LIFE
Υποταγή σε ένα κούφιο κέλυφος
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Ζώντας στην αγέλη των λύκων της Βαϊμάρης
Φως σε μάτια συνηθισμένα στο σκοτάδι
Ποιος δολοφόνησε τον Μπουεντία;
Οι δημοσιογράφοι, οι πολιτικοί, η διαφθορά και το κοινό
ΒΙΒΛΙΟ
Στο τέλος φταίνε πάντα οι Γερμανοί…
Αναλύοντας τη «συμβολή» του ναζισμού στους κανόνες του σύγχρονου μάνατζμεντ: μύθοι και αλήθειες.
ΚΟΣΜΟΣ
Οταν βρεθήκαμε με τους συνωμοσιολόγους
Η πανδημία και οι ομοιότητες όσων είναι βέβαιοι ότι «κάτι μας κρύβουν» με εκείνους που διαρρηγνύουν ιμάτια για το αντίθετο.
Λευκορωσία, αναβίωση του σοβιετικού παρελθόντος
«Ενα μάθημα Λευκορωσικών» είναι ο τίτλος ενός ντοκιμαντέρ, μέρος του οποίου μπορείτε να δείτε στο YouΤube. Εργο του Πολωνού σκηνοθέτη Μίροσλαβ Ντεμπίνσκι, δημιουργήθηκε το 2006 και κυκλοφόρησε το 2008.
Επιστροφή σε σπίτι που… δεν υπάρχει
Μια θαυμάσια νουβέλα του Γιόζεφ Ροτ, «αν δώσει κανείς τη δέουσα προσοχή, και αν είναι ανοιχτός και αφοσιωμένος».
Η ζωή και η «ποιητική» του Νίτσε
Μια εξαιρετική βιογραφία του κορυφαίου φιλοσόφου, τον οποίο όλοι ξέρουν αλλά λίγοι γνωρίζουν ποιος πραγματικά ήταν.
Ο αντισημιτισμός πριν γίνει φανατισμός
Ο Γκρέγκορ Φον Ρετσόρι είναι ή μάλλον ήταν –πέθανε το 1998– παιδί δύο «υπνοβατών» και γνήσιο τέκνο της εποχής τους.
Εβλεπαν πολλά, έγραφαν όμως λίγα;
Υπάρχει ένα παιχνίδι νοητικό που το έχουμε παίξει όλοι για τον έναν ή τον άλλο λόγο.
Ο Τραμπ δεν… ανακάλυψε την Αμερική
Η άποψη του νυν προέδρου ότι η χώρα πρέπει να φροντίζει πρωτίστως τα του οίκου της είναι πολύ παλιά.
Tο ράμφος που έδιωχνε το μίασμα
Από την πανώλη και τις βενετσιάνικες μάσκες με ράμφος, η μάσκα πάντοτε προκαλούσε συζητήσεις. Το 1918, το «κίνημα εναντίον της μάσκας» διαφημιζόταν σε εφημερίδες, υποστηρίζοντας ότι οι μάσκες είναι παράλογες, άχρηστες και καταπατούν την ελευθερία.
Αθώος Σμιθ, ο «άνεμος» που καταφθάνει…
«Ενας άνεμος ξεχύθηκε από τη Δύση και σαν κύμα ανεξήγητης ευφορίας εφόρμησε ανατολικά μέσα από την Αγγλία. Σέρνοντας πίσω του την παγωμένη μυρωδιά των δασών και την ψυχρή μέθη της θάλασσας τρύπωσε σε εκατομμύρια φτωχικές φωλιές ξεδιψώντας τους ανθρώπους, όπως μια κανάτα ξέχειλη με νερό, και ξαφνιάζοντάς τους όπως η αστραπή.
Η παγκόσμια ιστορία των διακοπών
Οι διακοπές ως «μπάνια του λαού» δεν ήταν πάντοτε επιδοτούμενο προνόμιο και οι CEO δεν έπαιρναν πάντα τα βουνά για σκι, αυτοσυγκέντρωση ή για να βρουν τα σωστά τσάκρα για την ηρεμία τους. Οι διακοπές –λυπάμαι σύντροφοι– είναι προϊόν του στυγνού καπιταλισμού. Μέχρι να μαζέψουν οι Βρετανοί στις πόλεις κάθε πικραμένο για το καλό της Βιομηχανικής Επανάστασης, οι απλοί άνθρωποι γεννιούνταν και πέθαιναν στο ίδιο σημείο. Αντε στον ίδιο τόπο, για να δώσουμε μια πιο ευρεία –χιλιομετρικώς– διάσταση της ζωής τους.
