Νίκος Κωνσταντόπουλος

Η παραγωγική διαδικασία στο άθλημα χωλαίνει εδώ και χρόνια.

Στις χρυσές δέλτους της αθλητικής ιστορίας έγραψαν τ’ όνομά τους στους πρόσφατους Ολυμπιακούς Αγώνες, μεταξύ άλλων, ο Αρμαντ Ντουπλάντις, ο Λεόν Μαρσάν, ο Φίλιπ Κιμ και η Αμι Γιουάσα.

Αποτελεί η χρήση της τεχνολογίας πανάκεια για την ορθή, αμερόληπτη και αντικειμενική κρίση και διαιτησία στον αθλητισμό;

Αρχισαν, λοιπόν, οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Αλλά ποιοι Ολυμπιακοί; Αυτοί που οραματίσθηκαν ο Ευαγγέλης Ζάππας, ο Πιέρ ντε Φρεντί βαρώνος του Κουμπερτέν, ο ∆ημήτριος Βικέλας και άλλοι; Ή οι μοντέρνοι, που προσομοιάζουν στα Παιχνίδια Χωρίς Σύνορα και στις δοκιμασίες κάποιων εκπομπών «ριάλιτι» της τηλεόρασης;

Ας μου επιτρέψει ο ∆ιονύσης Σαββόπουλος να παρερμηνεύσω το νόημα του στίχου του, «ας κρατήσουν οι χοροί». Να του αποδώσω την έννοια του «κάνω κράτει»: περιορίζω, συγκρατούμαι κ.ά. Και να τον συνδέσω με την ελληνική κολύμβηση.

Δεν ξέρω εσείς, αλλά πολλοί φίλοι του στίβου βαρεθήκαμε ν’ ακούμε από αθλητές και αθλήτριές μας, που αγωνίσθηκαν στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, «δεν πειράζει». Αναφέρονταν στην όχι θετική (ας το θέσω «κομψά») αγωνιστική παρουσία τους. Ε, λοιπόν, όχι.

Πολύ ανησυχητική για την αξιοπιστία των πολιτικών αλλά και μεγάλων επιχειρηματιών ήταν η αντίδραση του κοινού στο πρωταπριλιάτικο δημοσίευμά μου στο ∆ιαδίκτυο. Κι όμως. Εγραψα το αυτονόητο.

Οι παράγοντες – υβριστές αθλητών με ρατσιστικούς χαρακτηρισμούς, θα είχαν αποβληθεί διά παντός από τον αθλητικό και, βεβαίως, γενικότερα από τον δημόσιο βίο.

Ο Μιχάλης Φιλόπουλος δολοφονήθηκε το 2007 μακριά από γήπεδο, σε συμπλοκή οπαδών πριν από αγώνα βόλεϊ γυναικών. Ο Αλκης Καμπανός το 2022 στον δρόμο. Ο Μιχάλης Κατσουρής πέρυσι εκτός γηπέδου.

Οι προπονητές των εθνικών ομάδων μας των ανδρών και των γυναικών, Θοδωρής Βλάχος και Αλεξία Καμμένου, μιλούν στην «Κ».

Εν αρχή ην όχι ο λόγος, αλλά το… παράλογο. Το ιστορικό στάδιο «Γ. Καραϊσκάκης» μετατράπηκε σε αμιγώς ποδοσφαιρικό γήπεδο χωρίς απτή διαβεβαίωση περί αντικατάστασής του.

Κανονικά, σήμερα θα έπρεπε να γράψω για την Black Thursday (Μαύρη Πέμπτη) και τη «μαύρη νύχτα» του ελληνικού σωματειακού ποδοσφαίρου, εξαιρουμένου, βεβαίως, του ΠΑΟΚ.