Βραζιλία, Ιούνιος 2014. Η αχανής νοτιοαμερικανική χώρα, ζει στους ρυθμούς του Μουντιάλ που ξεκίνησε την Πέμπτη, πανηγυρίζοντας την επιστροφή της κορυφαίας ποδοσφαιρικής διοργάνωσης στη χώρα, έπειτα από 64 χρόνια. Ομως, τελικά, πόσοι είναι εκείνοι που πραγματικά πανηγυρίζουν; Είναι ικανά τα γκολ για να γιατρέψουν πληγές δεκαετιών στη Βραζιλία;
Προφανώς όχι είναι η απάντηση, αφού μοιάζει ουτοπικό μια αθλητική διοργάνωση να «καλείται» να λύσει προβλήματα για τα οποία δεν φέρει την παραμικρή «ευθύνη», αν και οι πολέμιοι της διοργάνωσης υποστηρίζουν πως τα προβλήματα θα αυξηθούν μετά το πέρας του Μουντιάλ. «Υγεία, Παιδεία και υποδομές, όχι γήπεδα» είναι το βασικό τους επιχείρημα.
Στη βραζιλιάνικη ατζέντα της διεκδίκησης του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 2007, πέραν των σταδίων που ήταν στο σχέδιο να δημιουργηθούν ή να ανακατασκευαστούν, περιελάμβανε εργασίες που θα βελτίωναν το επίπεδο ζωής των Βραζιλιάνων πολιτών.
Επτά χρόνια μετά, τα πρώτα… γκολ έχουν μπει στη Βραζιλία, αλλά οι «παράπλευρες εργασίες» είναι μάλλον επιφανειακές βραχυπρόθεσμες κινήσεις με αμελητέο αντίκρισμα στη ζωή των ανθρώπων.
Ηδη η χώρα γέμει ανισοτήτων και αντιθέσεων. Πολύ πλούσιοι από τη μία και πολύ φτωχοί από την άλλη, πολυτελέστατα ξενοδοχεία για τους ευκατάστατους τουρίστες, απέναντι από τη ωμή πραγματικότητα των παραγκουπόλεων, με την απόσταση των δύο κόσμων να την ορίζουν μόλις μερικά λεπτά. Στρατός περιφρούρησης αγώνων και τάξης, εναντίον διαδηλωτών στο εκτός ποδοσφαίρου αμφίρροπο ντέρμπι.
Η βραζιλιάνικη κοινωνία, μοιάζει και είναι διχοτομημένη. Καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου που προηγήθηκε του Παγκοσμίου Κυπέλλου, Αστυνομία και Στρατός κατέβαλαν μεγάλες προσπάθειες για «ανακατάληψη» σημείων που «διευθύνοντο» από κακοποιούς, συμμορίες και κάθε λογής άτομα που ουδεμία σχέση είχαν (και έχουν) με την έννομη τάξη. Από τα παράνομα αλισβερίσια εντός και περιμετρικά των φαβελών, ώς τον εκβιασμό καθυστέρησης έργων αν δεν ικανοποιούνταν οικονομικά έμποροι ναρκωτικών, που ήλεγχαν περιοχές που θα πραγματοποιούνταν έργα υποδομής ενόψει Παγκοσμίου Κυπέλλου και Ολυμπιακών Αγώνων.
Σύμφωνα, πάντως, με τα τελευταία ρεπορτάζ από τη Βραζιλία, τίποτα από όσα είχαν προαναγγελθεί σε σχέση με την κοινωνία και το Μουντιάλ, δεν έχει τελικώς επιβεβαιωθεί. Οι εργασίες άρχισαν και τέλειωσαν με τις κατασκευές των γηπέδων, σε πολλά εκ των οποίων το τελικό αποτέλεσμα απέχει από το αρχικό σχέδιο. Η εγκληματικότητα μπορεί να μην αυξήθηκε, αλλά δεν έχει μειωθεί.
Αρκετοί καλλιτέχνες εναντιώθηκαν εμφανώς στο Μουντιάλ και το απεικόνισαν με πίνακες ή γκράφιτι στα οποία η κοινή συνισταμένη ήταν μία: προς τέρψιν των φιλάθλων και της άρτιας οργάνωσης αγώνων, όλα τα άλλα περνούν σε δεύτερη μοίρα, όπως τουλάχιστον υποστηρίζουν. Η πείνα και οι τραγικές συνθήκες διαβίωσης δεν έχουν καμία αξία μπροστά σε μια αμπαλαρισμένη λαμπερή πραγματικότητα που θα παρουσιαστεί κατά τη διάρκεια του Μουντιάλ.
Το ερώτημα πλέον είναι ένα: Θα υπάρξουν αντιδράσεις κατά τη διάρκεια των αγώνων ή ενδεχόμενη καλή πορεία της εθνικής ομάδας της Βραζιλίας στο Μουντιάλ θα κατευνάσει τα πνεύματα, κρύβοντας τα προβλήματα κάτω από το πράσινο ποδοσφαιρικό χαλί; Η απάντηση ήδη άρχισε να δίνεται και θα περιμένουμε την ολοκλήρωσή της σε περίπου έναν μήνα…
