Η επιστροφή του μοιάζει με Νέμεσις. Οχι μόνο με τη δική του αλλά ολόκληρου του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ο Ηρακλής, ύστερα από 9 χρόνια στα οποία βασανίστηκε για πολλοστή φορά, φωνάζει και πάλι παρών. Η επόμενη σεζόν θα τον βρει στα «μεγάλα σαλόνια», ένας γυρισμός που για τους απλούς εραστές του αθλήματος είναι το γεγονός της χρονιάς.
Οσοι μαγευτήκαν και ερωτεύτηκαν την ασπρόμαυρη από τον μέγιστο αρτίστα Βασίλη Χατζηπαναγή, όσοι λάτρεψαν τον ανυπότακτο ροκ χαρακτήρα του Σάββα Κωφίδη, το μυαλό, την φαντασία, τις κοφτερές κάθετες πάσες και τα απευθείας χτυπήματα φάουλ του Λάκη Παπαϊωάννου, δεν γίνεται να μην χαίρονται για την ομάδα που δεν της χαρίστηκε τίποτα. Μια ομάδα που κυνηγήθηκε, έπεσε κατηγορίες όχι αγωνιστικά αλλά γιατί δεν έσκυψε ποτέ το κεφάλι της, κράτησε την αξιοπρέπεια της και δεν ανέβηκε στο «άρμα» κανενός.
Η άνοδος του Γηραιού στην Super League 1 επικυρώθηκε και μαθηματικά χθες μετά την εκτός έδρας νίκη επί της Αναγέννηση Καρδίτσας κι ενώ απομένουν ακόμη τρεις αγωνιστικές για την λήξη των πλέι οφ της Super League 2. Ο «Ημίθεος» έφτασε μέχρι τη διάλυση αλλά κατάφερε να επιβιώσει. Δεν πτοήθηκε από τους υποβιβασμούς που γνώριζε πάντα μέσα στα δικαστικά γραφεία και ποτέ στα γήπεδα. Σήκωσε πάνω του όλα τα βάρη «αμαρτωλών» περιόδων που σημάδεψαν το ελληνικό ποδόσφαιρο. Με κάποιο τρόπο στο τέλος, ήταν πάντα ο υπεύθυνος, αυτός που πλήρωνε για όλα τα λάθη και τις παραλείψεις, την ίδια στιγμή που όλοι οι υπόλοιποι έβγαιναν «καθαροί».
Η ανάκαμψη από το μηδέν ξεκίνησε ουσιαστικά το 2021 με την ανάληψη των ηνίων από τον επιχειρηματία Στράτο Ευγενίου και την μεταφορά-συγχώνευση με την ομάδα της Τρίγλιας Χαλκιδικής της οποίας ήταν μεγαλομέτοχος.
Με ορθή διαχείριση και τακτοποιώντας αρκετά από τα χρέη του παρελθόντος κατάφερε να ανεβάσει την ομάδα μέχρι την Super League 2, ώσπου το καλοκαίρι του 2024 έγινε η μετάβαση στην εποχή Μονεμβασιώτη. Ο ιδιοκτήτης των «ΦΟΥΡΝΩΝ ΒΕΝΕΤΗ» και πρώην πρόεδρος του Απόλλωνα Σμύρνης, παρά την παρορμητικότητα που τον διακρίνει κυρίως σε ό,τι έχει να κάνει με τις συνεχείς αλλαγές προπονητών, δαπάνησε χρόνο και κυρίως χρήμα επανδρώνοντας το ρόστερ με ποδοσφαιριστές από το «πάνω ράφι» και τα κατάφερε.
Το ξέσπασμα των οπαδών του Ηρακλή που πλημμύρισαν τους δρόμους της Θεσσαλονίκης πανηγυρίζοντας, ήταν επόμενο και φυσιολογικό μετά από τα σκληρά και «πέτρινα» χρόνια. Η υπομονή τους είχε εξαντληθεί…
View this post on Instagram
«Η φλόγα ήταν αναμμένη»
«Ο κόσμος κρατούσε όλα αυτά τα χρόνια τη φλόγα αναμμένη. Το έδειξε πολύ περισσότερο φέτος γιατί είδε στον σύλλογο να υπάρχει όραμα. Και δεν αναφέρομαι μόνο στο ποδόσφαιρο αλλά και στο μπάσκετ. Ο Ηρακλής είναι μεγάλο μέγεθος για τον ελληνικό αθλητισμό και το επιβεβαίωσε για άλλη μια φορά» αναφέρει στην «Κ» η μεγάλη δόξα της ομάδας Λάκης Παπαϊωάννου. Ο παλαίμαχος διεθνής άσος στέκεται κυρίως στην «Αυτόνομη Θύρα 10» τον μεγαλύτερο πυρήνα οπαδών του Ηρακλή που ποτέ δεν άφησε μόνη την ομάδα ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές. «Πραγματικά αυτά τα παιδιά δείχνουν τον πόθο που επικρατούσε όλα αυτά τα χρόνια. Γι αυτούς ο Ηρακλής δεν είναι μόνο η ομάδα τους, είναι τρόπος ζωής, είναι ιδεολογία».
Ο Λάκης Παπαϊωάννου μέλος της «χρυσής» ομάδας της περιόδου 1979-1986, που έφτασε σε δύο τελικούς κυπέλλου Ελλάδας, κατέλαβε μια τρίτη θέση στο πρωτάθλημα, κατέκτησε ένα βαλκανικό κύπελλο και ομολογουμένως έπαιξε το θεαματικότερο ποδόσφαιρο στην Ελλάδα, δεν μπορούσε να δεχτεί όλο αυτό το διάστημα πως ο Ηρακλής δεν βρίσκεται στην Super League.
«Σαφώς και έγιναν πολλά λάθη από τις εκάστοτε διοικήσεις αλλά η ομάδα κυνηγήθηκε πολύ. Ακόμη και πέρυσι, την πρώτη χρονιά με τη νέα διοίκηση, είχε άσχημες διαιτησίες που δεν την άφησαν να κάνει το παραπάνω βήμα. Επίσης ήταν και το γεγονός ότι μέσα σε ελάχιστο χρόνο και στο τέλος της μεταγραφικής περιόδου έγινε η προσπάθεια να επανδρωθεί το ρόστερ. Ωστόσο φέτος δεν γινόταν να μην έρθει η επιτυχία. Τέθηκε από το καλοκαίρι σωστό πλάνο, είχε το καλύτερο ρόστερ, που ενισχυόταν συνεχώς, είχε οργανωθεί περισσότερο από κάθε άλλο αντίπαλό της στην κατηγορία, υπήρχε μεγάλη διαφορά δυναμικότητας ενώ την ευνόησαν και τα υπόλοιπα αποτελέσματα στα πλέι οφ. Ταυτόχρονα με το νομικό επιτελείο της έλυνε θέματα εξωαγωνιστικά που την ταλαιπώρησαν τα τελευταία χρόνια».
Ο Παπαϊωάννου αποτελούσε μαζί με τον Χατζηπαναγή, το δίδυμο στον χώρο της μεσαίας γραμμής του Γηραιού. Τα χρόνια έχουν περάσει αν και οι μνήμες δεν ξεθωριάζουν. «Οι εποχές οι δικές μας έχουν περάσει, το ποδόσφαιρο έχει αλλάξει. Παρ΄όλα αυτά, πιστεύω πως δεν έχει υπάρξει ακόμη στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο ποδοσφαιριστής με το IQ και τις ικανότητες του ”Βάσια” στην ντρίμπλα. Είναι μια αναγνώριση για εμάς, ακόμη και τώρα σε μια εποχή που επικρατεί αυτός ο άκρατος φανατισμός, να αναγνωρίζεται σχεδόν από το σύνολο των φιλάθλων πως ο Ηρακλής είναι η ομάδα που έχει παίξει το πιο θεαματικό ποδόσφαιρο στην Ελλάδα».
Το μήνυμα που θέλει να στείλει ο μεγάλος άσος του Ηρακλή είναι πως «τώρα πρέπει να απολαύσουμε την άνοδο. Απο δω και πέρα τα Σαββατοκύριακα μας θα αποκτήσουν νόημα, με την ομάδα στην φυσική της θέση αλλά από δω και πέρα δεν πρέπει να γίνουν τα λάθη του παρελθόντος. Ολοι μαζί να πηγαίνουμε στο Καυταντζόγλειο, να χειροκροτούμε και να ενθαρρύνουμε τους ποδοσφαιριστές και τα καλύτερα έρχονται».
«Για πάντα στην κορυφαία εξάδα»
Ο Τάσος Κατσαμπής αποτέλεσε μια από τις «σημαίες» του συλλόγου έχοντας ζήσει περισσότερο τις δύσκολες στιγμές του παρά τις εύκολες. Φόρεσε τα κυανόλευκα για 11 συνεχόμενα χρόνια (2002-2011), ήταν ο αρχηγός του και υπηρέτησε την ομάδα και από τα πόστα του προπονητή και του γενικού αρχηγού.
Για τον ίδιο και για κάποιους άλλους, που βίωσαν αυτές τις σκληρές στιγμές, είναι και μια μορφή δικαίωσης η επιτυχία. «Ναι, ηθικά νιώθεις μια ικανοποίηση, μια δικαίωση. Για μένα ο Ηρακλής είναι κομμάτι της ζωής μου, είτε νικούσα είτε έχανα. Η αλήθεια είναι πως πέρασα περισσότερες λύπες με την ομάδα. Όταν δένεσαι λοιπόν με κάτι τόσα χρόνια, έστω και αν έχεις φύγει από κοντά του, κάπου λες πως η εξέλιξη τελικά ήταν καλή και η προσπάθειά μου έπιασε τόπο. Ωστόσο όλη η επιτυχία ανήκει αποκλειστικά στη νέα διοίκηση, στους ανθρώπους και στο τιμ που τη στελέχωσαν και σε αυτό το μοντέλο που εφάρμοσαν θα πρέπει να πάνε όλα τα εύσημα. Αυτοί την αξίζουν 100%» αναφέρει στην «Κ» ο πρώην διεθνής αμυντικός.
«Μιλάμε για μια ομάδα που ένιωσε στο πετσί της την αδικία και την ταλαιπωρία. Που ποτέ δεν έπεσε αγωνιστικά αλλά μόνο από αποφάσεις δικαστηρίων. Ο Ηρακλής ήταν, είναι και θα παραμείνει στην κορυφαία εξάδα των ομάδων του ελληνικού ποδοσφαίρου και αυτό δεν αλλάζει», τονίζει.
Τι πρέπει να γίνει για να μην υποβιβαστεί ξανά ο Γηραιός και να ανοίξει ένα νέο μεγάλο κεφάλαιο στην 118χρονη ιστορία του;
«Πρέπει να διατηρηθεί αυτό το καινούργιο όραμα που είδε φέτος ο κόσμος. Είδε μια υγιή διοίκηση μετά από χρόνια, να έχει κίνητρο, δίνοντας πολλά λεφτά για μεταγραφές, να κάνει επενδύσεις και όλο αυτό έγινε παράλληλα και με το μπάσκετ, κάτι που κέντρισε το ενδιαφέρον και έδειξε αμέσως ανταπόκριση. Θεωρώ ότι κάτι άρχισε να φαίνεται στον ορίζοντα. Εχουμε μάθει σαν χώρα να θέλουμε να γίνουν όλα αμέσως αλλά αυτό στην προκειμένη περίπτωση, θέλει προσεκτικές και σωστές κινήσεις. Πρώτο μέλημα στην Super League θα πρέπει να είναι να κρατηθεί εκεί η ομάδα την πρώτη χρονιά, χωρίς συνεχείς αλλαγές προπονητών και από κει και πέρα να μπουν οι βάσεις για κάτι μεγαλύτερο. Το αξίζει αυτός ο λαός που φέτος ειδικά δεν άφησε την ομάδα πουθενά μόνη της».
Ο Τάσος Κατσαμπής μπορεί να συνδέθηκε με τον Ηρακλή αλλά αναδείχθηκε ποδοσφαιρικά με τον Πανιώνιο, την έτερη ταλαιπωρημένη ομάδα που κάνει τον δικό της αγώνα για να επανέλθει στη φυσική της θέση. «Για μένα θα ήταν το ιδανικό αυτό. Εκανα τα πρώτα μου επαγγελματικά βήματα στη Νέα Σμύρνη και ο Πανιώνιος είναι πάντα στην καρδιά μου. Νομίζω πως για ολόκληρο το ελληνικό ποδόσφαιρο θα είναι καλό του χρόνου να παίζουν στην Super League και ο Ηρακλής και ο Πανιώνιος. Θα είναι η παλιά καλή Α΄εθνική με όλες τις μεγάλες ομάδες μέσα».
