Αλέξης Παπαχελάς

Γίνεται συχνά συζήτηση τελευταία για το πώς η Ευρώπη πρέπει, επιτέλους, να ξυπνήσει και να αποκτήσει τη δική της πραγματική ισχύ, αυτό που οι Αγγλοσάξονες αποκαλούν hard power. Η αλήθεια είναι ότι, αν η Ευρώπη δεν… ξυπνήσει από τον Τραμπ, μάλλον δεν θα ξυπνήσει ποτέ.

Αμερικανοί και Ευρωπαίοι γκρινιάζουν για τη διείσδυση της Κίνας στην Ελλάδα. Θεωρούν πως το λιμάνι του Πειραιά είναι απλώς «το κεφάλι του τίγρη» και ότι από πίσω κρύβεται ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο απόκτησης και άλλων υποδομών. 

Το εκκρεμές πάει συνήθως από το ένα άκρο στο άλλο σε αυτόν τον τόπο. Με μεγάλο κόστος. Οταν έπεσε η δικτατορία, ήταν απολύτως αναγκαίο και ορθό να εκδημοκρατιστούν τα Σώματα Ασφαλείας και οι Ενοπλες Δυνάμεις.

Η Ελλάδα είναι παραδοσιακά μια μεγάλη ναυτική δύναμη. Οποιος έχει διαβάσει καλά την ελληνική Ιστορία το καταλαβαίνει εύκολα, δεν χρειάζονται εξηγήσεις. 

«Αυτή είναι η Ελλάδα». Η περίφημη αυτή φράση, πραγματικά, μου «τη δίνει». Ζητώ συγγνώμη που χρησιμοποιώ αυτήν την έκφραση αλλά δεν βρίσκω άλλη, δόκιμη. Καταλαβαίνω πόσο δύσκολο είναι να κυβερνηθεί αυτός ο τόπος. Δεν ζω κάπου αλλού. Οποιος τολμηρός αναλαμβάνει τα ηνία της χώρας έρχεται πολύ γρήγορα αντιμέτωπος με μία τρέλα.

Πώς θα σβήσει άραγε όλο αυτό το μίσος που έχει απλωθεί γύρω μας τα χρόνια της κρίσης; Αυτός ο λαός έχει διχαστεί πολύ. Μνημονιακοί – αντιμνημονιακοί, αυτοί που δεν έχουν και αυτοί που έχουν, πατριώτες – προδότες και πάει λέγοντας. 

Η ​παράνοια και οι θεωρίες συνωμοσίας που κυκλοφορούν γύρω μας δεν σταματούν ποτέ να με εντυπωσιάζουν. Αν μη τι άλλο, είναι πολύ πιο διαδεδομένες στα χρόνια της κρίσης, ακόμη και σε ανθρώπους που θεωρούνται «σοβαροί».

Θα υπάρξει άραγε ένα αστικό κεντροδεξιό κόμμα που θα κυβερνήσει χωρίς ενοχικές αναστολές και χωρίς να παλεύει συνέχεια με τα φαντάσματα του παρελθόντος; Ο ΣΥΡΙΖΑ άνοιξε τον δρόμο γι’ αυτό.

E​​τος 2021. Η Αθήνα είναι μια διαφορετική πόλη. Εχει ήδη κατακτήσει θέση στην Ευρώπη ως ένας προορισμός με «άποψη». Γειτονιές που θεωρούνταν τελειωμένες και απροσπέλαστες έχουν γίνει μαγνήτης για εναλλακτικούς τουρίστες, όχι όμως από εκείνους που θέλουν να ρίξουν μολότοφ στη βαλκανική Ντίσνεϊλαντ. 

Στην Ιστορία υπάρχουν μεγάλα και μικρά ΑΝ, τα οποία μένουν αναπάντητα για να συζητούνται από ιστορικούς και… αργόσχολους στο διηνεκές.

Τ​​ον Σεπτέμβριο του 2015 ο Αλέξης Τσίπρας έκανε κάτι που ήταν αναπόφευκτο αλλά πολιτικά έντιμο. Aφού τα έκανε πραγματικά θάλασσα με τη διαπραγμάτευση και κόστισε ακριβά στη χώρα, προσέφυγε για δεύτερη φορά στις κάλπες.

Η Νέα Δημοκρατία είναι ένα αστικό κόμμα με παράδοση που δεν θα γίνει ποτέ ένα αμιγώς αρχηγικό κόμμα, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ. ΣΥΡΙΖΑ είναι ο Αλέξης Τσίπρας.