Γιώργος Θ. Μαυρογορδάτος

Με αφορμή τις βουλευτικές εκλογές στη Γαλλία και ένα ενδεχόμενο αποτέλεσμά τους, έγινε πολύς λόγος για «συγκατοίκηση» (cohabitation). Ετσι ονομάστηκε εκεί η συνύπαρξη προέδρου της Δημοκρατίας και πρωθυπουργού από διαφορετικές παρατάξεις, που συνέβη πρώτη φορά επί προεδρίας Μιτεράν το 1986-88 και ξανά το 1993-95 και επαναλήφθηκε το 1997-2002 επί προεδρίας Σιράκ.

Μπορεί η Συνθήκη Ειρήνης της Λωζάνης να είναι, ποιητικῇ ἀδείᾳ, «γραμμένη σε πέτρα», όμως όσοι την επικαλούνται εμφανίζονται να αγνοούν την ολοφάνερη συμμετρία που τη διέπει σε πολλά ζητήματα και προπαντός στο ζήτημα της υποχρεωτικής ανταλλαγής των πληθυσμών. Η σχετική διμερής ελληνοτουρκική σύμβαση υπογράφηκε στις 30 Ιανουαρίου 1923 και ενσωματώθηκε έξι μήνες αργότερα στην πολυμερή […]

Ποιος άραγε λάνσαρε πρόσφατα την έκφραση «δεν υπάρχει» σαν επιφώνημα για κάτι υπαρκτό και μάλιστα εντυπωσιακό; Ποιοι ασυλλόγιστοι τον ακολούθησαν και την καθιέρωσαν; Κάνει αναπόφευκτα αυτές τις σκέψεις όποιος θελήσει να γράψει για ένα ζήτημα που πραγματικά δεν υπάρχει. Δεν υφίσταται.

Οταν κάποιος δεν προσέχει και αναμειγνύει διαφορετικά κείμενα, διαφορετικών διεθνών συνθηκών, είναι αναπόφευκτο να προκαλείται σύγχυση και περιττή διαμάχη. Αυτό δυστυχώς ισχύει και για το άρθρο του καθηγητή Aγγελου Συρίγου πριν από μία εβδομάδα («Κ», 6/7.1.2024), στο οποίο επέμεινε ότι είναι τάχα «παρωχημένες» […]

Τα χαράματα της 28ης Οκτωβρίου 1940, αν στη θέση του Ιωάννη Μεταξά είχε βρεθεί ως δικτάτορας ο Νικόλαος Πλαστήρας, αν δηλαδή είχε επικρατήσει το Κίνημα του 1935, η απάντησή του στον Ιταλό πρέσβη θα ήταν ασφαλώς διαφορετική.

Το αρκτικόλεξο ΠΕΓΠ σημαίνει Πιστοποιητικό Επάρκειας Γνώσεων για Πολιτογράφηση, όπως μάθαμε από την έκδοση της «Κ» με τίτλο «Πόσο ξέρουμε την Ελλάδα;», που περιέχει το σχετικό τεστ και ολοκληρώνεται σήμερα.

Από το 1923, οι πρόσφυγες ήσαν εκείνοι που εξασφάλιζαν την εκλογική επικράτηση του Βενιζελισμού και της Αβασίλευτης Δημοκρατίας. Αλλά δέκα χρόνια αργότερα, στις εκλογές της 5ης Μαρτίου 1933, η αποστασία ελάχιστων χιλιάδων προσφύγων προς τον Αντιβενιζελισμό ήταν αρκετή για να ηττηθεί τελειωτικά ο Βενιζέλος και να υπονομευθεί η Αβασίλευτη.

Oπως γράφει ο Γρηγόριος Δαφνής στο αξεπέραστο βιβλίο του «Η Ελλάς μεταξύ δύο πολέμων 1923-1940» (τ. Α΄, σ. 16), ο Αρμοστής της Ελλάδας στη Σμύρνη Αριστείδης Στεργιάδης είχε πει απερίφραστα στον Γεώργιο Παπανδρέου, που τον επισκέφθηκε λίγο πριν από την Καταστροφή: «Βλέπω την κατάρρευσιν». «Και γιατί δεν ειδοποιείς τον κόσμον να φύγει;», απόρησε ο Παπανδρέου. […]

Ανιστόρητη η ερμηνεία ότι ο θεσμός απορρίφθηκε επειδή ήταν «ξενόφερτος».

Στην εξαιρετικά δυσχερή και αδιέ-ξοδη κατάσταση που βρέθηκε η Ελλάδα στις αρχές του 1921 λόγω του πολέμου στη Μικρά Ασία, η χώρα διέθετε δύο ικανότατους ανθρώπους, στους οποίους μπορούσε και έπρεπε να στηριχθεί: τον Ελευθέριο Βενιζέλο στο διπλωματικό πεδίο και τον Ιωάννη Μεταξά στο στρατιωτικό. Και τους δύο απέκλεισε και αχρήστεψε ο Δημήτριος Γούναρης, από […]

O Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος υπήρξε υπέρτατη δοκιμασία και «τεστ αντοχής» της βασιλείας σε πολλές χώρες. «Το όχι του βασιλιά» είναι ο τίτλος νορβηγικής ταινίας του 2016, που κυκλοφόρησε διεθνώς με τον αγγλικό τίτλο «The King’s Choice» (Η επιλογή του βασιλιά).

Η αβυσσαλέα αμάθεια που επικρατεί στη χώρα μας για τον θεσμό της βασιλείας (έπειτα από πολυετή πλύση εγκεφάλου) επιβεβαιώθηκε πανηγυρικά από την πλημμυρίδα σχολίων και αναλύσεων κάθε λογής που προκάλεσε ο θάνατος της Ελισάβετ Β΄ και οι επακόλουθες εκδηλώσεις πένθους. Τα σχόλια αυτά φανέρωναν πρώτα πρώτα πλήρη άγνοια της ίδιας της βρετανικής ιστορίας. Εγινε κατά […]