Στέφανος Κασιμάτης

Ο​​ταν στην Ελλάδα λέμε «Λωζάννη», αυτό που συνήθως έχουμε στον νου μας δεν είναι η διεθνής συνθήκη με την οποία προέκυψε η σύγχρονη Τουρκία· εννοούμε τον μεγαλύτερο φόβο μας για την εξέλιξη των ελληνοτουρκικών σχέσεων: τη μειονότητα στη Θράκη.

Ηταν, όπως σε κάποια ποδοσφαιρικά ματς, που αρπάζεις μια ξεγυρισμένη τριάρα στο πρώτο τέταρτο και… χαίρετε! Και η ευθύνη για το φιάσκο ανήκει στον τυπικά ανεύθυνο ανώτατο πολιτειακό άρχοντα.

Η ματαίωση είχε ανακοινωθεί από την προηγουμένη. Ολοι το γνώριζαν ότι οι πλειστηριασμοί της Τετάρτης και των δύο επομένων ημερών είχαν αναβληθεί, επειδή δεν θα μπορούσε να υπάρχει η επαρκής αστυνομική προστασία. 

Ο ρόλος του «licensed clown» –του επίσημου διασκεδαστή, αν θέλουμε μια ήπια απόδοση στα ελληνικά– προέρχεται, αν δεν κάνω λάθος, από τη λογοτεχνική κριτική και αναφέρεται ειδικά στα έργα του Σαίξπηρ.

Το νιώθετε; Προσέξτε καλύτερα! Σταματήστε για λίγο τους θορύβους στο σπίτι, κρατήστε την αναπνοή και κολλήστε το αυτί στον τοίχο. 

Ο​​ι πλειστηριασμοί είναι καλοί για τις τράπεζες και για την ανάπτυξη.

Για να χρειάζεται δύο ολόκληρες ημέρες ο καθαρισμός του Ειρηνοδικείου ώστε να λειτουργήσει ξανά, δεν χωρεί αμφιβολία ότι τα χημικά της αστυνομίας προχθές έκαναν τη δουλειά που κάνει ένα αντιαρματικό πυροβόλο άνευ οπισθοδρομήσεως εναντίον μιας κατσαρίδας. 

Υπό την προϋπόθεση ότι καταλαβαίνουμε την πραγματικότητα βάσει γλωσσικών και νοητικών τύπων που προϋπάρχουν, μπορούμε να πούμε ότι κάθε κόμμα έχει –και, αν δεν έχει, οφείλει να έχει– τον δικό του Πάγκαλο. 

Η πολύνεκρη μάχη του Σομ, στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ξεκίνησε το καλοκαίρι του 1916 με ένα φοβερό μπαράζ πυροβολικού, που ώς τότε ο κόσμος δεν είχε ξαναδεί όμοιό του. 

Είναι και αυτή μια πρώτη φορά για την «πρώτη φορά Αριστερά» και την οφείλει στο δεκανίκι της από τη Λαϊκή Δεξιά. 

Η ​​αφορμή για να έλθει στην επιφάνεια της επικαιρότητας το ζήτημα των βλημάτων που θα πουλούσε η Ελλάδα στη Σαουδική Αραβία ήταν η αναφορά ενός ανώτατου αξιωματικού για την προσβλητική συμπεριφορά εις βάρος του εκ μέρους του υπουργού Αμύνης.

Όχι, δεν σκοπεύω να καταπιαστώ με το βαρυσήμαντο θέμα του τίτλου. Απλώς δανείζομαι τον τίτλο της ομιλίας που έδωσε χθες ο Αλέξης Τσίπρας στους δικηγόρους των Παρισίων – που τον βράβευσαν για κάποιο λόγο τον οποίο μόνον οι ίδιοι γνωρίζουν.