσώπων της δημόσιας αρετής: αυτά καταναλώνονται με αδηφαγία ως θέαμα, το οποίο συσκοτίζει τις στρατιές των θυμάτων. Γιατί ο προβολέας πολλών από όσους διατρέχουν τα αρχεία Επσταϊν ψάχνοντας για αποδεικτικά σεξουαλικών εγκλημάτων κατέληξε να φωτίζει όχι τόσο τα ανοσιουργήματα όσο τον κρυφό κόσμο των υπερ-ελίτ, των δισεκατομμυριούχων, των […]

Η αρχή έγινε από τη Φουρνά Ευρυτανίας. Εκεί, με κίνητρο να ζωντανέψει το σχολείο, ζωντάνεψε και το χωριό. Είναι αποφασισμένη να επεκτείνει το πείραμα και σε άλλες απειλούμενες κοινότητες.

Είναι άγνωστο αν οι 12 φωτογραφίες με τους «200» κομμουνιστές να βαδίζουν αγέρωχα προς τον θάνατο στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής την Πρωτομαγιά του 1944, πλέον «μνημείο» και πιθανό αυριανό κτήμα του ελληνικού Δημοσίου, θα αποτελέσουν αφορμή για να λιγοστέψει η πόλωση, να ξεδιαλύνει η σύγχυση που επικρατεί στο διόλου ψύχραιμο κοινό σχετικά με την τεκμηρίωση […]