Κώστας Ιορδανίδης

Η ανάδειξη του κ. Ντόναλντ Τραμπ για δεύτερη φορά στο προεδρικό αξίωμα των ΗΠΑ δεν ήταν μια διαδικασία τυπική, ρουτίνας, αλλά μια «νεκρανάσταση» ενός πολιτικού, που το βαθύ αμερικανικό κατεστημένο και οι συναλλασσόμενοι με αυτό στην Ευρώπη στην κυριολεξία απεχθάνονταν.

«Η δυστυχία αγαπάει τη συντροφιά», έλεγε ο Μεφιστοφελής στο θεατρικό του Κρίστοφερ Μάρλοου «Δρ Φάουστ», που γράφτηκε το 1604. Εκτοτε η φράση αυτή κατέστη παροιμιώδης. Και κάπως έτσι αισθάνθηκαν οι Ευρωπαίοι ηγέτες όταν στην πρώτη ομιλία του μετά την τελετή ορκωμοσίας ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ παρέλειψε να αναφερθεί έστω μία φορά στους συμμάχους […]

Η ορκωμοσία κάθε Αμερικανού προέδρου έχει ασφαλώς στοιχεία κάποιας θεατρικότητας. Απαρεγκλίτως την 20ή Ιανουαρίου, μέσα στο καταχείμωνο, χιλιάδες Αμερικανοί πολίτες θα επευφημήσουν τον νέο ηγέτη τους, που έπειτα από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι και ο ηγέτης του Ελευθέρου Κόσμου. Φίλιες ή αντίπαλες δυνάμεις θα αναμείνουν την εναρκτήρια ομιλία του νέου προέδρου της ισχυρότερης χώρας […]

Ελύθη χθες ο «γόρδιος δεσμός», όχι διά της σπάθης, αλλά βάσει των δεδομένων της κυβερνητικής πλειοψηφίας, όταν ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοίνωσε το όνομα του υποψηφίου για το προεδρικό αξίωμα της χώρας. Και ησυχάσαμε πράγματι όλοι. Κυρίως όμως ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης θα πρέπει να ανάσανε με ανακούφιση, αφού η «παραταξιακή» επιλογή του […]

Εχει θορυβηθεί η κρατούσα και εν γένει η πολιτική τάξη της Ελλάδος από το εγκώμιο που έπλεξε ο Ντόναλντ Τραμπ στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, αναγνωρίζοντας ως θετική την τουρκική παρέμβαση και εμπλοκή στη Συρία μετά την πτώση του Ασαντ.

Εχουμε τα βάσανα όλου του κόσμου μετά την εκλογή του κ. Ντόναλντ Τραμπ για δεύτερη τετραετία στην προεδρία των ΗΠΑ, βρήκαμε και ένα δικό μας. Ποίον ή ποίαν, με άλλα λόγια, θα προτείνει για το αξίωμα της Προεδρίας της Δημοκρατίας ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και τι θα αντιτείνουν οι ηγέτες των άλλων «δημοκρατικών δυνάμεων». Δεν […]

Το 2025 θα είναι για την Ευρώπη και ίσως για όλο τον άλλο κόσμο το «έτος του Ντόναλντ Τραμπ». Οι ηγέτες της Ε.Ε. –εκτός δύο εξαιρέσεων– στην κυριολεξία απεχθάνονται τον νέο πρόεδρο των ΗΠΑ.

«Ας υποθέσουμε πως δεν έχουμε φθάσει στο μαύρο αδιέξοδο…», έγραφε ένας δικός μας ποιητής, που αφού επί σειράν ετών μετεωριζόταν στο χείλος της αβύσσου, χαρίζοντάς μας στο μεσοδιάστημα κάποια μοναδικά ποιήματα, εν τέλει αυτοχειριάσθηκε κάπου εκεί στην Πρέβεζα […]

Ο Ιησούς δεν ήταν ο Μεσσίας που ανέμεναν το Ιερατείο των Εβραίων και ο λαός του Ισραήλ. Δεν ήταν ο επιφανής ηγέτης που θα ένωνε τη διασπορά του περιούσιου αυτού έθνους και θα εγκαινίαζε τη μεσσιανική εποχή μιας παγκόσμιας ειρήνης, επανιδρύοντας το Βασίλειο του Δαβίδ.

Τα όσα εγκωμιαστικά για την Τουρκία και τον ηγέτη της, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, διατύπωσε προσφάτως ο εν αναμονή πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ήταν απλώς η αναγνώριση της γεωστρατηγικής πραγματικότητος που επικρατεί στην Ανατολική Μεσόγειο και στη Μέση Ανατολή, ευρύτερα. Αναποτρέπτως, το αθηναϊκό κατεστημένο και οι πάσης φύσεως αναλυτές περιήλθαν σε κατάσταση βαθείας περισκέψεως. Ο […]

Η διοίκηση του απερχόμενου προέδρου Μπάιντεν επέτυχε ό,τι εθεωρείτο έως τώρα περίπου ακατόρθωτο. Να θέσει εν ολίγοις υπό αμφισβήτηση την αποτελεσματικότητα της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ, όπως αυτή διαμορφώθηκε με αρχικό πυρήνα από τον «ιδεαλιστή» πρόεδρο Ουίλσον, που είχε ως στόχο «να καταστήσει τον κόσμο ασφαλή για τη Δημοκρατία».

Η ανάδειξη της Τουρκίας σε κρίσιμο παράγοντα των εξελίξεων στη Συρία, που οδήγησαν στην κατάρρευση του Μπασάρ αλ Ασαντ και του τελευταίου «μπααθικού» καθεστώτος στον αραβικό κόσμο, προκάλεσε μείζονα ερεθισμό και ανησυχία στην Αθήνα. Λογικό και αναμενόμενο από μιαν άποψη. Διαφορετικά τα μεγέθη Ελλάδος και Τουρκίας, η γεωγραφική θέση των δύο χωρών, τα ευρύτερα γεωστρατηγικά […]