Σάκης Ιωαννίδης

Πριν από μισόν αιώνα, ο Ρίτσαρντ Γουέλς έπεφτε νεκρός από τις σφαίρες της «17 Νοέμβρη». Το σοκ των Αρχών και οι θεωρίες συνωμοσίας για την τρομοκρατική οργάνωση που έμελλε να στοιχειώσει τη δημόσια ζωή για σχεδόν τρεις δεκαετίες.

Υπάρχει κάποια στιγμή που νιώθεις ότι το μέτρο ξεπερνιέται και χάνεται. Ακόμη και στη ρευστή κατά τα άλλα εποχή μας του «anything goes».

Μπροστά από τον Ντέιβιντ Ρέμνικ, τον 67χρονο εκδότη του The New Yorker, βρίσκονται τρία καλάθια. Καθένα με μια διαφορετική ετικέτα: «Yes», «Νο», «Maybe». Κάθε Τρίτη ο Ρέμνικ διαλέγει 10 από τα 50 σκίτσα που του φέρνει μπροστά του η υπεύθυνη σκιτσογραφίας (cartoon editor) – έχει φιλτράρει περί τα 1.500 που λαμβάνει εβδομαδιαίως.

Ενα ντοκιμαντέρ για την τεχνητή λίμνη του Μόρνου, που στα τέλη της δεκαετίας του ’70 παρουσιαζόταν ως «η λύση στο πρόβλημα υδροδότησης της Αθήνας». «Για 50 χρόνια το πολύ»,
επέμεναν οι ειδικοί της εποχής.

Οι ναζί άρπαξαν τον Γεώργιο Χανά το 1944 από την Κοκκινιά. Ογδόντα χρόνια μετά, η ανιψιά του έπλενε τον τάφο του έξω από το Αμβούργο με λίγο νερό από τη θάλασσα του Πειραιά. Τον μίτο της συγκλονιστικής ιστορίας είχε ξετυλίξει μια ομάδα μαθητών από τη Θεσσαλονίκη.

«Οι άνθρωποι έχουν ταλέντο στο να μην ξέρουν. Από ένστικτο, στρέφουν το βλέμμα όπου αλλού εκτός από το σκοτάδι», λέει η Ιοκάστη στον Οιδίποδα του Ρόμπερτ Αϊκ.

Η έρευνα των 30 ετών, οι δύο «Σακόν» του 1705, ο οργανίστας Σάλομον Γκίντερ Γιον, οι ανώνυμες παρτιτούρες στο γραφείο του.

Καθησυχαστικές εμφανίζονται από χθες οι τουρκικές αρχές με αφορμή τις εικόνες των φορτηγών και των μηχανημάτων βαρέος τύπου που μπήκαν στο μνημείο της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη.

Ωραία λέξη το «anticipation». Η «προσμονή», θα λέγαμε στα ελληνικά ή η «προσδοκία». Κρύβει μια αγωνία και μια αισιοδοξία μέσα της. Περιμένεις για κάτι καλύτερο.

Ενα από τα πράγματα που χαρακτηρίζουν τις εφημερίδες, και ειδικά την «Καθημερινή», είναι η σχέση του εντύπου με τους αναγνώστες του.

«Η συζήτηση σήμερα είναι αναγκαία γιατί ζούμε την πιο άγρια περίοδο φονταμενταλισμού της ελληνικής κοινωνίας, σε όλα τα επίπεδα: θεολογικό, πολιτικό, πολιτισμικό. Οταν δεν υπάρχει το όραμα πίσω από το οποίο θα συνταχθεί η κοινωνία, τη θέση του παίρνει ο φονταμενταλισμός».

«The next and last stop is City Hall». Οι πόρτες του μετρό της Νέας Υόρκης ανοίγουν και εμφανίζεται η στάση του δημαρχείου. Cut.