Δημήτρης Καραΐσκος

Ο Ρομπ Ράινερ, δημιουργός με οικουμενικό εκτόπισμα, είχε το χάρισμα να «αφηγείται» ιστορίες που συγκινούσαν τους απανταχού θεατές. Οι ταινίες του «Στάσου πλάι μου», «Οταν ο Χάρι γνώρισε τη Σάλι», «Ζήτημα τιμής» έχουν θέση στο κινηματογραφικό πάνθεον.

Ο Τσαρλς Νόρμαν Σέι, ως νοσοκόμος, έσωσε δεκάδες τραυματίες στρατιώτες κατά την απόβαση της Νορμανδίας, αλλά και στον πόλεμο της Κορέας, ενώ στη συνέχεια έγινε σύμβολο αναφοράς στις επετείους μνήμης της D-Day.

Πριν από το βιβλίο που τον έκανε διάσημο σε μικρούς και μεγάλους, ο Αντουάν ντε Σεντ-Εξιπερί είχε γράψει την περίφημη «αεροπορική τριλογία» του.

Η χρυσή εποχή της Πορτογαλίας ζει μέσα στους στίχους του Λουίς ντε Καμόες, στους «Λουσιάδες».

Ο Τζέιμς Γουάτσον, ο ιδιοφυής ερευνητής που ξεκλείδωσε το «μυστικό της ζωής», μαζί απροκάλυπτα ρατσιστής, και η σκιά του «Φαινομένου Ματίλντα», με τη συστηματική αγνόηση του επιστημονικού έργου γυναικών.

Το θαύμα της εμπορικής ναυτιλίας στο Διεθνές Ναυτικό Μουσείο του Αμβούργου ως φόρος τιμής για την επανεκκίνηση της γερμανικής οικονομίας.

Ο Μπιορν Αντρέσεν, ο εξαιρετικού κάλλους έφηβος Τάτζιο στο «Θάνατος στη Βενετία», τον οποίο ο Βισκόντι χαρακτήρισε «τέλειο πλάσμα», έζησε «στιγματισμένος» από εκείνον τον ρόλο. Πώς έγινε λαϊκό είδωλο στην Ιαπωνία…

Ο Κινέζος νομπελίστας Τσεν Νινγκ Γιανγκ ήταν ένας από τους επιστήμονες που διαμόρφωσαν τη σύγχρονη κβαντική θεωρία. Η συνεργασία του με τα «ιερά τέρατα» Ενρίκο Φέρμι και Ρόμπερτ Οπενχάιμερ, και η συζήτησή του με τον Αϊνστάιν.

Η πολυσχιδής και πολυβραβευμένη Νταϊάν Κίτον δημιούργησε ένα σύμβολο: αυτό της πνευματώδους, νευρωτικής και ακαταμάχητα γοητευτικής δια- νοούμενης, καθιερώνοντας παράλληλα ένα εμβληματικό ανδρόγυνο στυλ.

Ο Ρενάτο Καζάρο, «Μιχαήλ Αγγελος» της τέχνης του, σχεδίασε έργα, μεταξύ άλλων για ταινίες όπως «Φλας Γκόρντον», «Κόναν ο Βάρβαρος», «Ο ταχυδρόμος χτυπάει πάντα δύο φορές», «Δαιμονισμένος άγγελος», «Αγρια ορχιδέα», «Χορεύοντας με τους λύκους».

Ο Καλιφορνέζος Τζέιμι Μπρίσικ, ο «διανοούμενος του σέρφινγκ», έρχεται στην Αθήνα προσκεκλημένος του Library Residency.

Η Σίλα Τζόρνταν χρωστούσε το ξεκίνημά της στο ότι από ένα τζουκ μποξ άκουσε το «Now’s the Time» του Τσάρλι Πάρκερ. «Ακουσα τέσσερις νότες και η καρδιά μου πήγαινε να σπάσει», έλεγε.