Πέτρος Παπακωνσταντίνου

Η επίσκεψη Μητσοτάκη στη Ρωσία και το γεωπολιτικό περιβάλλον.

Στη φαντασία πολλών, τα υπερπόντια εδάφη της Γαλλικής Δημοκρατίας περιβάλλονται από μιαν αύρα εξωτισμού.

Στα μεταπολεμικά χρόνια, η Λατινική Αμερική πολιτογραφήθηκε ως συνώνυμο του πολιτικού χάους, με πραξικοπήματα, επαναστάσεις και απίθανες μετακινήσεις χωρών από το ένα άκρο του ιδεολογικού φάσματος στο άλλο να βρίσκονται διαρκώς στην ημερήσια διάταξη. Το πρόσφατο παρελθόν δεν αποτέλεσε εξαίρεση.

Κορύφωση της πολιτικής έντασης μετά τις υποψηφιότητες Καντάφι και Χαφτάρ.

Ο Κινέζος ηγέτης θωρακίζει τη θέση του ενόψει της τρίτης, πιο δύσκολης προεδρικής θητείας του.

Καθώς ο Τζο Μπάιντεν επέστρεφε, την περασμένη Τετάρτη, στην Ουάσιγκτον, ύστερα από τα εξουθενωτικά (όπως όλοι διαπιστώσαμε από το γνωστό βίντεο) ταξίδια του σε Ρώμη και Γλασκώβη, οι οπαδοί του θα έπρεπε να γιορτάζουν τη συμπλήρωση ενός χρόνου από τη νίκη του επί του Ντόναλντ Τραμπ.

Κρίσιμη για το μέλλον των τεταμένων σχέσεων μεταξύ Τουρκίας και Δύσης διαγραφόταν η συνάντηση Ερντογάν-Μπάιντεν, η οποία πραγματοποιήθηκε τελικά στη σύνοδο κορυφής της ομάδας G20.

Αλλάζει ο πολιτικός χάρτης της Ευρώπης.

Η κοινή συνέντευξη Τύπου του Εμανουέλ Μακρόν με τον Κυριάκο Μητσοτάκη μετά τη συνάντησή τους στο Ελιζέ, την περασμένη Τρίτη, προκάλεσε διεθνές ενδιαφέρον, καθώς όλοι περίμεναν την πρώτη δημόσια τοποθέτηση του Γάλλου προέδρου ύστερα από το ράπισμα που δέχθηκε η χώρα του με το αμυντικό σύμφωνο Αυστραλίας – Ηνωμένου Βασιλείου – Ηνωμένων Πολιτειών (AUKUS) και την ακύρωση του γαλλικού συμβολαίου για τα αυστραλιανά υποβρύχια.

Το αλίευσα από άρθρο του Βρετανού συγγραφέα και ακτιβιστή Ταρίκ Αλί στο αμερικανικό περιοδικό The Nation με αφορμή την εικοστή επέτειο της 11ης Σεπτεμβρίου 2001

Αιματηρό φινάλε στην αφγανική τραγωδία

Το ημερολόγιο έγραφε Τρίτη 13 Νοεμβρίου 2001, όταν οι δυνάμεις της υποστηριζόμενης από τις ΗΠΑ Βόρειας Συμμαχίας έμπαιναν στην Καμπούλ υπό τους ήχους του «Μαουτχάουζεν», του Μίκη Θεοδωράκη, έχοντας εξοστρακίσει τους Ταλιμπάν.