Κώστας Ιορδανίδης

Η επίσκεψη του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στη Λευκωσία –η πρώτη σε τρίτη χώρα από την άνοδό του στην εξουσία– υπήρξε οφειλόμενη και αναμενόμενη, τόσο για λόγους συμβολικούς όσο και ουσίας, λόγω της εντάσεως που έχει δημιουργηθεί με την Αγκυρα, μετά την εισαγωγή της ενεργειακής παραμέτρου στη χρόνια κυπριακή περιπλοκή.

Η τοποθέτηση του αναπληρωτού υπουργού Εξωτερικών κ. Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, πως «τα πολιτικά προβλήματα που έχουμε μεταξύ μας [Ελλάδα και Βόρεια Μακεδονία] αντιμετωπίσθηκαν σε σημαντικό βαθμό από τη συμφωνία των Πρεσπών, και αυτό μας αφήνει χώρο να κάνουμε περισσότερα στην οικονομία», σκανδάλισε ορισμένους στη Νέα Δημοκρατία.

Η εκλογή της κ. Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν στο αξίωμα της προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με ισχνότατη πλειοψηφία, υπήρξε αποτέλεσμα συναλλαγής μεταξύ των ηγετών της Ευρωπαϊκής Ενώσεως που αγνόησαν την ετυμηγορία των Ευρωπαίων πολιτών στις εκλογές του περασμένου Μαΐου. 

Οι «εκκρεμότητες» στα θέματα εξωτερικής πολιτικής διέρχονται περιόδους «ωριμάνσεως» πολλών ετών, έως ότου η διεθνής συγκυρία κατεπειγόντως επιβάλει «λύση». Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο πρόεδρός του Αλέξης Τσίπρας δεν είχαν κάνει την εμφάνισή τους στην ελληνική πολιτική σκηνή όταν ανέκυψε το «μακεδονικό ζήτημα» υπό τη νέα του μορφή.

Επιτέλους, μπορούμε να πούμε πως ησυχάσαμε –έως τον Σεπτέμβριο τουλάχιστον–, να γίνουν σεβαστά «τα μπάνια του λαού», κατά τη φράση του αλήστου μνήμης Ανδρέα Παπανδρέου, να αποτοξινωθεί η ατμόσφαιρα, με δύο λέξεις.

Η σταθερότητα του πολιτικού συστήματος έχει αποκατασταθεί σε νέα βάση μετά μία πολυετή περίοδο αναταράξεων.

Οι αυριανές εκλογές θα αναδείξουν τη νέα κυβέρνηση της Ελλάδος – και κατά πάσα βεβαιότητα μία κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, υπό τον κ. Κυριάκο Μητσοτάκη. Σε αυτήν ακριβώς τη βεβαιότητα εξάλλου οφείλεται το ήπιο –μέχρις αδιαφορίας– κλίμα που κυριάρχησε καθ’ όλη την προεκλογική περίοδο, σε αντίθεση με την απεχθή εικόνα ρητορικών συγκρούσεων, που εταλάνισαν τη χώρα περίπου για μία τετραετία.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της κρίσεως, επί περίπου εννέα έτη, διαδοχικές κυβερνήσεις της Ελλάδος αντιμετώπισαν ένα συ-μπαγές σύστημα της Ε.Ε., που ενήργησε συχνά με τρόπο βάναυσο προς τους εκάστοτε ασκούντες την εξουσία στην Αθήνα.

Ο απερχόμενος κ. Αλέξης Τσίπρας είναι ο πλέον ευανάγνωστος πολιτικός – εξυπακούεται ως προς τον σχεδιασμό κινήσεων και πολιτικών προθέσεων. Εδώ και μήνες επιδίδεται με συστηματικότητα στη ναρκοθέτηση του περιβάλλοντος εντός του οποίου θα κινηθεί ο επόμενος πρωθυπουργός – εν προκειμένω ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης.

H χαμηλή προσέλευση πολιτών στις επαναληπτικές εκλογές της περασμένης Κυριακής εστάθη αφορμή σε αναλυτές και πολιτικούς να διατυπώσουν ανησυχίες μήπως η εξακολούθηση του φαινομένου οδηγήσει σε έκπτωση της δημοκρατίας.

Η τελευταία φάση της Ιστορίας της Ελλάδος κατέδειξε ότι είναι ολέθριο σφάλμα να υποτιμάται ένας πολιτικός αντίπαλος, όσο ασήμαντος και εάν αξιολογείται από τους ασκούντες κατά καιρούς την εξουσία.

Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών επέφερε πλήγμα βαρύτατο στον απερχόμενο πλέον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, αλλά δεν τον συνέτριψε. Το 23,78% που εξασφάλισε ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι αμελητέο ποσοστό.