Μαργαρίτα Πουρνάρα

To εστιατόριο της National Portrait Gallery διαθέτει προνομιακή θέα στο κεντρικό Λονδίνο και ξεχωριστή είσοδο από εκείνη του μουσείου. Ωστόσο, για να φθάσει κανείς έως εκεί, διέρχεται αναγκαστικά μέσα από ένα μικρό τμήμα του εκθεσιακού χώρου σε ώρες που είναι κλειστός για το κοινό.

Ιστορίες με καλό τέλος. Ιστορίες ανθρώπων από διαφορετικές γενιές, τόπους και παρελθόν. Ιστορίες συγκινητικές και σίγουρα αισιόδοξες. Ιστορίες αλλαγής. Τέτοιες άκουσαν όσοι παρακολούθησαν τη θαυμάσια εκδήλωση που έγινε στα τέλη Οκτωβρίου στο Ωδείο Αθηνών.

Αν τα οστά είχαν φωνή, θα μας έλεγαν τις πιο συναρπαστικές ιστορίες για τους ανθρώπους του παρελθόντος. Μόνη μας βοήθεια να τα κάνουμε να «μιλήσουν» είναι η εξελιγμένη τεχνολογία αλλά και η αρχαιολογική γνώση, η οποία πολύ συχνά λύνει τους γρίφους των νεκρών από το λυκαυγές της ιστορίας.

Εκθεση με αρχαιολογικά ευρήματα του ναυαγίου στη Βιβλιοθήκη Λασκαρίδη.

Εντυπωσιακό πώς ένα θεματικό μουσείο μπορεί να σου αλλάξει το βλέμμα και το γούστο. Απόδειξη η θαυμάσια παρουσιασμένη συλλογή της Βικτωρίας Καρέλια που επισκέφθηκα επιτέλους στον χώρο του Λυκείου Ελληνίδων στην Καλαμάτα.

Ωριμάζοντας, προτιμώ το Παρίσι από το Λονδίνο. Βρίσκω μεγαλύτερη ανακούφιση στην ομορφιά παρά στη ζωτικότητα. Μια ήσυχη μικρή πλατεία με κλαδεμένους, à la française, θάμνους, περιποιημένα άνθη και παγκάκια μετράνε μέσα μου περισσότερο από τα σμήνη με τα κινητά ανά χείρας στην Oxford Street.

Ο ελληνισμός της Αφρικής είναι ταυτισμένος με δύο πυλώνες: την ευεργεσία και την ορθοδοξία. Δυστυχώς, σήμερα, πολύ συχνά ξεχνάμε (είτε αγνοούμε) το τεράστιο έργο που γίνεται στην ήπειρο αυτή από την Eκκλησία, αλλά και την ακτινοβολία που έχουν θεσμοί όπως το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας σε κοινότητες που βρίσκονται σε ένδεια.

Η παλιά ρίζα της οινοποιίας. Το μικρόβιο της πολιτικής μέσα στην κρίση. Η εξάρτηση, η απεξάρτηση. Ο έρωτας και η οικογένεια. Ο κυρ Γιάννης ήταν σπάνιο χαρμάνι. Και έμεινε πιστός στην εξαγγελία: «Μόνο όταν πεθάνω, θα κουλάρω».

Το ημερολόγιο μιας σταδιοδρομίας 36 ετών στο Hilton, από την ημέρα που άνοιξε το 1963. Οι διάσημοι πελάτες και το «χρώμα» της κοσμικής ζωής στην παλιά Αθήνα.

Κάποια παιδιά βοήθησαν στο στήσιμο των γλυπτών στο προαύλιο, άλλα έγραψαν λέξεις και φράσεις σε πήλινα όστρακα κάτω από μια εγκατάσταση, ορισμένα συνέβαλαν στο να ολοκληρωθούν έργα που πήραν in situ την τελική μορφή τους.

Η αρχή έγινε στο Παρίσι. Τον Σεπτέμβριο του 2023 πραγματοποιήθηκε στην Πόλη του Φωτός μια θαυμάσια φιλανθρωπική πρωτοβουλία με χρώμα ελληνικό: προβλήθηκε το ντοκιμαντέρ της Μαριάννας Οικονόμου «Τhe Greek Bar Jacket» (Anemon Productions).

Το βράδυ της 6ης Νοεμβρίου στην Παλλήνη έκανε κρύο και η μυρωδιά του αναμμένου τζακιού στην ατμόσφαιρα ερχόταν να μας θυμίσει ότι έχουμε για τα καλά μπει στον Νοέμβριο.