Αδιαμφισβήτητα κυρίαρχοι από την αρχή στον όμιλό τους, πρώτα ο Ηρακλής την τελευταία μέρα του Φλεβάρη κι έπειτα η Καλαμάτα σφράγισαν και τυπικά την επιστροφή τους στη Super League 1, χωρίς να έχει καν ολοκληρωθεί το πρωτάθλημα της Super League 2.
Εννέα χρόνια απουσίας για τον «Γηραιό» και 26 ολόκληρα για τη «Μαύρη Θύελλα» ήταν πάρα πολλά για δύο ιστορικές ομάδες, με πολύ κόσμο αλλά και πολλά «αγκάθια» στο πλευρό τους, που δεν τους επέτρεψαν μια πιο γρήγορη επιστροφή σαν κι αυτή που χρόνια ονειρεύονται κι άλλες ομάδες με παράδοση και ιστορία, όπως ο Πανιώνιος, ο Εθνικός, ο Απόλλων, η Δόξα Δράμας κ.ά.
Ο έμπειρος Αλέκος Βοσνιάδης, προπονητής της Καλαμάτας και ρέκορντμαν των ανόδων (μετρά τρεις συνεχόμενες με Καλλιθέα, Λάρισα, Καλαμάτα και έξι συνολικά στην καριέρα του) και ο ανερχόμενος Γιώργος Πετράκης, που ξεκίνησε τη χρονιά στη Λάρισα και την έκλεισε θριαμβευτικά στον Ηρακλή, μίλησαν στην «Κ» για την επιτυχία αυτή, τον τρόπο που την πανηγύρισαν δύο μεγάλες πόλεις, το μέλλον τους, την ανάγκη να εμπιστευθούν και να στηρίξουν άπαντες το ελληνικό στοιχείο…
«Δεν υπάρχει μυστικό»
«Είναι η 7η φορά που οδηγώ μια ομάδα στην άνοδο, γιατί αγωνιστικά το είχα πετύχει και με τον Απόλλωνα, αλλά τη χάσαμε στα χαρτιά. Δεν υπάρχει μυστικό. Ο πρωταθλητισμός απαιτεί να ταιριάξεις με τον πρόεδρο και τους συνεργάτες σου, να έχεις καλή οργάνωση, σωστή επιλογή παικτών, συσπείρωση, αντοχές στα δύσκολα, γιατί πάντα προκύπτουν αναποδιές. Μετά 26 χρόνια απουσίας, η Καλαμάτα είχε ανάγκη τέτοια επιτυχία και το αντιλαμβάνεσθε αυτό από τον τρόπο που την πανηγύρισε. Η ιστορική πλατεία της 23ης Μαρτίου και η κεντρική βούλιαξαν από τον κόσμο, το χάρηκε πολύ όλη η πόλη», μας είπε αρχικά ο τεχνικός της «Μαύρης Θύελλας».
Ποιο ήταν το μυστικό της επιτυχίας; «Σημείο-κλειδί ήταν η αντοχή που έδειξε ο Γιώργος Πρασσάς μετά το περυσινό σοκ. Οταν χάνεις μια κατηγορία με ένα γκολ στο τελευταίο λεπτό των καθυστερήσεων στην έδρα σου, θέλεις δύναμη για να αντέξεις και να μην τα παρατήσεις. Ο κ. Πρασσάς έμεινε, αντέδρασε ψύχραιμα και δικαιώθηκε. Δεν ξέρω αν θα παραμείνω στην ομάδα. Εννοείται πως το θέλω πολύ, αλλά έχω κερδίσει με τη δουλειά μου το δικαίωμα να επιλέγω και να μένω εκεί όπου αισθάνομαι ότι θα κάνω πράγματα. Εχουμε ακόμα δύο παιχνίδια και το Super Cup. Μόλις τελειώσουν και επιστρέψει ο πρόεδρος από την Αμερική, θα μιλήσουμε. Αν ταιριάξουμε και έχουμε ίδιες σκέψεις για το μέλλον, θα συνεχίσουμε, ειδάλλως ο καθένας θα τραβήξει τον δρόμο του», τόνισε, ενώ στη συνέχεια έκανε λόγο για ανορθογραφίες και ελληνικό χρώμα.
Η «ανορθογραφία»
«Το σύστημα διεξαγωγής είναι άδικο. Πασχίζεις όλη τη χρονιά για μια σημαντική βαθμολογική διαφορά και σου την κόβουν στη μέση. Μια αναποδιά όπως αυτή με τον Πανιώνιο και πάνε όλα στράφι, με μόνο κέρδος της πρωτιάς το πλεονέκτημα στην ισοβαθμία. Από την επόμενη περίοδο, με τον ενιαίο όμιλο, τελειώνει αυτή η ανορθογραφία. Φέτος είχαμε 20 Ελληνες και 8 ξένους παίκτες, είναι ένας δρόμος που πρέπει να τον ακολουθούμε δείχνοντας εμπιστοσύνη στα δικά μας παιδιά. Υπάρχουν Ελληνες προπονητές πρώτης γραμμής, πολύ καταρτισμένοι, ικανοί να αναλάβουν ευθύνες. Ισως να μην τους εμπιστεύονται οι τέσσερις-πέντε κορυφαίες ομάδες, αλλά αξίζει να το κάνουν οι υπόλοιπες».
Ο Γιώργος Πετράκης του Ηρακλή προέταξε τη σταθερότητα: «Ο Ηρακλής έδειξε σταθερότητα, ίσως όχι πάντα στην απόδοσή του, ήταν όμως πρώτος από την αρχή μέχρι το τέλος και δεν άφησε κανέναν να τον αμφισβητήσει αγωνιστικά. Τέλος καλό, όλα καλά. Επιστρέφει έπειτα από εννέα χρόνια στη Super League 1 κι αυτό με γεμίζει υπερηφάνεια. Ούτως ή άλλως νιώθω περήφανος που με εμπιστεύθηκε μια τόσο ιστορική ομάδα, πόσο μάλλον τώρα που συνέβαλα στην επιστροφή της εκεί όπου ανήκει. Ο κόσμος το έζησε έντονα και περιμένουμε να το ζήσουμε κι εμείς, γιατί, συμπτωματικά, απ’ όταν κερδίσαμε την άνοδο δεν έτυχε να δώσουμε κανένα εντός έδρας παιχνίδι. Θα παίξουμε τώρα τα δύο τελευταία και τα περιμένουμε με μεγάλη ανυπομονησία για να το γιορτάσουμε μαζί με τους οπαδούς μας. Ο Ηρακλής είναι μια ιστορική και παραδοσιακή ομάδα, με μεγάλο πυρήνα φιλάθλων. Ισως να είχε κάποιες απώλειες στη νέα γενιά λόγω της απουσίας του, αλλά σε συνδυασμό με την επιστροφή του και στο μπάσκετ, νιώθω ότι σύντομα θα τις αναπληρώσει».
«Οδηγός» ο Λεβαδειακός
Οπως και ο κ. Βοσνιάδης, στάθηκε κι αυτός στο ελληνικό στοιχείο κι έφερε ως παράδειγμα τον Λεβαδειακό με τον προπονητή Παπαδόπουλο: «Δεν έχω κάνει ακόμα κάποια συζήτηση για το μέλλον μου. Εχουμε ακόμα τρία παιχνίδια και μετά όλα θα μπουν σε μια σειρά. Η διοίκηση συνέβαλε πολύ στο να έχουμε εύρυθμη λειτουργία σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς κι αυτή είναι που θα ορίσει τους στόχους για την επόμενη περίοδο. Σίγουρα υπάρχει ταλέντο και ποιότητα στο τωρινό ρόστερ ώστε να σταθεί σε ένα πιο ανταγωνιστικό πρωτάθλημα, αλλά αυτό δεν εξαρτάται από εμένα, ούτε και μπορώ να το ορίσω τη δεδομένη χρονική στιγμή. Είμαι υπέρμαχος της λογικής να δίνονται ευκαιρίες σε Ελληνες ποδοσφαιριστές και οι ξένοι να επιλέγονται ποιοτικά, όταν έχουν στοιχεία που δεν τα βρίσκουμε στους δικούς μας παίκτες. Το ίδιο ισχύει και με τους Ελληνες προπονητές. Υπάρχει ποιότητα και επίπεδο, θα είναι καλό να τους εμπιστευθούν οι ομάδες και να τους δίνουν πίστωση χρόνου σε μια δύσκολη στιγμή, όπως συνέβη πέρυσι με τον Νίκο Παπαδόπουλο στον Λεβαδειακό που στηρίχθηκε από τη διοίκηση και παρουσίασε αυτή την εξαιρετική ομάδα».
