Η «αυτοχειρία» του Πανιωνίου με την αδυναμία απόκτησης πιστοποιητικού συμμετοχής στην Α1 κατηγορία μπάσκετ και την εκκωφαντική πτώση της ιστορικής ομάδας στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα (ΕΣΚΑΝΑ) επιβεβαίωσε για μία ακόμη φορά τη σαθρότητα του ιδιοκτησιακού μοντέλου και της οικονομικής διαχείρισης των ΚΑΕ από έναν μόνο επιχειρηματία. Οσο κι αν ο νυν πρόεδρος του ΕΣΑΚΕ, Γ. Χαλβατζάκης, αλλά και οι προκάτοχοί του, τουλάχιστον την τελευταία δεκαετία, μιλούσαν για τα σταθερά θεμέλια του πρωταθλήματος, αναφερόμενοι στα οικονομικά των ομάδων – μελών τους, τόσο η επικινδυνότητα και το ρίσκο να μη βρεθούν στον τερματισμό του πρωταθλήματος όλες οι ομάδες που βρίσκονται στην αφετηρία αυξάνονται κάθε χρόνο.
Η σταδιακή αποχώρηση ισχυρών επιχειρηματιών, είτε γιατί είχαν οικονομικά προβλήματα στις εταιρείες τους εκτός του μπάσκετ, είτε γιατί κορέστηκαν από την πορεία που διέγραψαν, είτε γιατί το επενδυτικό περιβάλλον του αθλήματος ήταν και παραμένει ιδιαιτέρως περιορισμένο, οδήγησε ομάδες όπως η ΑΕΚ (Γ. Φιλίππου), το Περιστέρι (Α. Κορασίδης), ο Πανελλήνιος (Μ. Κυριακού), το Μαρούσι (Α. Βωβός), Πανιώνιος (Η. Λιανός) και σε μικρότερη κλίμακα την Δάφνη (Τζιβελέκας) και Εσπερος – Ικαρος (Αγγελόπουλος), μακριά από τα «σαλόνια» της Α1 ή ακόμη και στην αφάνεια.
Η απουσία ισχυρού φυσικού προσώπου που έχει την οικονομική επιφάνεια και κυρίως τη διάθεση να ανεβάσει τον προϋπολογισμό της ομάδας του αρκετά υψηλότερα από τα βεβαιωμένα έσοδα, ώστε να δημιουργήσει και την αγωνιστική, ποιοτική διαφορά, είναι το κομβικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν όλες οι ομάδες της Α1, με εξαίρεση τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό.
Το επαγγελματικό μπάσκετ βρίσκεται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, τουλάχιστον την τελευταία πενταετία. Τα έσοδα των τηλεοπτικών δικαιωμάτων και της χορηγίας του πρωταθλήματος από τον ΟΠΑΠ όχι μόνο δεν αυξήθηκαν από άλλους χορηγούς, αλλά ειδικά στο φετινό πρωτάθλημα, υπάρχει μείωση. Οι 12 ομάδες θα υποστούν περικοπή ύψους 40% στο έσοδο των 180-200 χιλιάδων ευρώ που λάμβαναν, στον Ολυμπιακό θα γίνει μείωση 50% γιατί είχε και υψηλότερη συμφωνία, ενώ ο Παναθηναϊκός αποχώρησε, προσφάτως, από τη συγκεκριμένη χορηγία και συμφώνησε με ιδιωτική εταιρεία στοιχηματισμού, έχοντας σαφώς μεγαλύτερα έσοδα.
Την τελευταία δεκαετία, κάθε καλοκαίρι, από τον εκάστοτε πρόεδρο του ΕΣΑΚΕ, όπως συνέβη και εφέτος με τον Γ. Χαλβατζάκη, υπήρχε η δέσμευση για αύξηση εσόδων σε κάθε ΚΑΕ από την εύρεση χορηγών, πλην της κεντρικής διαχείρισης των τηλεοπτικών δικαιωμάτων και του ΟΠΑΠ, του οποίου όλοι οι προηγούμενοι διοικούντες έδιναν «ψίχουλα» στο μπάσκετ, συγκριτικά με το ποδόσφαιρο (ακόμα και τη Β΄ Εθνική).
«Ανθρακες ο θησαυρός», όμως για τις προεδρικές υποσχέσεις στη «λίγκα», αλλά και εφησυχασμός από τις περισσότερες ομάδες που περιμένουν τα εγγυημένα έσοδα των δύο προαναφερόμενων πηγών και ουσιαστικά κάνουν διαχείριση εσόδων – εξόδων, «ακροβατώντας» σε τεντωμένο σχοινί. Παράλληλα, οι αντοχές των περισσοτέρων ΚΑΕ στην επαγγελματοποίηση του αθλήματος φθίνουν συνεχώς, λόγω και της οικονομικής κρίσης, με αποτέλεσμα ακόμη και το ποσό των 100.000 ευρώ που απαιτείται για την κατάθεση εγγυητικής επιστολής και την απόκτηση πιστοποιητικού συμμετοχής να αποτελεί μεγαλύτερο «βραχνά» και από τη στελέχωση των ομάδων με παίκτες και προπονητικά επιτελεία.
Ο ΕΣΑΚΕ θα προσπαθήσει και στο φετινό πρωτάθλημα (11/10) να διαφημίσει το αγωνιστικό προϊόν του, να μιλήσει για ανταγωνισμό ομάδων που θα έχουν μικρές διαφορές από την 3η έως τη 14η θέση και θα επιχειρήσει να «κρύψει» τη σαθρότητα του μοντέλου που απέτυχε στις μεγαλομεσαίες και μικρομεσαίες ομάδες, με την οικονομική εξάντληση ισχυρών παραγόντων και την ανυπαρξία αντικαταστατών τους.
Ευθύνες του ΕΣΑΚΕ παρά το οικονομικό νοικοκύρεμα
Η ελαστικότητα στην εφαρμογή του κανονισμού για την έγκαιρη και εμπρόθεσμη κατάθεση των πιστοποιητικών συμμετοχής στο πρωτάθλημα της Α1 κατηγορίας έχει δημιουργήσει στον ΕΣΑΚΕ μεγάλα ρήγματα στην επιφανειακή ενότητα του συνεταιρισμού, πέραν του… γέλωτος που προκαλεί η εξάντληση κάθε χρονικού περιθωρίου, προκειμένου να προλάβουν και οι 14 ομάδες να έχουν θέση στην αφετηρία κάθε περιόδου.
Η περίπτωση του Πανιωνίου που ζήτησε τρίτη συνεχόμενη παράταση από την Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού και ενώ ο κανονισμός αναφέρει ότι μέχρι και 10 ημέρες πριν από την έναρξη του πρωταθλήματος θα πρέπει όλες οι ομάδες να έχουν καταθέσει πιστοποιητικό, μπορεί να συγκριθεί με την τραγελαφικότητα κάποιων ΠΑΕ στη Σούπερ Λιγκ.
Ακόμα κι αν ο πρόεδρος του ΕΣΑΚΕ υποστήριξε ότι είχε τη σύμφωνη γνώμη και των άλλων 13 ΚΑΕ στο αίτημα των «κυανέρυθρων» για παράταση στην… παράταση, το θέμα του Πανιωνίου και με οποιαδήποτε κατάληξη να έχει (παραμείνει στην Α1 ή παίξει σε ερασιτεχνικό πρωτάθλημα), βαθαίνει τον «διχασμό» που έχει επέλθει στο διοικητικό συμβούλιο της λίγκας. Ο Πανιώνιος έκανε προσπάθεια, έστω και εκπρόθεσμα για να αποκτούσε πιστοποιητικό και εφόσον κάτι τέτοιο γίνει στην επόμενη συνεδρίαση της ΕΕΑ, μεθαύριο, θα δημιουργηθεί δεδικασμένο για οποιαδήποτε άλλη ομάδα αντιμετωπίσει παρόμοιο πρόβλημα στο μέλλον.
Η πρόσφατη κλήρωση του επαγγελματικού πρωταθλήματος με ομάδα «Α», αντί του Πανιωνίου, πρόσθεσε τον τρίτο κρίκο στην αλυσίδα της προχειρότητας και του ερασιτεχνικών κινήσεων της λίγκας.
Εχουν προηγηθεί η διεξαγωγή πρωταθλήματος με 13 ομάδες (ρεπό για μια ομάδα σε κάθε αγωνιστική), λόγω του αφανισμού του Πανελληνίου που δεν δήλωσε συμμετοχή και ενώ τον περίμεναν μέχρι και την ώρα που έμπαιναν τα μπαλάκια στην κληρωτίδα, καθώς και η είσοδος της Καβάλας στην… 5η αγωνιστική του πρωταθλήματος, λόγω της καθυστερημένης συγχώνευσης με το Πανόραμα και δίνοντας διπλά παιχνίδια, κάθε εβδομάδα για να ισοσκελίσει το πρόγραμμα των άλλων ομάδων.
Υπό τον φόβο της αδυναμίας των περισσοτέρων ομάδων να λάβουν εγκαίρως πιστοποιητικό συμμετοχής, η διοίκηση του ΕΣΑΚΕ εξακολουθεί να εθελοτυφλεί, χωρίς να έχει το παραμικρό κέρδος για το προϊόν της, αλλά αντιθέτως να διακινδυνεύει κάθε χρόνο, την αξιοπιστία του επαγγελματικού μπάσκετ, εκτός των γηπέδων.
Παράλληλα, οι εξαγγελίες του Γ. Χαλβατζάκη στην έναρξη της δεύτερης θητείας του για αύξηση του μάρκετινγκ και οι δεσμεύσεις για εξεύρεση επενδυτών στο επαγγελματικό μπάσκετ παραμένουν απραγματοποίητες. Οι ρυθμοί οικονομικής ανάπτυξης του πρωταθλήματος είναι σε συνεχή ύφεση και μόνο με τη μέθοδο των περικοπών, έχει προκληθεί ισοσκελισμός εσόδων – εξόδων λειτουργίας, ύστερα από το έλλειμμα της προηγούμενης διοίκησης.
