Χριστίνα Σανούδου

Η ταινία τους μόλις έκανε πρεμιέρα στο τμήμα παγκόσμιου ντοκιμαντέρ του φεστιβάλ Sundance, όμως τα τέσσερα μέλη της οικογένειας Φαζίλι δεν έχουν τη δυνατότητα να ταξιδέψουν στις ΗΠΑ, ενώ ακόμα και η παραμονή τους στη Γερμανία, όπου βρίσκονται αυτή τη στιγμή, είναι κάθε άλλο παρά εξασφαλισμένη. 

«Νομίζω ότι ανέκαθεν ήμουν περιπετειώδης – στη ζωή και στη δουλειά μου», είχε παραδεχθεί ο Μισέλ Λεγκράν στην τελευταία συνέντευξή του στον Guardian.

Είναι πολλά αυτά που θέλω να ρωτήσω τον Γιον Τοπολόγκ: Για τους επιφανείς ήρωες του μυθιστορήματός του, τη βασίλισσα Μαρία της Ρουμανίας (μητέρα της Ελισάβετ, συζύγου του Γεωργίου Β΄ της Ελλάδας), τον πρίγκιπα Μιχαήλ Καντακουζηνό και τη γυναίκα του Μαρία (Μαρούκα) Ροσέτι, που ήταν συγχρόνως και η μούσα του διάσημου συνθέτη Τζόρτζε Ενέσκου. 

21ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας στην Ταινιοθήκη.

Ως την «Tate Modern της κλασικής μουσικής» περιγράφουν το νέο «Κέντρο Μουσικής» στη θέση του σημερινού Μουσείου του Λονδίνου οι υποστηρικτές του μεγαλόπνοου σχεδίου, το οποίο προβλέπει, μεταξύ άλλων, την κατασκευή μιας συναυλιακής αίθουσας με άριστη ακουστική και θέσεις για 2.000 άτομα, μιας μεγάλης πλατείας, καθώς και τεσσάρων επιπλέον ορόφων με εμπορικά καταστήματα, εστιατόρια, μπαρ και έναν μικρότερο χώρο εκδηλώσεων με θέα στον καθεδρικό του Αγίου Παύλου.

Η περιβαλλοντική επιδείνωση δίνει τροφή σε ένα καινούργιο είδος σχετικής μυθοπλασίας, το climate fiction ή cli-fi.

Τη δημιούργησε ομάδα γραφιστών του Πανεπιστημίου της Μελβούρνης.

Στόχος της κολεκτίβας SAVVY Contemporary, να φέρει στο προσκήνιο τις ιδρυτικές αρχές του κινήματος.

Χορευτές με και χωρίς αναπηρία καταδύονται στον βυθό για να μεταδώσουν ένα μήνυμα ειρήνης και ανεκτικότητας («Drops of Breath» των Sophie Bulbulyan και Αποστολίας Παπαδαμάκη). 

Τον ερχόμενο Οκτώβριο συμπληρώνονται 350 χρόνια από το θάνατο του Ρέμπραντ και τα μουσεία της Ολλανδίας ετοιμάζουν μια μεγάλη γιορτή για τον σπουδαίο ζωγράφο. Μέσα από διάφορες εκθέσεις θα φωτιστούν άγνωστες πτυχές του έργου του, της προσωπικότητάς του, αλλά και η σχέση του με τη μοναδική του σύζυγο Σάσκια, η οποία πέθανε 8 χρόνια μετά τον γάμο τους.

Είμαστε πια αρκετά εξοικειωμένοι με τις πλαστές ειδήσεις και τις «πειραγμένες» φωτογραφίες που τις συνοδεύουν. Οσο όμως αυξάνεται η καχυποψία μας και βελτιώνεται η ικανότητά μας να διακρίνουμε την αλήθεια από το ψέμα, τόσο εξελίσσονται τα τεχνολογικά εργαλεία όχι μόνο για την παραποίηση εικόνων και βίντεο, αλλά και για τη «δημιουργία» γεγονότων ή ανθρώπινων προσώπων που δεν υπήρξαν ποτέ.

Eνας Ινδός σιδεράς εύχεται οι μέρες του να είχαν κάτι από τη λάμψη των νυχτερινών του ονείρων. Μια νεαρή γυναίκα αψηφά τα στερεότυπα και σπουδάζει ιατρική στην Αλεξάνδρεια του 4ου π.Χ. αιώνα.