Νίκος Μαραντζίδης*

Μπορούμε άραγε να αξιολογήσουμε τη συνολική διαδρομή της χώρας μας στον χρόνο; Φέτος, με αφορμή τα 200 χρόνια από το ’21, αρκετοί μίλησαν για πορεία επιτυχίας, ένα «success story». Φοβάμαι πως παρά τα σοβαρά επιχειρήματα που ακούστηκαν, η συζήτηση αυτή περισσότερο αποκαλύπτει την ψυχολογική ανάγκη που έχουμε ως έθνος να μας παραδέχονται και να μας […]

Η πανδημία επηρέασε σε πολλά επίπεδα τις παγκόσμιες πολιτικές εξελίξεις. Φέρ’ ειπείν, το αποτέλεσμα των αμερικανικών εκλογών θα ήταν μάλλον διαφορετικό χωρίς αυτήν. Στις αρχές του 2020, οι πιθανότητες να κέρδιζε ο Sleepy Joe, όπως υποτιμητικά αποκαλούσε τον Μπάιντεν ο Τραμπ, ήταν περιορισμένες. Ο τρόπος που ο Τραμπ διαχειρίστηκε την πανδημία ανέδειξε, εκτός από τον […]

Οι εκλογές του 2019 ξανάβαλαν το κομματικό σύστημα σε ράγες δικομματισμού έπειτα από μερικά χρόνια έντονης ρευστότητας και κατακερματισμού.

Τα στοιχεία είναι καταθλιπτικά. Για δέκα συναπτά έτη οι γεννήσεις ήταν λιγότερες από τους θανάτους. Συνολικά, το 2011-2020, γεννήθηκαν 931.884 άνθρωποι και πέθαναν 1.198.502, δηλαδή το ισοζύγιο είναι αρνητικό κατά 266.618 ανθρώπους. Κάθε χρόνο, τα τελευταία δέκα χρόνια, «αφαιρείται» από τη χώρα ένας πληθυσμός του μεγέθους μιας πόλης σαν την Κόρινθο. Χειρότερα ακόμη: την τελευταία […]

Αν δεν αλλάξει κάτι, τα επόμενα χρόνια θα είναι και πάλι οι νεότερες γενιές που θα κληθούν να πληρώσουν την ύφεση και την έκρηξη του δημοσίου χρέους.

Ολοένα και συχνότερα το τελευταίο διάστημα, μου έρχεται στον νου η διάσημη ρήση ενός Περουβιανού στρατηγού, του Οσκαρ Μπεναβίντες: «Για τους φίλους μου τα πάντα, για τους εχθρούς μου ο νόμος»! Οχι, δεν θα πάω τόσο πίσω για να υπενθυμίσω τους διορισμούς ογδοντάχρονων και απόστρατων στις διοικήσεις των νοσοκομείων  αποτυχημένων πολιτευτών ως συμβούλων σε υπουργούς […]

Συναντιόμαστε στον κωδικό 6, στην προσωπική άσκηση. Ανταμώνουμε δυο-τρεις φορές την εβδομάδα, σε μια ευθεία μισού χιλιομέτρου που τη βαδίζουμε πάνω-κάτω. Εβδομηντάρης εκείνος, καλοστεκούμενος, σοβαρός, αγέλαστος σχεδόν βλοσυρός, δεν δείχνει να είναι από τους ανθρώπους με τάση για ψιλοκουβέντα.

Στην Ελλάδα, λέγεται πως είσαι ό,τι δηλώσεις. Αν σου αρέσει, για παράδειγμα, να βλέπεις ποδόσφαιρο, ακόμη κι αν δεν έχεις τρέξει ούτε χίλια μέτρα στη ζωή σου, μπορείς να περνιέσαι για ειδικός στην προπονητική. Και αν η ομάδα σου δεν φέρνει τα επιθυμητά αποτελέσματα, δεν θες και πολύ να βρίζεις τον προπονητή της «άσχετο» και […]

Μπορεί κανείς να ξανασυνδεθεί με κάποιον που είχε ερωτευθεί τρελά, τον απογοήτευσε και τον ξεπέρασε; Και αν ναι, υπό ποιες προϋποθέσεις; Τις παραπάνω ερωτήσεις έκανε ο φίλος μου ο Παύλος σχολιάζοντας το προ δύο εβδομάδων άρθρο μου στην «Καθημερινή» («Οταν ο έρωτας φεύγει», 10/1/2021).

Στην αρχή δεν το προσέχεις. Τα σημάδια έρχονται απαρατήρητα, υπόγεια μέσα σου. Αρχίζεις να μη μιλάς γι’ αυτόν στον περίγυρό σου. Τι έκανε; Τι είπε; Σιωπή. Δεν σ’ απασχολεί καν να τον ακούσεις, δεν κοιτάς το ρολόι ρωτώντας, «πότε είναι το διάγγελμα;». Κάποια στιγμή παύεις να τον σκέφτεσαι. Πέρασαν μέρες χωρίς την κουβέντα του. Καθησυχάζεις […]

Με τα χρόνια έπαψαν να με εκπλήσσουν οι πολιτικοί. Συνήθισα να βλέπω να προσεγγίζουν τα πράγματα με μια εντυπωσιακή αύρα αυτοεπιβεβαίωσης, που συνδυάζεται με το ισχυρότερο ένστικτο επιβίωσης στο ζωικό βασίλειο.

Πόσο αξίζει άραγε η εθνική κυριαρχία; Αναρωτήθηκε ο αναπληρωτής υπουργός Δικαιοσύνης της Πολωνίας, Μιχάλ Βόιτσικ, ένα μήνα νωρίτερα, όταν η Πολωνία με την Ουγγαρία άσκησαν βέτο στην Ε.Ε., διαφωνώντας με τον όρο να στερούνται ευρωπαϊκούς πόρους όσες από τις χώρες-μέλη παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και το κράτος δικαίου.