Πάντα με παιχνιδιάρικη διάθεση, ο Νικ Μίλερ, από τους πιο επιδραστικούς συνεργάτες του Athletic, έχει διάφορες λύσεις να προτείνει σε όλους όσοι νιώθουν καταβεβλημένοι, αισθάνονται ότι ο κόσμος τρέχει σε ρυθμούς πολύ πιο γρήγορους απ’ αυτούς που οι ίδιοι μπορούν να αντέξουν ή ότι η ζωή είναι ένα ανεξέλεγκτο χάος που σου γεμίζει το κεφάλι. Μια προφανής διέξοδος για όσους αντιμετωπίζουν τέτοιες καταστάσεις είναι να κάνουν κάποιες αλλαγές. Ισως να ξεκαθαρίσουν λίγο το πρόγραμμά τους. Να κλειδαμπαρώνουν το τηλέφωνό τους σε ένα συρτάρι στις 9 κάθε βράδυ. Να πάψουν να ασχολούνται με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Να πίνουν λιγότερο καφέ και περισσότερα από αυτά τα πράσινα smoothies που μοιάζουν με ένα ποτήρι με νερό λίμνης. Να πάνε σε ένα καταφύγιο γιόγκα ή αντί για όλα αυτά, να κάτσουν να παρακολουθήσουν τη σεζόν της Premier League 2025-26!
Σ’ αυτήν την πραγματικά εντελώς τρελή σεζόν, όλα μοιάζουν να συμβαίνουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Η Premier League, ένα πρωτάθλημα όπου παίζεται στην πραγματικότητα ποδόσφαιρο πολύ υψηλής ποιότητας σε πολύ μεγαλύτερες δόσεις σε σχέση με όλα τα άλλα πρωταθλήματα, συνοδεύεται από μια εγγενή αίσθηση ταχείας αλλαγής, θυμίζοντας πετρελαιοφόρο που έχει παγιδευτεί σε μια τροπική καταιγίδα. Αλλά αυτή η σεζόν ταλαντεύεται πιο… επικίνδυνα από τις περισσότερες.
Σκεφτείτε τη Λίβερπουλ. Οι πρωταθλητές είχαν ένα ρεκόρ 100% μετά από πέντε αγώνες: σίγουρα, υπήρχε και λίγη τύχη σ’ αυτό το νικηφόρο σερί αφού ανέκαμπταν και σκόραραν στο τέλος, κερδίζοντας παρά το γεγονός ότι η μισή τους ομάδα ήταν εντελώς νέα, μετά από μια φορτωμένη μεταγραφική περίοδο. Τα κατάφεραν μια χαρά στο ξεκίνημα, οπότε όλοι σκέφτηκαν ότι τα πράγματα θα πάνε ακόμα καλύτερα μόλις τακτοποιηθούν εσωτερικά με τις πολλές νέες αφίξεις και βρουν ισορροπία.
Σωστά; Οχι. Τα πράγματα δεν κύλησαν ακριβώς έτσι. Η Λίβερπουλ έχασε πρώτα από την Κρίσταλ Πάλας. Μετά από τη Γαλατασαράι. Μετά από την Τσέλσι. Μετά από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ (!). Μετά από τη Μπρέντφορντ. Μετά ξανά από την Πάλας! Μεσολάβησε ένας θρίαμβος με 5-1 επί της Αϊντραχτ Φρανκφούρτης, αλλά αυτή η παρένθεση ήλθε για να τονίσει πόσο λίγο νόημα είχαν όλα αυτά. Μέχρι τον Οκτώβριο, υπήρχαν φήμες ότι ο Αρνε Σλοτ, ο άνθρωπος που πήρε στα χέρια του την ομάδα από ένα είδωλο του Ανφιλντ, τον Γιούργκεν Κλοπ, και κέρδισε την Πρέμιερ Λιγκ στην πρώτη του σεζόν, πλησίασε επικίνδυνα την πόρτα της εξόδου.
Τα πράγματα έφτασαν σε ένα σημείο όπου το μόνο λογικό ήταν να απολύσουν τον Μοχάμεντ Σαλάχ, τον καλύτερο παίκτη της Λίβερπουλ την τελευταία δεκαετία και, πιθανώς, ανάμεσα στους πέντε καλύτερους όλων των εποχών. Οπως ίσως έχετε ακούσει, ο Σαλάχ δεν υποδέχτηκε αυτό το σενάριο με καλό μάτι.
Το ίδιο έντονες διακυμάνσεις παρουσίασε και η Αστον Βίλα. Η αρχή της σεζόν ήταν χαοτική, λόγω του τρελού ρυθμού με τον οποίον έγιναν μαζεμένες οι μεταγραφές κατά τις τελευταίες εβδομάδες της καλοκαιρινής μεταγραφικής περιόδου. Αθλητές που είχαν ελάχιστα αγωνιστεί.
Ενα σύνολο καταστροφικών αποτελεσμάτων άφησε την Αστον Βίλα στη ζώνη του υποβιβασμού μετά από πέντε αγώνες, με τη σκοτεινή υποψία ότι το έργο του προπονητή Ουνάι Εμερι άγγιξε την κατάρρευση στον τέταρτο χρόνο του στην ομάδα. Οι μεταγραφές έμοιαζαν έτοιμες να τορπιλίσουν τη σεζόν.
Μετά από μια εντυπωσιακή μεταστροφή, ακολούθησε μια σειρά
εξαιρετικών αποτελεσμάτων (εννέα νίκες στους επόμενους 10 αγώνες της Premier League), σε σημείο που οι -στα όρια του υποβιβασμού- «χωριάτες» να θεωρούνται τώρα διεκδικητές του τίτλου! Στα τέλη Σεπτεμβρίου, η Αστον Βίλα ήταν 19η στον πίνακα των 20 συλλόγων και τώρα, στα μέσα του Δεκέμβρη, φιγουράρει στην 3η θέση, με 5 βαθμούς παραπάνω από την 4η Τσέλσι, έναν λιγότερο από την 2η Σίτι και μόλις στο -3 από την πρωτοπόρο Αρσεναλ. Καμία άλλη ομάδα δεν είχε τόσο ακραία διακύμανση στις θέσεις του πρωταθλήματος αυτή τη σεζόν!
Ενα διάγραμμα που θυμίζει ζωγραφιά παιδιού που σχεδιάζει τυχαία γραμμές με μαρκαδόρους – αυτή είναι η απεικόνιση των διακυμάνσεων συγκεκριμένων ομάδων στο πρωτάθλημα. Η Αστον Βίλα και η Λίβερπουλ βρίσκονται στα δύο άκρα, αλλά είναι αρκετές οι ομάδες που θα μπορούσαν να «στριμωχτούν» ανάμεσά τους. Η Τότεναμ, για παράδειγμα.
Τα καλά πρώτα αποτελέσματα, συμπεριλαμβανομένης μιας εκτός έδρας νίκης επί της Μάντσεστερ Σίτι, προκάλεσαν κολακευτικές συγκρίσεις μεταξύ του νέου προπονητή Τόμας Φρανκ και του προκατόχου του, Αγγελου Ποστέκογλου: ο πραγματιστής αντικατέστησε τον ιδεαλιστή, οι «ενήλικες» ήταν πλέον επικεφαλής. Λίγους μήνες αργότερα, η αλλαγή ήταν σοκαριστική και είχε ως αποτέλεσμα να πέσουν βροχή οι αποδοκιμασίες στον Δανό, κάνοντας αρκετούς οπαδούς της Τότεναμ να λαχταρούν ήδη το «Angeball».
Ο Κιθ Αντριους, αντικαταστάτης του Φρανκ στην Μπρέντφορντ, έχει υποστεί πιο ανεπαίσθητες, αλλά παρόλα αυτά σημαντικές αλλαγές. Οταν προσλήφθηκε, κάποιοι έμειναν άναυδοι στη σκέψη ότι αυτός ο άνθρωπος, που δεν είχε διατελέσει ποτέ προπονητής, είχε λάβει τα κλειδιά ενός από τους καλύτερα διοικούμενους συλλόγους της χώρας, σε μια πολύ ευαίσθητη και δύσκολη περίοδο μετά την απώλεια τριών εκ των καλύτερων παικτών της ομάδας στο καλοκαιρινό παράθυρο. Αλλά στη συνέχεια η Μπρέντφορντ νίκησε τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, νίκησε μετά τη Λίβερπουλ και η επικρατούσα άποψη φάνηκε να αλλάζει. Ολα έδειχναν ότι η Μπρέντφορντ ήξερε πολύ καλά τι έκανε και φάνηκε ότι ο Αντριους μπορεί να ήταν τελικά καλή ιδέα.
Κι όμως! Η Μπρέντφορντ έχασε πρόσφατα τέσσερα από τα έξι παιχνίδια της πριν μία ισοπαλία στο 7ο και το «εκκρεμές» δείχνει τώρα να κολλάει μονότονα προς την αντίθετη κατεύθυνση. Ισως τελικά η επιλογή αυτή, να μην ήταν και τόσο καλή ιδέα όσο φάνηκε στην αρχή…
Σε κάποιες άλλες περιπτώσεις, οι διακυμάνσεις στη δημοφιλία μερικών προπονητών σημειώθηκαν σε μικρότερο χρονικό διάστημα. Πάρτε για παράδειγμα τον Εντσο Μαρέσκα, ο οποίος χόρτασε από επαίνους για τον τρόπο που η Τσέλσι έπαιξε με 10 παίκτες για σχεδόν μία ώρα εναντίον της Αρσεναλ, στο τέλος του περασμένου μήνα. Αντί να ταμπουρωθεί στην άμυνα, προσπάθησε να σκοράρει και κέρδισε έναν βαθμό εναντίον της καλύτερης ομάδας της Αγγλίας αυτή την εποχή.
Η αίσθηση ήταν ότι ο Μαρέσκα έδειξε εκείνη την ημέρα ότι είναι ένας πραγματικός προπονητής της Τσέλσι, που έχει τον τρόπο του να τα καταφέρνει σε κάθε δυσκολία. Τρεις μέρες μετά, η Τσέλσι έχασε με 3-1 από την (στα όρια του υποβιβασμού) Λιντς και το ροζ συννεφάκι που ανέβασε στα ουράνια τον Μαρέσκα περισσότερο κι από την κατάκτηση του περασμένου Conference League, διαλύθηκε θαρρείς με ένα απλό φύσημα του αέρα.
Στην αντίπερα όχθη, ο Ντάνιελ Φάρκε ένιωθε εντελώς άβολα στο «Ελαν Ρόουντ» μετά από την κακή αρχή της Λιντς στο πρωτάθλημα, κι ας είχε ακόμα πάνω του τη «χρυσόσκονη» από την άνοδο της ομάδας στην Premier League λίγους μήνες νωρίτερα. Και εκεί που είχε ανοίξει τη ντουλάπα για να αρχίσει να γεμίζει τις βαλίτσες του, έτοιμος για αποχώρηση, ήλθε αυτή η νίκη – έκπληξη επί της Τσέλσι και μια ισοπαλία με τη Λίβερπουλ στη συνέχεια για να ξανανιώσει ασφαλής μέχρι νεοτέρας. Γιατί καλές οι «τουφεκιές» απέναντι σε ομάδες με πολύ μεγαλύτερο μπάτζετ και λάμψη, αλλά η Λιντς εξακολουθεί να γυροφέρνει στα χαμηλά της βαθμολογίας, επικίνδυνα κοντά στην κόκκινη γραμμή που οδηγεί στην παρακάτω κατηγορία.
Απ’ αυτόν τον χορό δεν θα μπορούσε με τίποτα να απουσιάσει η Νότιγχαμ, η οποία ζει ακόμα στο δικό της μικροκλίμα χάους: το καλοκαίρι η αισιοδοξία ήταν στα ύψη, με ένα ευρωπαϊκό εισιτήριο στην τσέπη που δεν το είχαν ξαναδεί εδώ και πάρα πολλά χρόνια οι τελευταίες γενιές των οπαδών της, οι οποίοι λάτρευαν τον προπονητή, Νούνο Εσπίριτο Σάντος. Μετά από ένα κακό ξεκίνημα, ο Νούνο απολύθηκε μέσα σε λιγότερο από ένα μήνα και άνοιξε τον δρόμο για έναν από τους πιο κακοσχεδιασμένους διορισμούς στην ιστορία της Premier League. Παρά τη φήμη του, ο Αγγελος Ποστέκογλου απολύθηκε ακριβώς 17 λεπτά μετά την ήττα της Νότιγχαμ από την Τσέλσι, έχοντας προλάβει να παίξει 8 αγώνες χωρίς να γευτεί καμία νίκη. Ο Σον Ντάις έγινε έτσι ο τρίτος προπονητής της Φόρεστ στην ίδια σεζόν, μια εβδομάδα πριν γυρίσουν τα ρολόγια στη χειμερινή ώρα!
Ακόμα και η Γουλβς, το σημείο ακινησίας σε έναν κόσμο που συνεχώς αλλάζει, μια ομάδα που βρίσκεται στον πάτο του βαθμολογικού πίνακα για 15 από τις 16 αγωνιστικές εβδομάδες (τη μία που ξέφυγε, ανέβηκε για λίγο μόλις μία θέση), έχει απολύσει έναν προπονητή και έχει γίνει στόχος αρκετά ένθερμων διαμαρτυριών των οπαδών της. Διαμαρτυρίες που εκφράζονταν ψιθυριστά στην αρχή της σεζόν, έχουν αρχίσει να κλιμακώνονται επικίνδυνα το τελευταίο διάστημα.
Οι σύλλογοι και οι προπονητές είναι λογικό να αποκλείουν τον «θόρυβο» από τους οπαδούς και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης – κάτι που τους επιτρέπει να σκέφτονται και να ενεργούν πιο ορθολογικά. Η Μπόρνμουθ βρέθηκε από τη 2η στην 14η θέση μέσα σε πέντε εβδομάδες. Η Μάντσεστερ Σίτι είχε πέσει πάρα πολύ χαμηλά, στη 13η θέση, αλλά ανέβηκε τώρα ξανά ψηλά, 2η πίσω από την Αρσεναλ. Η θέση της Σάντερλαντ που έχει ανέβει στην κατηγορία είναι αρκετά σταθερή, αλλά ακόμη και αυτό αντιπροσωπεύει τη συμβολή της στην απρόβλεπτη κατάσταση της φετινής σεζόν: ποιος την είχε ως υποψήφια για υποβιβασμό το καλοκαίρι; Μα φυσικά όλοι!
Οι θέσεις που οδηγούν στο Champions League έχουν καταληφθεί μέχρι τώρα από 12 διαφορετικές ομάδες και πριν την πιο πρόσφατη σειρά αγώνων, δεν υπήρξε ούτε μία αγωνιστική όπου οι ίδιες ομάδες να παραμένουν ακλόνητες στην πρώτη πεντάδα και την επόμενη εβδομάδα. Η Αρσεναλ ήταν στην κορυφή για 10 από τους 15 γύρους, αλλά ακόμη και αυτή δείχνει αόριστα σημάδια ταλάντωσης υπό το βάρος των τραυματισμών.
Αν μπορούσε ένα και μόνο παιχνίδι για να συνοψίσει αυτή τη σεζόν, πιθανότατα θα ήταν η νίκη της Μάντσεστερ Σίτι με 5-4 εκτός έδρας επί της Φούλαμ στις αρχές Δεκεμβρίου. Στα μισά του β’ ημιχρόνου, η Σίτι προηγήθηκε με 5-1 και τα πούρα είχαν βγει. Μέχρι το 78ο λεπτό, η Φούλαμ είχε σκοράρει άλλες τρεις φορές και τα τελευταία λεπτά του αγώνα ήταν μια τρέλα! Γι’ αυτό και ο Πεπ Γκουαρντιόλα πούλησε… τρέλα στη συνέχεια, αναρωτώμενος με ένα αφοπλιστικό ύφος: μα καλά, δεν το διασκεδάσατε;
Είναι δύσκολο να πει κανείς ότι όλο αυτό το χάος δεν ήταν διασκεδαστικό. Είναι πολύ μα πολύ καλύτερο από την ήρεμη προβλεψιμότητα, όπου όλοι ξέρουμε ποιος θα τερματίσει πού. Αλλά εξακολουθεί αυτή η σεζόν να είναι μια ανησυχητική σεζόν γιατί μοιάζει με το ποδοσφαιρικό ισοδύναμο του να σε στριμώχνουν σε ένα πλυντήριο ρούχων και να σε στριφογυρίζουν συνεχώς!
Οπότε, ο Νικ Μίλερ του Athletic προτρέπει όλους όσοι νιώθουν καταβεβλημένοι, μπερδεμένοι και ξεπερασμένοι από τον κόσμο, να μην ανησυχούν πολύ: δεν φταίτε εσείς, είναι απλά η Premier League. Αλλά καλού κακού, τους παροτρύνει να δοκιμάσουν κι εκείνο το καταφύγιο γιόγκα που έλεγε στην αρχή, γιατί η Premier League δεν μπορεί να είναι η σωστή απάντηση σε όλα!
