Σταύρος Ζουμπουλάκης

Η μεγάλη σημασία του έργου του Κ. Θ. Δημαρά (1904-1992) δεν χρειάζεται επιχειρήματα για όσους ασχολούνται με τα νεοελληνικά γράμματα.

Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος ξεκίνησε φέτος τον Ιούνιο τη δική της Λέσχη Ανάγνωσης, με διττή μορφή για κάθε βιβλίο που θα συζητιέται: με φυσική παρουσία των μελών, αλλά και διαδικτυακά σε δεύτερο χρόνο για τους «δι’ ευλόγους αιτίας απολειφθέντας» αναγνώστες.

Ενας άγνωστος φτάνει βράδυ με το τρένο στο Ελσίνκι και δέχεται εκεί άγρια επίθεση από μια συμμορία που τον ληστεύει και τον αφήνει μισοπεθαμένο. Στο νοσοκομείο ο γιατρός τον θεωρεί νεκρό και η νοσοκόμα τον καλύπτει με το λευκό σεντόνι, με το οποίο σκεπάζουν όποιον πεθαίνει στον θάλαμο.

Εορτάζεται φέτος στον χριστιανικό κόσμο η επέτειος των 1.700 χρόνων από την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο της Νικαίας (το σημερινό Ιζνίκ της Τουρκίας).

Οι πάντες σήμερα γράφουν και εκδίδουν την αυτοβιογραφία τους, θεωρούν όλοι ότι η ζωή τους αξίζει να γίνει κτήμα της ανθρωπότητος. Ούτε οι Ποντίφικες μπόρεσαν να αυτοεξαιρεθούν και ας δηλώνουν πως πιστεύουν και εκείνοι σε ό,τι έλεγε ο Απόστολος Παύλος για τον εαυτό του: «Ζω δε ουκέτι εγώ, ζη δε εν εμοί Χριστός» (Γαλ. 2:20).

Εκτός από τα βιβλία που βλέπουμε στις προθήκες των βιβλιοπωλείων ή που συζητούνται στον Τύπο και στα σόσιαλ, υπάρχουν και τα άλλα, τα αθέατα, αρκετά από τα οποία είναι πολύ σπουδαία.

Ο Πάπας Φραγκίσκος περίμενε να εορτάσει το κοινό Πάσχα και να φύγει την άλλη ημέρα (21 Απριλίου 2025) από τούτη τη ζωή. Πρόλαβε πάντως να στείλει το τελευταίο πασχάλιο μήνυμά του urbi et orbi για έναν κόσμο όπου το κακό δεν θα έχει το πάνω χέρι.

Ξεκινάει απόψε η Μεγάλη Εβδομάδα και θα αρχίσουν πάλι κάποια ευαίσθητα αυτιά να διαμαρτύρονται για την κωδωνοκρουσία, ειδικά για τη σχεδόν ολοήμερη της Μεγάλης Παρασκευής.

Ο Πλάτων υπήρξε ο μέγας αντίπαλος της ρητορικής, επειδή ενδιαφερόταν μόνο να πείσει και αδιαφορούσε για την αλήθεια. Η πειστικότητα ωστόσο δεν συνδέεται μόνο με τη ρητορική και την παραπλάνηση, αφορά επίσης την τέχνη και την αλήθειά της (και την ίδια τη φιλοσοφία ασφαλώς, αφού το επιχείρημα πρέπει να είναι πειστικό).

Ο Λορέντσο Περ(ρ)όνε γεννήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 1904 στο χωριό Φοσάνο του Πεδεμοντίου. Ηταν το δεύτερο από τα έξι παιδιά μιας πάμφτωχης οικογένειας. Αρχισε να δουλεύει από δέκα χρόνων. Εκανε διάφορες δουλειές, κυρίως όμως ήταν χτίστης.

Γνώρισα την Κλερ Κίγκαν (γενν. 1968), όπως και πολλοί άλλοι στον τόπο μας, στα τέλη του 2022, με τα «Μικρά πράγματα σαν κι αυτά» (μτφρ. Μαρτίνα Ασκητοπούλου, Μεταίχμιο – το βιβλίο είχε εκδοθεί στα αγγλικά μόλις τον προηγούμενο χρόνο, 2021).

Κλείνει αυτές τις μέρες ένας χρόνος από τον θάνατο, στις 16 Φεβρουαρίου 2024, του Αλεξέι Ναβάλνι, σε ηλικία 48 ετών, σε φυλακή της ρωσικής Αρκτικής. Στο τέλος της ίδιας χρονιάς εκδόθηκαν τα απομνημονεύματά του με τον τίτλο «Πατριώτης», σε αρκετές γλώσσες ταυτόχρονα – μακάρι σύντομα και στα ελληνικά. Τα έγραψε στα ρωσικά, αλλά η πρώτη […]