Γεώργιος Π. Χρούσος

Κάθε τεχνολογικό άλμα συνοδεύεται από έναν γνώριμο φόβο: μήπως μας αποδυναμώνει αντί να μας ενισχύει. Το ερώτημα επιστρέφει σήμερα με νέα ένταση, καθώς εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης μπαίνουν δυναμικά στην εκπαίδευση, στην ιατρική, στην έρευνα και στην καθημερινότητα.

Η ιατρική επιστήμη αλλάζει ραγδαία. Δεν αρκούμαστε πλέον στις μεμονωμένες κλινικές παρατηρήσεις ή στις μικρές έρευνες. Η πρόοδος έρχεται μέσα από την ανάλυση μεγάλων, πολυδιάστατων δεδομένων, που συνδυάζουν βιολογικό υλικό με πληροφορίες για την υγεία, τον τρόπο ζωής, το περιβάλλον.

Οι συνέπειες της σταδιακής μείωσης της τεστοστερόνης μετά τα 50 και η επιδείνωσή της από το στρες.

Η παιδεία κατείχε πάντοτε ιερή θέση στη ζωή των Ελλήνων. Ο Πλούταρχος, συνεχίζοντας την παράδοση του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη, χαρακτήριζε τη μάθηση ως «αθάνατον και θείον» αγαθό που υπερβαίνει τον πλούτο, την ομορφιά και τη δύναμη.

Στη σημερινή εποχή, που κυριαρχούν η ταχύτητα και η ευκολία, τα υπερεπεξεργασμένα τρόφιμα (Ultra-processed foods – UPFs) έχουν γίνει βασικό κομμάτι της καθημερινότητάς μας. Fast food, έτοιμα γεύματα, αναψυκτικά και γλυκίσματα αποτελούν πάνω από το μισό της διατροφής στον δυτικό κόσμο.

Γιατί η εξοικείωση με τις γεύσεις των υγιεινών τροφών πρέπει να ξεκινάει από τη βρεφική ηλικία.

Ζήτημα δημόσιας υγείας είναι η διαμόρφωση υγιεινών διατροφικών συνηθειών στα παιδιά και στους εφήβους, όπως εξηγεί στην παρέμβασή του στην «Κ» ο ακαδημαϊκός Γεώργιος Π. Χρούσος, ομότιμος καθηγητής Παιδιατρικής και Ενδοκρινολογίας.0

Οι ψυχοσωματικές παρενέργειες από την έλλειψη ξεκούρασης και τα επικίνδυνα «απόβλητα» του εγκεφάλου.

Πρόσφατα, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας υπολόγισε ότι αν δεν γίνει κάτι δραστικό στην πρόληψη και θεραπεία της υπερβαρότητας και της παχυσαρκίας τα επόμενα λίγα χρόνια, το 2035 πάνω από 50% της ανθρωπότητας θα αποτελείται από υπέρβαρους και παχύσαρκους ανθρώπους.

Η ιστορία, η «πολιτική» και το μέλλον της διατροφής.

Το στρες είναι μια πολυπαραγοντική κατάσταση, εξαιρετικά συχνή, που όλοι την έχουμε βιώσει σε μικρή ή μεγάλη ένταση σε πολλές φάσεις της ζωής μας. Ειδικά για το σύνολο του οργανισμού, ξέρουμε ότι κεντρικό ρόλο για τη δημιουργία του στρες παίζει το νευροενδοκρινικό σύστημα, χωρίς να παραβλέπουμε και τη συμμετοχή πολλών άλλων συστημάτων, όπως το ανοσοποιητικό […]

Σύμφωνα με την παλαιοντολογία και παλαιογενετική, ο άνθρωπος ανήκει στα πρωτεύοντα θηλαστικά που έχουν ιστορική εξέλιξη περίπου 60 εκατομμυρίων χρόνων. Ο πιο κοντινός του επιζών συγγενής είναι ο χιμπατζής, από τον οποίο αποχωρίστηκε πριν από περίπου έξι εκατομμύρια χρόνια, και με τον οποίο μοιράζεται σχεδόν 97% του γονιδιώματός του.