Αλέξης Παπαχελάς

Ενας μεγάλος πολιτικός δεν ορίζεται από το αν λέει αλήθειες ή ψέματα. Ενας ηγέτης δικαιούται τον τίτλο του ηγέτη από τη στιγμή που τη δύσκολη ώρα μπορεί και πάει κόντρα στο λαϊκό αίσθημα επειδή πιστεύει ότι αυτό είναι σωστό για τον τόπο. Αυτούς διαφυλάσσει η Ιστορία ως κάτι ξεχωριστό.

Τ​​ο 2018 θα κριθούν πολλά για την Ευρώπη και –κυρίως– για την Ελλάδα. Θα είναι μια χρονιά-σταθμός.

Ο ​​σκληρός πυρήνας των ανθρώπων που κυβερνούν σήμερα είναι εξαιρετικός στην κομματική ίντριγκα.

Οσο βαρύ και να είναι το κλίμα τον Σεπτέμβριο, η αντιπολίτευση στον ΣΥΡΙΖΑ δεν θα είναι εύκολη υπόθεση. Η κυβέρνηση μπορεί, ακόμη, και καθορίζει την πολιτική ατζέντα, φέρνοντάς την στα μέτρα της. Αλλάζει θέματα, στήνει καβγάδες-αντιπερισπασμούς, λειτουργεί ανορθόδοξα.

Η​​ προεδρία του Ντόναλντ Τραμπ προφανώς δεν πάει καλά.

Τ​​ο ελληνικό καλοκαίρι σαγηνεύει.

Μπορούμε άραγε να γίνουμε μια κανονική χώρα; Στα χαρτιά αυτό μοιάζει εφικτό. Η Ελλάδα δεν έχει μεγάλες χρηματοδοτικές ανάγκες μέχρι το 2019. 

Μ​​έσα σε λίγες μέρες εγκατέλειψαν τον Λευκό Οίκο οι δύο Ελληνοαμερικανοί στους οποίους βάσιζαν πολλές ελπίδες κάποιοι κυβερνώντες στην Αθήνα και ορισμένα μέλη της ομογένειας.

Ο δυτικός κόσμος έχει ακόμη ελπίδα όσο υπάρχουν ενεργοί πολιτικοί σαν τον Τζον Μακέιν. Χάρηκα όταν έχασε από τον Μπαράκ Ομπάμα, με του οποίου τις θέσεις συμφωνώ πολύ περισσότερο. 

Τ​​ι έχουμε να δούμε ακόμη… Ο πολιτικός που απειλούσε τις αγορές ότι θα χορεύουν πεντοζάλη μοιάζει με άνθρωπο που πήγε από παιδί σε κάποια σχολή χορού και έμαθε να χορεύει ο ίδιος αριστοτεχνικά στον δικό τους σκοπό.

Η χώρα χρειάζεται επειγόντως έναν ισχυρό κεντροαριστερό πόλο. Είναι ώρα να παραμερισθούν τα υπέρμετρα ΕΓΩ και οι διάφορες πριμαντόνες και μικροφεουδάρχες να μπουν κάτω από μία ομπρέλα.

Ε​​ίμαστε η μοναδική χώρα που θαυμάζει και επαινεί την τέχνη της πολιτικής κωλοτούμπας.