Ελεάννα Βλαστού

Το ίδιο θέμα σε παραλλαγές διαβάζω στις αγγλικές εφημερίδες. Για μια γενιά παιδιών που έχει χαθεί στα προβλήματά της. Αυξητική τάση, λένε, στην κατάθλιψη, στο άγχος και στα προβλήματα πρόσληψης τροφής για άτομα από 8 έως 25 ετών.

Υπάρχει μια ολόκληρη βιομηχανία αφιερωμένη στο να λέει στους νέους άνδρες τι να κάνουν, πώς να φέρονται και τι να θέλουν. Η αρρενωπότητα είναι μια τεράστια βιομηχανία.

Η δραματική σειρά «Adolescence», που προβάλλεται στο Netflix, είναι τη στιγμή αυτή, διαβάζω, η πιο επιτυχημένη σειρά παγκοσμίως. Εχει την εξής πλοκή: Ο 13άχρονος Τζέιμι –που μοιάζει τόσο αθώος– μεγαλωμένος στη συμβατική οικογένεια Μίλερ συλλαμβάνεται για το μαχαίρωμα μέχρι θανάτου συμμαθήτριάς του.

Μια φορά και έναν καιρό, το 1962, ο Ρίτσαρντ Νίξον έψεξε τις πηγές ενημέρωσης για την αποτυχία του να εκλεγεί κυβερνήτης της Καλιφόρνιας. Ηταν κάτι που του στοίχισε και ποτέ δεν ξέχασε. «Ο Τύπος είναι ο εχθρός», δήλωσε, δέκα χρόνια αργότερα, ως πρόεδρος Νίξον.

Οι έφηβοι και οι νέοι άνδρες περνούν δύσκολα. Εδώ και πολύ καιρό θα έλεγα, αλλά τώρα –τουλάχιστον– κάποιοι, εμμέσως, ασχολούνται μαζί τους.

Φίλοι, δώστε προσοχή, έχω καταπληκτικά νέα. Τι να μη μας αρέσει από την Gen Z. Διαβάζω σε μια εκτενή έρευνα ότι στη χώρα όπου ζω οι ενήλικοι 18-27 πίνουν ελάχιστο αλκοόλ και πολύ τσάι.

O Ελον Μασκ είναι διαφορετικός από τους περισσότερους ανθρώπους. Μια κοινότοπη εναρκτήρια πρόταση. Συγχωρήστε με. Το ξέρουμε αλλά, καμιά φορά ξεχνάμε ότι με ό,τι καταπιάνεται το κάνει με πάθος, με ό,τι ασχολείται εισχωρεί σε βάθος.

Ολα ξεκίνησαν από ένα κουτί που περιείχε ληγμένα φάρμακα. Πέταξα τις τελευταίες ασπιρίνες και τα άθικτα μυοχαλαρωτικά και σημείωσα ποιες αντιβιώσεις θα αντικατασταθούν στην επόμενη επίσκεψη σε ελληνικό φαρμακείο.

Εκανα ανασκόπηση των γεγονότων της χρονιάς που αποχαιρετούμε σε μια προσπάθεια να διαλέξω το τελευταίο θέμα. Με δυσκολεύει πάντα η επιλογή θέματος όλες τις εποχές του χρόνου. Η ειδησεογραφία τρέχει εξαιρετικά γενναιόδωρα, αλλά ό,τι απλόχερα προσφέρεται δεν είναι πάντα κατάλληλο για αρθρογραφία, ειδικά για τη νέα χρονιά.

Εάν ήμουν κριτικός εστιατορίων, για κάθε τρία κινητά τηλέφωνα που θα ανίχνευα πάνω σε τραπέζια θα έκοβα και μία μονάδα. Με αυτά και με αυτά, θα έλεγα, ωραίο το φαγητό, συμπαθητική και η ατμόσφαιρα, αλλά η συνολική βαθμολογία είναι, λυπάμαι, 2/10. Απλά πράγματα.

Του πήρε σχεδόν δέκα χρόνια, αλλά τελικά ο Τζάστιν Ουέλμπι, πνευματικός ηγέτης της πολυπληθούς αγγλικανικής κοινωνίας των 85 εκατ., ένωσε με έναν παράδοξο τρόπο την Εκκλησία της Αγγλίας.

Παρότι οχυρώθηκα από τις αμερικανικές εκλογές, τελικά το μόνο που κατάφερα ήταν ο πάγκος της κουζίνας να παραμείνει καθαρός από έντυπα για μία εβδομάδα και τα νέα να εισχωρήσουν. Κατόπιν εορτής, τρία πράγματα μου έκαναν εντύπωση. Το υψηλό ποσοστό των νεαρών αρσενικών ψηφοφόρων (18-29) που τάχθηκαν υπέρ του Τραμπ.