Ελάχιστες ώρες μας χωρίζουν από την 98 η τελετή απονομής των βραβείων Όσκαρ, η οποία θα πραγματοποιηθεί στο Λος Άντζελες, τα ξημερώματα της Δευτέρας (01.00, ώρα Ελλάδος).
Δύο ταινίες με καθαρό αθλητικό θέμα, η ταινία «Marty Supreme» και η «F1», θα διεκδικήσουν… μετάλλια, τα οποία στον κόσμο τουκινηματογράφου έχουν το σχήμα αγάλματος. Μάλιστα, το «Marty Supreme» έχει και ελληνικό… άρωμα καθώς ανάμεσα στα ονόματα των ηθοποιών βρίσκεται και αυτό του Ελληνοαμερικανού δισεκατομμυριούχου επιχειρηματία Τζον Κατσιματίδη. Ύστερα από αρκετά χρόνια, ο αθλητισμός διεκδικεί και πάλι βραβείο στην κορυφαία κατηγορία. Στην, σχεδόν, ενός αιώνα ιστορία του θεσμού μόνο τρεις αθλητικές ταινίες έχουν καταφέρει να… ανεβούν στην πρώτη θέση του βάθρου.
Τα τελευταία εικοσιτετράωρα, στο θέατρο «Dolby» επικρατεί αναβρασμός.
Πρόβες και προετοιμασίες ώστε στο, σχεδιασμένο από τον Νεοϋορκέζο
αρχιτέκτονα Ντέιβιντ Ρόκγουέλ, μεγαλοπρεπές κτίριο της Λ. Χόλιγουντ να είναι
όλα έτοιμα για τη αυριανή μεγάλη βραδιά. Η αγωνία έχει φτάσει στο κατακόρυφο
και όπως σε κάθε αναμέτρηση υπάρχουν τα φαβορί και τα αουτσάιντερ. Ανάμεσα
στις ταινίες που διεκδικούν το βραβείο της καλύτερης είναι και οι δύο αθλητικές.
Η ταινία «Marty Supreme» είναι βασισμένη στη ζωή του Αμερικανού αθλητή του
πινγκ πονγκ Μάρτι Ράισμαν. Εάν ρωτήσουμε σημερινούς αθλητές της
επιτραπέζιας αντισφαίρισης ίσως να υπάρχουν ελάχιστοι που να ξέρουν το όνομά
του. Ίσως και κανένας. Και όμως, ο Ράισμαν, ο επονομαζόμενος «Βελόνα», είχε
εντυπωσιακό βίο εντός και εκτός γηπέδων. Γιος οδηγού ταξί στο Μανχάταν,
άρχισε να παίζει πινγκ πονγκ από την ηλικία των εννέα ετών και στη Νέα Υόρκη
της μετανάστευσης και των εύκολων και όχι πάντα τίμιων ευκαιριών γρήγορα
κατάλαβε ότι μέσα από αυτό το άθλημα θα μπορούσε να κερδίσει χρήματα.
Στην καρδιά του Μανχάταν (Broadway και 54 δρόμους) από την ηλικία των 13
ετών είχε αρχίσει να παίζει με πινγκ πονγκ με χρηματικά έπαθλα. Στην αρχή
έδειχνε ότι δεν ξέρει αλλά, στη συνέχεια, διπλασίαζε το στοίχημα και έδειχνε το
πραγματικό επίπεδο των δεξιοτήτων του με αποτέλεσμα καθημερινά να κερδίζει
πολλά χρήματα. Στους ίδιους δρόμους, εκείνη την εποχή, υπήρχαν και εκατοντάδες.
Ελληνες που προσπαθούσαν να κατακτήσουν το «αμερικανικό όνειρο»
ακροβατώντας ανάμεσα στη νομιμότητα και την παρανομία. Ίσως, ανάμεσα στα
άλλα χαμίνια, ο νεαρός Μάρτι να είχε στην παρέα του και Ελληνες. Στην ταινία
πάντως ο «κολλητός» φίλος του είναι Έλληνας, ο Διονύσης (Ντιόν) Γαλάνης. Σε
ηλικία 15 ετών, ο Μάρτι στοιχημάτισε 500 δολάρια αλλά ο αντίπαλός του ήταν
εξέχον μέλος της αμερικανικής ομοσπονδίας πινγκ πονγκ με αποτέλεσμα να
επέμβει η αστυνομία. Τα επόμενα χρόνια θα εκπροσωπήσει τη χώρα του σε
διεθνείς διοργανώσεις και θα κερδίσει πέντε χάλκινα μετάλλια σε παγκόσμια
πρωταθλήματα.
Το χαμίνι όμως δε βγήκε ποτέ μέσα από τον διεθνή παίκτη του πινγκ πονγκ. Από
το 1949 μέχρι και το 1951 συμμετείχε στη διεθνή περιοδεία των Harlem
Globetrotters (αμερικανική ομάδα μπάσκετ επίδειξης που συνδυάζει τον
αθλητισμό με την ψυχαγωγία) και κατά την έναρξη της παράστασης έδινε το δικό
του σόου χτυπώντας μπαλάκια του πινγκ πονγκ με τηγάνια και με αθλητικά
παπούτσια. Χάρη στο φανταχτερό ντύσιμο και τα εντυπωσιακά καπέλα ο Μάρτι
δεν περνούσε απαρατήρητος. Στα απομνημονεύματα που εξέδωσε το 1974 με
τίτλο «Ο παίκτης των Χρημάτων» έγραψε ότι οι παίκτες του πινγκ πονγκ θα
έπρεπε να είναι «τζογαδόροι ή λαθρέμποροι».
Από αυτή την ιδιαίτερη προσωπικότητα του αθλητισμού άντλησε έμπνευση η
ταινία «Marty Supreme». Πρωταγωνιστές είναι οι Τιμοτέ Σαλαμέ και Γκουίνεθ
Πάλτροου. Στους δρόμους της Νέας Υόρκης, την εποχή που διαδραματίζεται η
ταινία (δεκαετία του 50), υπήρχε έντονο το ελληνικό στοιχείο. Έτσι και από το
«Marty Supreme» δεν λείπει το… ελληνικό άρωμα. Ο δισεκατομμυριούχος Τζον
Κατσιματίδης υποδύεται τον Κρίστοφερ Γαλάνη, τον πατέρα του Ντιον, τον
«κολλητό» φίλο του πρωταγωνιστή. Ο κ. Κατσιματίδης ανδρώθηκε στο «Μεγάλο
Μήλο» τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο και έχει γνωρίσει πολύ καλά τη Νέα
Υόρκη της μετανάστευσης και του «αμερικανικού ονείρου».
Ο Μπραντ Πιτ στο τιμόνι της F1
Η δεύτερη ταινία με αθλητικό θέμα που διεκδικεί «αγαλματάκι» έχει σχέση με τον
«μαγικό» κόσμο της F1. Ο Μπραντ Πιτ, ως Σόνι Χέιζ, ύστερα από 30 χρόνια
απουσίας από τις πίστες, θα επιστρέψει στον μηχανοκίνητο αθλητισμό για να
βοηθήσει τον φίλο του (Χαβιέ Μπερδέμ). Στην ταινία οι αγωνιστικές σκηνές
γυρίστηκαν σε πραγματικούς αγώνες, με αποτέλεσμα να εμφανίζονται σε αυτή και
ομάδες και οδηγοί της F1. Οι γνώστες του χώρου θεωρούν ότι οι σεναριογράφοι
εμπνεύστηκαν τον χαρακτήρα του Σόνι Χέιζ από τον Μάρτιν Ντόνελι, έναν Βρετανό οδηγό αυτοκινήτων, ο οποίος θεωρείτο μεγάλο ταλέντο αλλά η καριέρα του έληξε άδοξα ύστερα από ένα σοβαρό ατύχημα.
Οι δύο ταινίες βρίσκονται ανάμεσα στις επικρατέστερες αλλά, παρόλο που το
αποτύπωμα του αθλητισμού είναι έντονο και στον χώρο της 7 ης Τέχνης, κατά το
παρελθόν μόνο τρεις ταινίες με αθλητικό περιεχόμενο κατάφεραν να διακριθούν.
Το 1977, η ταινία «Rocky», η οποία κέρδισε τρία Όσκαρ (καλύτερης
ταινίας, σκηνοθεσίας και μοντάζ). To 1982, οι «Δρόμοι της Φωτιάς» (Chariots of
Fire, 1981) κατέκτησαν τέσσερα Όσκαρ: της καλύτερης ταινίας, του σεναρίου, των
κουστουμιών και της μουσικής, την οποία είχε γράψει ο Βαγγέλης Παπαθανασίου.
Η 3 η ταινία που ανέβηκε στο… βάθρο των επιτυχιών ήταν η πυγμαχική ταινία του
2004 «Million Dollar Baby». Ήταν υποψήφια για επτά βραβεία και κατέκτησε τα
τέσσερα (Καλύτερη ταινία, σκηνοθεσία, καλύτερη γυναικεία ερμηνεία και
καλύτερο Β΄ ανδρικό ρόλο). Έχει χαρακτηριστεί ως μία από τις καλύτερες ταινίες
όλων των εποχών.
Και μπορεί τρεις από τις αθλητικές ταινίες να απέσπασαν αγαλματίδια αλλά, όμως,
υπάρχουν και πολλές που ενώ ήταν υποψήφιες έφυγαν από τη γιορτή χωρίς τη
μεγάλη διάκριση (Καλύτερη Ταινία). Ανάμεσα σε αυτές είναι το «Ranking Bull» (ο
Ντε Νίρο κέρδισε το Όσκαρ Α΄ Ανδρικού Ρόλου και η Θέλμα Σουνμέικερ
βραβεύτηκε για το μοντάζ), το «Moneyball» (είχε έξι υποψηφιότητες αλλά δεν
κέρδισε καμία), το «The Fighter» (κέρδισε τα βραβεία του Β’ Ανδρικού και
Γυναικείου Ρόλου) κ.α
Στα 98 χρόνια ιστορίας των βραβείων Όσκαρ, τουλάχιστον, 18 αθλητικές ταινίες
έχουν διεκδικήσει κάποια διάκριση. Όπως φαίνεται όμως οι κριτές δίνουν… ψήφο
εμπιστοσύνης όταν μία ταινία υπερβαίνει τα όρια του αθλητισμού και
συμπεριλαμβάνει τραγωδίες, ρατσισμό, ταξικές διαφορές κλπ. Εξάλλου, ο
πρωταθλητισμός και ο κινηματογράφος έχουν πολλά κοινά στοιχεία. Γνωρίζουν
καλά από νίκες, ήττες, θυσίες… Κανένας αγώνας δεν τελειώνει όταν σφυρίζει ο
διαιτητής και η ιστορία καμίας ταινία δεν ολοκληρώνεται με τους τίτλους
τέλους…
