Άρης Αλεξανδρής

Κάποιοι πιστεύουν ότι δίνει παράσταση. Οτι όλα όσα τον βλέπουμε να κάνει είναι κομμάτια μιας πλαστής ταυτότητας που συνδυάζει επίτηδες το αβαθές πολιτικό στίγμα με τη μιντιακή δημοτικότητα, για να προσελκύσει ευεπίφορους ψηφοφόρους σε ένα διασκεδαστικό, προσωποκεντρικό σχήμα. Μπορεί να έχουν δίκιο, αλλά οι παραστάσεις βασίζονται συνήθως σε ρόλο και σενάριο. Το […]

Το θύμα της τελευταίας γυναικοκτονίας στο Μενίδι δεν είχε διστάσει: από το 2013 έκανε τρεις καταγγελίες στην αστυνομία εις βάρος του συντρόφου του. Οι Αρχές είχαν ανταποκριθεί, γνώριζαν τον δράστη, τον είχαν συλλάβει. Μετά την τελευταία καταγγελία, μάλιστα, στις αρχές του μήνα, φαίνεται πως είχαν επιστρατευτεί και τα μοντέρνα εργαλεία προστασίας ευάλωτων γυναικών, που έχουν […]

Προβλήματα κάτω από το χαλί Λίγες ώρες προτού ο πρωθυπουργός ανέβει σε πάνελ συνεδρίου με θέμα την Υγεία, προκειμένου να μιλήσει για την τεχνητή νοημοσύνη, είχε δημοσιευθεί στον Τύπο μια αποκαρδιωτική φωτογραφία από πρόσφατη εφημερία του νοσοκομείου «Γεννηματάς», που έδειχνε ασθενείς να παραδέρνουν σε μια θάλασσα από στριμωγμένα φορεία. Μία μέρα πριν από το συνέδριο, […]

Τι σήμαιναν τα χασμουρητά της Μαρίνας Σάττι μπροστά στην κάμερα, την ώρα που μιλούσε η εκπρόσωπος του Ισραήλ στη συνέντευξη Τύπου πριν από τον τελικό της Eurovision; Οι ώρες και η ψηφιακή ενέργεια που καταναλώσαμε διερωτώμενοι αν η πράξη ήταν σκόπιμη ή τυχαία, πολιτική ή απλώς ενδεικτική κακών τρόπων, μοιάζουν μάταιες εκ των υστέρων. Το κακό […]

«Μα πώς ντύνονται έτσι; Δεν αισθάνονται γελοίοι;». Οπως κάθε χρόνο, ίσως λίγο παραπάνω φέτος απ’ ό,τι άλλες χρονιές, τα σχόλια για το Met Gala κινήθηκαν στη σφαίρα της αισθητικής προσβολής και της ειλικρινούς απορίας. Οι περισσότεροι από τους αμύητους στον έξοχο παραλογισμό της μόδας εστίασαν στην γκροτέσκα υπερβολή των ενδυμάτων που επέλεξαν οι διάσημοι προσκεκλημένοι·

Το ότι ο Στέφανος Κασσελάκης δεν γνωρίζει και δεν κατανοεί την ελληνική κοινωνία φαίνεται από τον τρόπο που περιοδεύει· ούτε που υποψιάζεται πόσο αστείο, μες στην περιττή του πολυτέλεια, φαντάζει το ναυτικό τουρ – του φτάνει και του περισσεύει η κινηματογραφική αίσθηση που (του) αφήνει. Φαίνεται κι από τον τρόπο με […]

Οταν ένας λογοτέχνης πεθαίνει, οι χώρες με αναγνωστική κουλτούρα εστιάζουν στο έργο που αφήνει. Οι δημοσιογράφοι και οι κριτικοί λογοτεχνίας αναδιφούν τις ιστορίες, τη γλώσσα, το ύφος του – «ανοίγουν» την πολιτιστική του διαθήκη και επιχειρούν να καταστήσουν κοινωνούς της κληρονομιάς του όλους τους ενδιαφερόμενους. Στην Ελλάδα, ο θάνατος του Πολ Οστερ πυροδότησε σε μεγάλο […]

Ας δούμε το πράγμα αντίστροφα. Ας εξετάσουμε τους άνδρες που δεν επιτίθενται στους άλλους, που δεν ασκούν σωματική βία, που δεν χρησιμοποιούν τη μυϊκή τους υπεροχή εναντίον των γυναικών ή των άλλων ανδρών: αποτελεί η συμπεριφορά τους κάποιου είδους επίτευγμα; Είναι αυτοί οι άνδρες κάτι το εξαιρετικό; Μήπως έχουν βρει τρόπο να υπερβούν τη βιολογία; Μάλλον όχι.

Τα δικαστήρια δεν υπάρχουν για να «περνούν μηνύματα» και να διατυπώνουν ηθικά διδάγματα.

Και ηγέτης, και για μπίρες. Και ευεργέτης των εκκλησιών, και υπέρ του χωρισμού Εκκλησίας – Κράτους. Και υπέρ της διαφάνειας, και απρόθυμος να μοιραστεί με τους ψηφοφόρους το υπόστρωμα του πλουτισμού του.

Οταν η Βίκυ Φλέσσα, σε ομιλία της πριν από λίγες ημέρες, εξέφραζε την άποψη «τα παιδιά αυτά τα σκοτώσαμε όλες και όλοι μαζί», αναφερόμενη στο δυστύχημα των Τεμπών, μάλλον πίστευε ότι αποφόρτιζε το αντιδημοφιλές δόγμα της ατομικής ευθύνης που η κυβέρνηση υιοθέτησε και χρησιμοποίησε ως ερμηνευτικό αφήγημα της τραγωδίας (το περίφημο ανθρώπινο λάθος του σταθμάρχη).

Ο θρήνος για τα σινεμά Ο θρήνος για τα αθηναϊκά σινεμά που κλείνουν περιλαμβάνει ένα εύλογο παράπονο ανάμεικτο με απορία: πώς γίνεται την ώρα που όλα δείχνουν ότι το κοινό «επιστρέφει» στη βιομηχανία του κινηματογράφου, με ταινίες σαν την «Barbie» να σπάνε ρεκόρ και να κυριαρχούν στην ποπ κουλτούρα για μήνες, οι πλέον κλασικοί πυλώνες […]