Μαρίνα Καρπόζηλου

Τέσσερις Αθηναίοι περιγράφουν μια καθημερινότητα που επιβαρύνεται, σταθερά, από προβλήματα στις υποδομές, δυσκολίες στις μετακινήσεις και υψηλό κόστος κατοικίας.

Στην Αθήνα της στεγαστικής κρίσης, εργαζόμενοι με χαμηλά εισοδήματα που αδυνατούν να βρουν σπίτι αναγκάζονται να ζήσουν για εβδομάδες ή και μήνες σε φθηνά ξενοδοχεία του κέντρου. Ρεσεψιονίστ και ένοικοι περιγράφουν στην «Κ» αυτή τη νέα πραγματικότητα.

Από ένα υπόγειο του Ουισκόνσιν άρχισε μια ιστορία που θα επηρέαζε τη φαντασία, τα video games, ακόμη και την ψυχοθεραπεία, διαμορφώνοντας μισό αιώνα πολιτισμού.

Με τη βοήθεια σεφ, επαγγελματιών της εστίασης και ανθρώπων που σχεδιάζουν τα σπίτια μας, εξετάζουμε πώς η οικονομία, οι πλατφόρμες delivery και οι μικρές κουζίνες αλλάζουν την καθημερινή σχέση μας με το φαγητό.

Πώς η κουλτούρα των social διαμορφώνει τις «ρουτίνες» προπόνησης ακόμα και με επικίνδυνες ασκήσεις συμπληρωμάτων διατροφής.

Ολο και συχνότερα στα γραφεία των δικηγόρων φτάνουν ζευγάρια που έχουν μοιραστεί μια ολόκληρη ζωή -παιδιά, σπίτια, αναμνήσεις- και, τώρα, αποφασίζουν να χωρίσουν.

Με την τιμή του χρυσού σε ιστορικά υψηλά, οι ιστορίες για κρυμμένους θησαυρούς, αληθινές ή φανταστικές, γεμίζουν βουνά, σπηλιές και ομάδες στο Facebook. Η «Κ» συνομίλησε με χρυσοθήρες παλιάς και νέας γενιάς προκειμένου να σκιαγραφήσει το αποτύπωμα του «κίτρινου πυρετού» σε μια εγχώρια κοινότητα που ολοένα και μεγαλώνει.

Τρεις γυναίκες που έζησαν τη δεκαετία του ’70 στο Αναμορφωτήριο Θηλέων Αθηνών μιλούν πρώτη φορά για τον εγκλεισμό, τις ποινές και τα τραύματα που κουβαλούν μέχρι σήμερα.

Πίσω από τις μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις της πόλης βρίσκονται επαγγελματίες που αντέχουν, ενώ η καθημερινότητα και οι συνήθειες του κόσμου αλλάζουν συνεχώς. H «Κ» συνάντησε κάποιους από αυτούς, για να καταγράψει ιστορίες συνέπειας και αδιάλειπτης φροντίδας.

Οι λουτροπόλεις της Ελλάδας γνώρισαν εποχές ακμής φιλοξενώντας μαζικά πολιτικούς, καλλιτέχνες και απλούς ταξιδιώτες. Σήμερα, έπειτα από δεκαετίες εγκατάλειψης επανασυστήνονται ως χώροι ευεξίας και αναζωογόνησης.

Τα εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης δεν είναι πια βοηθοί. Εχουν γίνει οι νέοι μας προσωπικοί σύμβουλοι: σχέσεων, διατροφής, αλλά και αγορών.

Ο ομότιμος καθηγητής Κοινωνικής Ψυχιατρικής Στέλιος Στυλιανίδης μιλάει στην «Κ» για την ουσιαστική απουσία δημόσιας φροντίδας ψυχικής υγείας, την έλλειψη συντονισμού και στελέχωσης, αλλά και για την υπερπροσφορά υπηρεσιών από ανθρώπους χωρίς επαρκή επιστημονική τεκμηρίωση.