Άρης Αλεξανδρής

Η πολιτική αποστρατεία εξασφαλίζει ένα ανεκτίμητο πλεονέκτημα στους αποστράτους: τους απαλλάσσει από την υποχρέωση να οργανώνουν τη δράση τους με βάση τους συσχετισμούς της εποχής και το συμφέρον ορισμένου κόμματος ή χώρου. Οι απόστρατοι δεν υπόκεινται πια στην εξουσιαστική πίεση μιας πολιτικής οντότητας που ορίζει πώς θα αξιοποιούν το προσωπικό τους κεφάλαιο […]

Το ότι η Ευρωπαϊκή Eνωση πρέπει να καταργηθεί είναι μία άποψη. Για να εξεταστεί, βέβαια, η σοβαρότητά της, πρέπει να ληφθεί υπόψη ποιος αλλά και υπό ποιες συνθήκες την εκφέρει.

Γίνεται να είσαι καλοπροαίρετος αλλά και δηκτικός; Να είσαι ξεκάθαρος, αλλά παράλληλα να υπονοείς εντέχνως όσα χρειάζεται να υπονοηθούν; Γίνεται να παραμένεις αντικειμενικός και να εστιάζεις στην ουσία, χωρίς να γίνεσαι βαρετός και διεκπεραιωτικά γραφειοκρατικός στην πορεία;

Τελικά, ήταν παρουσίαση βιβλίου ή κομματική διακήρυξη; Φαίνεται ότι η εκδήλωση του Αλέξη Τσίπρα στο Παλλάς ήταν και τα δύο: το βιβλίο ήταν ο Δούρειος Ιππος και ο νέος πολιτικός σχηματισμός ήταν το περιεχόμενό του, που δεν γινόταν να συστηθεί διαφορετικά στο κοινό. Ο πολιτικός σχηματισμός έχει ανάγκη το βιβλίο, επειδή […]

Ποιοι νευρίασαν που ο Πάνος Ρούτσι πήγε στα μπουζούκια; Αυτοί που πιστεύουν ότι το πένθος είναι μια μόνιμη υπαρξιακή κατάσταση, ένα είδος ταυτότητας που δεν επιτρέπει σε κανένα άλλο συναίσθημα πέραν της βαθιάς θλίψης και σε καμία άλλη ανάγκη πέραν της ανάγκης για κλάμα να εισχωρήσουν στον άνθρωπο που πενθεί.

Στην Ελλάδα δεν τα πάμε πολύ καλά με την ιδιοκτησία, ιδίως αν είναι των άλλων. Αντί για σεβασμό, μας εμπνέει διάθεση να την πλήξουμε κι έχουμε μάλιστα γίνει και πολύ ευρηματικοί στην ηθική νομιμοποίηση των πληγμάτων: πάνω απ’ όλα τίθεται η «ελευθερία» μας, και η ελευθερία της ελευθερίας μας να καταλαμβάνει τα πάντα.

Ολα καλά. Ο Τρικαλινός θαυμαστής ταξίδεψε μέχρι την Αθήνα για να αγοράσει πρώτος το βιβλίο. Τα Μέσα και τα κοινωνικά δίκτυα, εκτός από τη φωτογραφία του Τρικαλινού, φρόντισαν να αναπαραγάγουν και πλήθος άλλων φωτογραφιών, δηλωτικών της υστερικά μεγάλης ζήτησης του πονήματος: ουρές σε βιβλιοπωλεία, βιτρίνες αφιερωμένες στην «Ιθάκη», αντίτυπα ήδη ανοιγμένα σε […]

Ποιον δυσφήμησε η συνύπαρξη Μαμντάνι – Τραμπ στον Λευκό Οίκο; Τον δήμαρχο ή τον πρόεδρο;

Η πίεση που δέχεται το ΠΑΣΟΚ να αποκαλύψει με ποιους θα ήθελε να συνεργαστεί για να σχηματίσει κυβέρνηση μετά τις επόμενες εκλογές δεν είναι απλώς πρωθύστερη. Είναι άδικη και ύποπτη. Γιατί δεν υποβάλλονται σε άλλα κόμματα τα ίδια επίμονα ερωτήματα;

Κάποιοι αναρωτήθηκαν εύλογα: Προς τι ένα βιβλίο πολιτικής αυτοβιογραφίας και ιστορικής ανακεφαλαίωσης από έναν πολιτικό που φιλοδοξεί να επανέλθει στα πολιτικά πράγματα; Τους λογαριασμούς τους με το παρελθόν τούς κλείνουν συνήθως αυτοί που έχουν φτάσει σε κάποιο τέλος (σταδιοδρομίας ή ζωής), όχι εκείνοι που κάνουν διάλειμμα. Δεν είναι μόνο θέμα παράδοσης, αλλά […]

Η κρίση στο εσωτερικό της Νέας Αριστεράς είναι πολιτικά ασήμαντη. Πόσοι ενδιαφέρονται για ένα ξεχασμένο παράγωγο του ξεχασμένου ΣΥΡΙΖΑ;

Η άποψη ότι η εκλογή του Ζοράν Μαμντάνι αποτελεί ένα ακόμη πολιτικό αποκύημα της «woke κουλτούρας» είναι μια ανεπαρκής εξήγηση της νίκης του νέου δημάρχου της Νέας Υόρκης, γιατί απηχεί ένα μόνο κομμάτι μιας πολύ ευρύτερης πραγματικότητας.