Κώστας Ιορδανίδης

Κάτι έπρεπε να κάνει ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν για να εξασφαλίσει τον τίτλο του «ηγέτη του Ελευθέρου Κόσμου», που του απέδωσε προσφάτως ο πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου Μπόρις Τζόνσον.

Ζούμε εντέλει και το παράδοξο αυτό. Οι μεγαλύτερες πολιτικοοικονομικές οντότητες της Δύσεως –οι ΗΠΑ και η Ευρωπαϊκή Ενωση– διανύουν φάση κρίσεως ηγεσίας της πλέον σοβαρής μορφής.

Βιέννη, τέλη Φεβρουαρίου 1815. Το Συνέδριο βραδυπορεί. Οι χοροεσπερίδες διαδέχονται η μία την άλλη στο Redouten Hall της πόλεως. Ο κόμης Ογκύστ Λουί de La Garde de Chambonas, γόνος παλαιοτάτης οικογενείας Γάλλων ευγενών, διασχίζει έφιππος το Πράτερ – τον κήπο κοσμικών περιπάτων την εποχή εκείνη.

Η Ελλάς δεν έχει ανάγκη από μεγαλοφυείς πολιτικούς με επαναστατικά οράματα, που ενεργούν ωσάν να επίκειται η συντέλεια του κόσμου, αλλά από ηγέτες που απλώς διαθέτουν «κοινή λογική», αίσθηση ισορροπιών και μιαν επαρκή δόση μετριοπάθειας.

Δεν διανύουμε ασφαλώς την κρισιμότερη φάση της εθνικής μας Ιστορίας.

Εάν υποτεθεί πως συντασσόταν κατάλογος των προκλήσεων που αντιμετωπίζει η χώρα, σήμερα, κανείς από τους πολιτικούς ηγέτες μας δεν θα σκεφτόταν να τοποθετήσει τις υποθέσεις Λιγνάδη και Κουφοντίνα σε θέση περίοπτη, όπως συμβαίνει ατυχώς…

Αυτό που έχει απωθηθεί στη λήθη εδώ και χρόνια είναι ότι μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, την κομμουνιστική ανταρσία που ακολούθησε, και αφού η χώρα αρχίσει να σταθεροποιείται κάπως, έγινε η πρώτη συστηματική προσπάθεια αναδείξεως της πολιτιστικής φυσιογνωμίας της Ελλάδος από τη Δεξιά.

Δεν πρόκειται η σημερινή συζήτηση στη Βουλή να βγάλει –δυστυχώς– τη χώρα από τον πολιτικό βόρβορο εις τον οποίο έχει βυθιστεί εδώ και περισσότερο από δέκα χρόνια, αν και αυτό εύχεται διακαώς ο κάθε μετριοπαθής και σώφρων Ελληνας πολίτης.

Οταν ο κ. Μπαράκ Ομπάμα μετά την ολοκλήρωση της δεύτερης προεδρικής θητείας του εμπιστευόταν στην κ. Αγκελα Μέρκελ την προώθηση και ολοκλήρωση του «οράματός» του για μια νέα παγκόσμια τάξη, εξέθετε άθελά του τη Γερμανίδα καγκελάριο στις επιθέσεις –βάναυσες σε ορισμένες περιπτώσεις– του διαδόχου του στο προεδρικό αξίωμα, Ντόναλντ Τραμπ.

Η απόπειρα εξοστρακισμού διά βίου του τέως προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ από την αμερικανική πολιτική απέτυχε, διότι οι Δημοκρατικοί εντέλει δεν κατάφεραν να εξασφαλίσουν την απαιτούμενη πλειοψηφία στη Γερουσία, όπως συνέβη και με την πρώτη πρόταση προσαγωγής του, τον περασμένο Δεκέμβριο.

Η Ευρωπαϊκή Ενωση υπέστη πλήγμα σοβαρότατο λόγω της πανδημίας και όχι μόνον.

Η τοποθέτηση του προέδρου της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ότι δεν πρόκειται να συναντηθεί με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη παρά την έναρξη των διερευνητικών συνομιλιών…