Στέφανος Κασιμάτης

Πώς την είπαν οι δημοσιογράφοι; «Μεγαλειώδη», υποθέτω, όπως δηλαδή χαρακτηρίζουν κάθε διαδήλωση που οι συμμετέχοντες υπερβαίνουν τους χίλιους. 

Ηταν οπωσδήποτε αξιέπαινη η στάση του Νίκου Δένδια, χθες στη Βουλή. Στάθηκε μπροστά από τον Κασιδιάρη και περίμενε (αυτό που ευτυχώς δεν ήλθε), υπερασπιζόμενος το δικαίωμά του να περνάει μπροστά από τον βουλευτή της Χ.Α. όταν εκείνος μιλάει. 

Π​​ροκειμένου να εκτιμηθεί δεόντως η μπούρδα, είναι απαραίτητος και ο ρόλος του ερμηνευτή.

Ο ιστορικός Νίαλ Φέργκιουσον είχε δημοσιεύσει παλαιότερα μια ενδιαφέρουσα ανάλυση στους Times (τους κανονικούς, του Λονδίνου) σχετικά με το μέλλον της Κίνας.

​​Τις προάλλες, προσπαθώντας να εξηγήσω τη μουρντάρικη παρέμβαση του Ιβάν Σαββίδη στα πολιτικά πράγματα, έλεγα ότι, οπωσδήποτε, ο άνθρωπος αυτός έχει ανεπαρκείς συμβούλους.

​​Στις συναυλίες κλασικής μουσικής είναι φυσικό να συμβαίνει.

Η ​​νίκη του ήταν αναμενόμενη από όλους.

Τ​​ο βιβλίο του Απόστολου Δοξιάδη «Λέγοντας και ξαναλέγοντας», που κυκλοφόρησε προσφάτως από τον εκδοτικό οίκο Ικαρος, είναι ένα τεράστιο λογοτεχνικό αστείο.

Μόλις προχθές δεν ήταν που είχε υπογράψει αναπομπή της υπόθεσης του Ελληνικού στο Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων; Πώς έγινε και χθες ανακάλεσε την αναπομπή; 

Ο σωστός τρόπος για να το πω θα ήταν ο ξύλινος: «Ενας νέος παράγοντας προστίθεται στην πολιτική εξίσωση»· θα προτιμήσω όμως να το πω με δικά μου λόγια: η συμφωνία που ετοιμάζεται, εφόσον υπερψηφισθεί και εφαρμοσθεί, θα κάνει ακόμη πιο αδύναμη τη θέση των ευρωπαϊστών στον πολιτικό χάρτη.

Θυμάστε εκείνο το τρισκατάρατο, επονείδιστο και κατάπτυστο «μέιλ Χαρδούβελη»; Ε λοιπόν, η αξιολόγηση που έκλεισε ο Τσαλακώτος κοστίζει οκτώμισι φορές επιπλέον σε μέτρα. 

Η μέχρι τώρα επιτυχημένη πορεία του Εμανουέλ Μακρόν προς το ύπατο αξίωμα της Γαλλίας μας δίνει μία ακόμη ευκαιρία να διαπιστώσουμε πόσο συντηρητικοί παραμένουμε ως κοινωνία.