Στέφανος Κασιμάτης

Το βράδυ της περασμένης Παρασκευής, ο πλανήτης Γη κατάφερε, επιτέλους, να ησυχάσει λίγο. Οχι πολύ, λίγο μόνο, όσο δηλαδή χρειάστηκε ο Πέτρος Κόκκαλης για να πεταχτεί μέχρι την Ελληνοαμερικανική Ενωση, όπου πολιτικοί φίλοι του είχαν διοργανώσει σουαρέ προς τιμήν του, διάστημα κατά το οποίο, όπως ήταν φυσικό, ο Πέτρος έκανε ένα αναγκαστικό διάλειμμα από τον πασίγνωστο αγώνα του για να σώσει τον πλανήτη.

Αφού προσπάθησα να βρω την κατάλληλη και απέτυχα, θα το πω χωρίς περιστροφές: έχει δίκιο ο Αλέξης Τσίπρας όταν βρίσκει «ανατριχιαστικά επίκαιρο» τον Αρη Βελουχιώτη.

Οταν η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η έξαρση της δράσης των αναρχικών τον τελευταίο καιρό εξυπηρετεί το «αφήγημα της αντιπολίτευσης» (πάλι καλά που δεν λέει κιόλας ότι εκείνη τους βάζει…), αυτό που εννοεί είναι πολύ πιο απλό, αλλά ντρέπεται να το πει ευθέως. 

Δεν είναι μυστικό ότι το ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ δίνει τον αγώνα της ζωής του. Προσπαθεί να κερδίσει μια θέση μεταξύ Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ – θέση, ας σημειωθεί, με την πολιτική έννοια και όχι από πλευράς εκλογικών ποσοστών, αν και πολύ θα το ήθελε.

Δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι σε μόλις ένδεκα ημέρες ψηφίζουμε, ότι δηλαδή είμαστε τώρα σε αυτό που λέγεται στη Δημοσιογραφική Κοινή «καρδιά της προεκλογικής περιόδου». 

Για τα παιδιά της δικής μου γενιάς, που είχαμε την πρώτη κινηματογραφική εμπειρία μας στο «Σινεάκ» με ασπρόμαυρες αμερικανικές κωμωδίες «σλάπστικ», η κλασική σκηνή του τουρτοπόλεμου νομίζω ότι μένει ανεξίτηλη στη μνήμη. 

Πέρασα τρεις αξέχαστες ημέρες (πού να σας τα λέω…), παρακολουθώντας επί ώρες τη συζήτηση στη Βουλή και για ένα πράγμα μπορώ να είμαι βέβαιος: από όσα ανάποδα του έχουν συμβεί, τίποτε δεν έχει ενοχλήσει περισσότερο τον Αλέξη Τσίπρα όσο οι περίφημες φωτογραφίες του στο κότερο της συνεργάτιδός του κ. Παναγοπούλου.

Το μέγα θέμα της χθεσινής ημέρας ήταν η σύγκρουση Τσίπρα και Μητσοτάκη στη Βουλή. Αυτό ήταν το πολιτικό γεγονός που είχε επισκιάσει τα υπόλοιπα – τουλάχιστον για όσους εξ ημών, είτε λόγω διαστροφής είτε λόγω βιοπορισμού, παρακολουθούμε την πολιτική επικαιρότητα.

Η καλή προαίρεση δεν είναι πάντα καλός σύμβουλος. Βιάστηκα να πω ότι δεν υπήρχε συναλλαγή στην ωραία φιλία που αποκαλύφθηκε μεταξύ του πρωθυπουργού και της ειδικής συμβούλου του για θέματα Διασποράς, Επενδύσεων, Υγείας και Διακοπών, εξ αφορμής των γνωστών φωτογραφιών. 

Οτι του άρεσε πάντα η καλοπέραση το είχαμε καταλάβει – μας το έδειξε από την πρώτη στιγμή που μας συστήθηκε, τότε με τις μαθητικές καταλήψεις. 

Η συναισθησία, αν έχετε ακουστά, είναι μια νευρολογική κατάσταση, στην οποία ο ασθενής ανακατεύει τις αισθήσεις κατά τρόπο που μπορεί να είναι ενοχλητικός, συχνά όμως και διασκεδαστικός, ακόμη και δημιουργικός. 

Του τηλεφώνησε για το παιδί, τον πρωτότοκο. Ψάχνει για δουλειά. Eχει ανάγκη από δουλειά! Στην οικογένειά τους έχουν πέντε παιδιά –ζωή να ’χουν–, το γνωρίζει αυτό ο βουλευτής, τον ψηφίζουν χρόνια, γι’ αυτό και τώρα η μητέρα καταφεύγει σ’ εκείνον για να βρει δουλειά στον μεγάλο.