Νίκος Κωνσταντόπουλος

Το οιονεί άβατο κατελύθη: Γυναίκα στην προεδρία της ∆ΟΕ. Η ανώτατη διεθνής αρχή του αθλητισμού απέκτησε, μάλιστα, για πρώτη φορά πρόεδρο εκτός Ευρώπης και Αμερικής. Κανονικά όλοι θα έπρεπε να χαιρετίσουμε αυτήν την, φαινομενικά, προοδευτική απόφαση, μέσω ψηφοφορίας στην Πύλο, της πλειοψηφίας των μελών της ∆ΟΕ.

«Piano piano vai lontano», λένε οι Ιταλοί. Σιγά σιγά πας μακριά. Και ο Ολυμπιακός αυτό έκανε τα τελευταία χρόνια στο ανδρικό βόλεϊ. Και, μάλιστα, κυρίως με ιταλική καθοδήγηση. Το 2023, με προπονητή τον Αλμπέρτο Τζουλιάνι, κατέκτησε το τρίτο, αξιολογικά, ευρωπαϊκό Κύπελλο, το Challenge. Τότε γράψαμε πως για εκείνη την ομάδα ο στόχος δεν πρέπει να […]

«Αν δεν είναι έτοιμο το Κ1 (το βοηθητικό στάδιο του ΟΑΚΑ) έως τον Απρίλιο… κλάψτε μας». Τα λόγια αυτά ενός τεχνικού συμβούλου του ΣΕΓΑΣ εκφράζουν απολύτως την απόγνωση στην οποία βρίσκονται οι άνθρωποι του ελληνικού κλασσικού αθλητισμού…

Εχω ένα όνειρο. Ενα όνειρο με πολλά επιμέρους σκέλη. Να ξυπνήσω ένα πρωί και να διαπιστώσω ότι…

Η παραγωγική διαδικασία στο άθλημα χωλαίνει εδώ και χρόνια.

Στις χρυσές δέλτους της αθλητικής ιστορίας έγραψαν τ’ όνομά τους στους πρόσφατους Ολυμπιακούς Αγώνες, μεταξύ άλλων, ο Αρμαντ Ντουπλάντις, ο Λεόν Μαρσάν, ο Φίλιπ Κιμ και η Αμι Γιουάσα.

Αποτελεί η χρήση της τεχνολογίας πανάκεια για την ορθή, αμερόληπτη και αντικειμενική κρίση και διαιτησία στον αθλητισμό;

Αρχισαν, λοιπόν, οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Αλλά ποιοι Ολυμπιακοί; Αυτοί που οραματίσθηκαν ο Ευαγγέλης Ζάππας, ο Πιέρ ντε Φρεντί βαρώνος του Κουμπερτέν, ο ∆ημήτριος Βικέλας και άλλοι; Ή οι μοντέρνοι, που προσομοιάζουν στα Παιχνίδια Χωρίς Σύνορα και στις δοκιμασίες κάποιων εκπομπών «ριάλιτι» της τηλεόρασης;

Ας μου επιτρέψει ο ∆ιονύσης Σαββόπουλος να παρερμηνεύσω το νόημα του στίχου του, «ας κρατήσουν οι χοροί». Να του αποδώσω την έννοια του «κάνω κράτει»: περιορίζω, συγκρατούμαι κ.ά. Και να τον συνδέσω με την ελληνική κολύμβηση.

Δεν ξέρω εσείς, αλλά πολλοί φίλοι του στίβου βαρεθήκαμε ν’ ακούμε από αθλητές και αθλήτριές μας, που αγωνίσθηκαν στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, «δεν πειράζει». Αναφέρονταν στην όχι θετική (ας το θέσω «κομψά») αγωνιστική παρουσία τους. Ε, λοιπόν, όχι.

Πολύ ανησυχητική για την αξιοπιστία των πολιτικών αλλά και μεγάλων επιχειρηματιών ήταν η αντίδραση του κοινού στο πρωταπριλιάτικο δημοσίευμά μου στο ∆ιαδίκτυο. Κι όμως. Εγραψα το αυτονόητο.

Οι παράγοντες – υβριστές αθλητών με ρατσιστικούς χαρακτηρισμούς, θα είχαν αποβληθεί διά παντός από τον αθλητικό και, βεβαίως, γενικότερα από τον δημόσιο βίο.