Κατερίνα Σώκου

Τρεις εβδομάδες μετά την ορκωμοσία του προέδρου Τζο Μπάιντεν και τρεις ολόκληρους μήνες μετά τις αμερικανικές εκλογές, η Ουάσιγκτον δεν έχει επιστρέψει ακόμη σε μια κανονικότητα – και φαίνεται ότι θα αργήσει ακόμη πολύ.

Ηδη πριν γίνει πρόεδρος, ο Τζο Μπάιντεν σχεδίαζε μια Σύνοδο Δημοκρατιών με σκοπό να προωθήσει τις δημοκρατικές αρχές διεθνώς – είχε γράψει μάλιστα περιγράφοντας την ιδέα του στο περιοδικό Foreign Affairs.

Ποιοι θα είναι οι άνθρωποι-κλειδιά στη νέα αμερικανική κυβέρνηση, οι οποίοι θα χειρισθούν τις ελληνικές υποθέσεις, αλλά και όλη την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου;

Την πρώτη του εβδομάδα στην προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών, ο Τζο Μπάιντεν υποσχέθηκε να αποκαταστήσει τη θέση και τις συμμαχίες των ΗΠΑ και να συνεργαστεί ξανά με τον κόσμο.

H Μόλι Μοντγκόμερι είναι η νέα βοηθός υφυπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών «για την Δυτική Ευρώπη, την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα παγκόσμια ζητήματα που σχετίζονται με την Ευρώπη».

Το θέμα της σημερινής ορκωμοσίας του νέου προέδρου των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν είναι «Ενωμένη Αμερική».

Την περασμένη Τετάρτη, τα πιο ισχυρά μηνύματα υποστήριξης της αμερικανικής δημοκρατίας ήλθαν από τους πιο στενούς συμμάχους των ΗΠΑ.

Ο απερχόμενος Αμερικανός πρόεδρος μάχεται πλέον όχι μόνο για το πολιτικό του μέλλον, αλλά και για να αποφύγει δικαστικές διώξεις.

Οι σχολιαστές –κυρίως Δημοκρατικοί– εξέφρασαν τον αποτροπιασμό τους όταν έγινε γνωστό το τηλεφώνημα του Αμερικανού προέδρου σε Ρεπουμπλικανό αξιωματούχο της Τζόρτζια, από τον οποίο ζήτησε «να βρει 11.870 ψήφους», μία παραπάνω από τη διαφορά που έδωσε στον Τζο Μπάιντεν τη νίκη στις προεδρικές εκλογές της πολιτείας.

Η εορταστική περίοδος και η έναρξη των εμβολιασμών έχουν στρέψει την προσοχή του διεθνούς κοινού σε άλλα μονοπάτια, αλλά στις Ηνωμένες Πολιτείες το πολιτικό δράμα –θα λέγαμε οπερέτα αν οι εξελίξεις δεν άγγιζαν τόσο σημαντικές πτυχές της αμερικανικής πολιτικής– συνεχίζεται μέχρι και τις τελευταίες ημέρες του έτους. Ο πρόεδρος Τραμπ, συνεπής στον ανατρεπτικό χαρακτήρα της […]

Χωρίς αμφιβολία, το οικονομικό, κοινωνικό, και ψυχολογικό κόστος της πανδημίας θα μας ακολουθεί για καιρό.

Ωστόσο, οι κυρώσεις δεν στοχεύουν τις τουρκικές τράπεζες, κάτι το οποίο θα λύγιζε την ήδη ευάλωτη τουρκική οικονομία.