Σεραφείμ Κωνσταντινίδης

Η ανάπτυξη δεν έρχεται, επειδή το κυβερνητικό σύμπαν κινείται σε αναπτυξιακή φιλολογία, ενώ ο υπόλοιπος (πραγματικός) κόσμος βρίσκεται αλλού.

Η αναπάντεχη πρόταση, έμπνευση του υφυπουργού Μεταφορών, να συνδεθούν τα πρόστιμα της Τροχαίας με το εισόδημα του παραβάτη, φαίνεται αστεία (ενδεχομένως ανόητη), αλλά είναι σημαντική. 

Η πρόταση επιστροφής στη δραχμή και η σχετική προπαγάνδα δεν είναι παρά το όνειρο για αλλαγή καθεστώτος.

Η υπόθεση του έργου: Η κυβέρνηση δίνει μάχη για να μη μειωθεί το αφορολόγητο, που επιδιώκει το «κακό» Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Ο μεγάλος κίνδυνος που αντιμετωπίζει η χώρα είναι να καταστεί «ιδιαίτερη» περίπτωση που δεν μπορεί να προσαρμοστεί ακόμα και σε απλά πράγματα, που στις περισσότερες χώρες εφαρμόζονται χωρίς πρόβλημα.

Αυτό που πριν από λίγα χρόνια καταγγελλόταν ως ξεπούλημα θεωρήθηκε σήμερα εύλογο τίμημα, παρότι τα χρήματα ήταν πολύ λιγότερα!

Η κυρίαρχη (αριστερή) ρητορική, που ωραιοποιεί κάθε αυθαιρεσία, έχει διαμορφώσει μια ωραία λέξη με την οποία καλύπτει… οτιδήποτε: Συλλογικότητες.

Οποιοσδήποτε σοβαρός δήμαρχος θα αισθανόταν την υποχρέωση, πριν προχωρήσει σε κατασχέσεις προστίμων, να βρει έναν πιο… τίμιο και δίκαιο τρόπο για να αυξήσει τα έσοδα του δήμου.

Το κράτος πάντα βρίσκει τρόπο για να αδικήσει τον πολίτη. Κι όταν εξαντλούνται όλες οι δυνατό­τητες να το πράξει, απλά αλλάζει τους κανόνες.

Η έκκληση Ερντογάν ήταν ξεκάθαρη, «πωλήστε δολάρια και ξένο συνάλλαγμα», κάντε συναλλαγές με τουρκική λίρα και αποταμίευση σε χρυσό.

Η ανέξοδη δημαγωγία μπορεί να φέρει ένα κόμμα στην εξουσία, δεν βοηθάει όμως στην αντιμετώπιση των πραγματικών προβλημάτων.

Ουσιαστικά για το έτος 2016, οι πολίτες θα φορολογηθούν με τελικό συντελεστή 44% σε ανύπαρκτο εισόδημα!