Αλέξης Παπαχελάς

Τα δύο πρόσωπα που ξεχώρισαν τη χρονιά που τελειώνει είναι χωρίς αμφιβολία ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Βλαντιμίρ Πούτιν. Ο ένας έφερε τα πάνω κάτω στην αμερικανική αλλά και στην παγκόσμια πολιτική σκηνή. Ο άλλος ξανάβαλε τη Ρωσία στον χάρτη ως μεγάλη δύναμη χρησιμοποιώντας ανορθόδοξες μεθόδους.

Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις διανύουν μια πολύ δύσκολη φάση. Ο πρόεδρος Ερντογάν είναι απρόβλεπτος και η Τουρκία αποσταθεροποιημένη. Ολα τα μέτωπα είναι ανοικτά. Η χώρα μοιάζει να βυθίζεται σε εμφύλιο και «φλερτάρει» με το χάος.

Ε​​βλεπα τα πλάνα με τον πρωθυπουργό στην Κρήτη.

Το τοπίο αρχίζει να καθαρίζει και τα σημάδια δεν είναι καλά. Ο κ. Τσίπρας έχει αποφασίσει να τραβήξει το σχοινί. Το ίδιο και μία μεγάλη ομάδα εταίρων και δανειστών.

​​Σε αυτόν τον τόπο υπήρχαν πάντοτε δύο Ελλάδες.

Είναι εντυπωσιακό πόσο καλές και δημιουργικές συζητήσεις οργανώνονται στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις τα τελευταία χρόνια της κρίσης. Για κάθε θεματολογία, από την εξωτερική πολιτική έως την οικονομική κρίση, μπορεί κάποιος να ακούσει εμπνευσμένους ομιλητές, να συμμετάσχει σε συζητήσεις υψηλού επιπέδου.

Ο​​μολογώ ότι δεν θα ήθελα να βρίσκομαι στη θέση του κ. Τσίπρα.

Ξαναδιάβαζα χθες προσεκτικά τα όσα δήλωσε αξιωματούχος του ΔΝΤ στην ενημέρωση που έκανε μετά το Eurogroup της Δευτέρας. Και αναρωτιέμαι αν διαβάζουμε όλοι τις ίδιες δηλώσεις…

Π​​ολλοί και σοβαροί ιστορικοί και διανοούμενοι πιστεύουν ότι οι μεγάλες κρίσεις στον τόπο μας καταλήγουν στο τέλος σε κάποια τραγωδία, που ξεπερνάει τα όρια της οικονομικής καταστροφής.

Ο πρωθυπουργός, το έχουμε ξαναπεί, βρίσκεται περίπου εκεί όπου βρισκόταν ο προκάτοχός του Αντώνης Σαμαράς το φθινόπωρο του 2014.

Η ​Ευρώπη θα αναγκαστεί να ενηλικιωθεί βιαίως ή θα βυθιστεί ραγδαία στην προϊούσα παρακμή της.

Θα περάσουμε μία δύσβατη και δυνητικά επικίνδυνη περίοδο στις σχέσεις μας με την Τουρκία. Ας δούμε τα δεδομένα. Ο πρόεδρος Ερντογάν είναι πανίσχυρος, αλλά αντιμετωπίζει σοβαρούς κινδύνους.