Στέφανος Κασιμάτης

Μερικά πράγματα είναι τόσο αυτονόητα, ώστε όταν παραβιάζονται δεν ξέρεις πώς να τα πιάσεις. Ας πούμε, είναι ποτέ δυνατόν ένας αρχηγός αντιπολίτευσης στη Βουλή των Ελλήνων, προκειμένου να επιτεθεί στην κυβέρνηση, να υιοθετεί τις πιο εξωπραγματικές και βαθύτατα προσβλητικές κατηγορίες εναντίον της χώρας του, αυτές που χρησιμοποιεί ο Τσαβούσογλου;

Τι θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ, όταν θα λάβει σήμερα τη γραπτή απάντηση του προέδρου της Βουλής στον Αλέξη Τσίπρα; Πίσω. Θα κάνει πίσω. Τι άλλο να κάνει; 

Με τα σπαστικά κοριτσάκια στη μαθητική παρέλαση της Φιλαδέλφειας δεν θα ασχοληθώ, διότι τίποτε θλιβερότερο δεν υπάρχει από ένα αποτυχημένο αστείο και ιδίως όταν αυτό προσπαθεί να γίνει «διδακτικό».

Την περασμένη Κυριακή, από το βήμα της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών στη Θεσσαλονίκη, ο Κώστας Καραμανλής μίλησε. Οχι για την οικονομία – γι’ αυτή μην περιμένετε ποτέ να μιλήσει. Μίλησε όμως για την κατάσταση των διεθνών σχέσεων της χώρας, δηλαδή για τα εθνικά θέματα, όπως τα αποκαλούν ιδίως εκεί ψηλά στις Νέες Χώρες.

Γιορτάζουμε την 28η Οκτωβρίου, δηλαδή την ένδοξη εισαγωγή της Ελλάδας στην τραγικότερη δεκαετία της Ιστορίας της στον 20ό αιώνα, και ο εορτασμός διαρκεί (ατύπως) ένα ολόκληρο τετραήμερο, καθώς κολλάει με το Σαββατοκύριακο.

Οταν συναντάς τον υφυπουργό Αμύνης Αλκιβιάδη Στεφανή και τον χαιρετάς με το τυπικό «τι κάνετε» ή «πώς είστε», εκείνος, μου λένε, αντιδρά με ιδιαίτερο τρόπο. 

Αν ήμουν τριάντα χρόνια νεότερος, τώρα θα ήμουν απογοητευμένος και θυμωμένος με τον συμβιβασμό για την ψήφο των ομογενών. Επειδή όμως είμαι τριάντα επί δύο, μπορώ να εκτιμήσω πάρα πολύ καλά την αξία της διακομματικής (πλην Βαρουφάκη) συμφωνίας που επετεύχθη για το θέμα.

Ερώτηση για τηλεπαιχνίδι: Σε τι διαφέρει ο δεξιός συνδικαλιστής της Μέσης Εκπαίδευσης από τον αριστερό συνάδελφό του; Η απάντηση: Ο δεξιός αγωνίζεται για την αναβάθμιση του «δημόσιου σχολείου», ενώ ο αριστερός για την αναβάθμιση του «δημόσιου σχολειού».

Οι θεωρίες συνωμοσίας περιττεύουν στην περίπτωση των δύο κυριών. (Μαλλί γκρίζο και μαζεμένο σε κότσο, έτσι τις φαντάζομαι.) Καμία πιθανολογούμενη σκοπιμότητα –πολιτική, εμπορική, γραφειοκρατική ή άλλη– δεν μπορεί να δικαιολογήσει κάτι τόσο κραυγαλέα κουτό όσο η απόφασή τους να φωνάξουν την αστυνομία και να διακοπεί η προβολή της ταινίας «Τζόκερ» επειδή την παρακολουθούσαν ασυνόδευτοι ανήλικοι, οι οποίοι και μετήχθησαν στον τμήμα.

Συνέβη στις αρχές Οκτωβρίου και αμέσως μεταδόθηκε παντού στον κόσμο. Στην Ελλάδα, ομολογουμένως, πέρασε απαρατήρητο. Ισως επειδή η Αίγυπτος είναι φίλη μας και, για λόγους τους οποίους ποτέ δεν κατάλαβα, τρέχουμε μαζί της σε μια «τριμερή», μαζί με την άλλη μεγάλη δύναμη της Ανατολικής Μεσογείου, την Κύπρο.

Μετά τη δημοσίευση της επιστολής Τραμπ προς τον Ερντογάν, αν ήμουν ο Αμερικανός πρεσβευτής στην Αγκυρα, για ένα διάστημα θα κυκλοφορούσα με τσαντόρ και τεράστια γυαλιά ηλίου ώστε να μη με αναγνωρίζουν.

Δεν υπάρχει χειρότερο μέρος στον κόσμο από τους θαλάμους αερίων, που βρίσκονται σε διάφορα αεροδρόμια, με τον σκοπό να εξυπηρετούνται όσοι ταξιδιώτες ακολουθούν αυστηρό πρόγραμμα ευθανασίας μέσω του καπνίσματος και δεν μπορούν να το διακόψουν. Αυτοί οι χώροι, μέσα στους οποίους στριμώχνονται οι φανατικοί για προλάβουν μια ρουφηξιά πριν από τον έλεγχο, είναι ο προθάλαμος της κόλασης – και το λέω ως καπνιστής ο ίδιος.