Στο πιο σημαντικό παιχνίδι στη μικρή ιστορία του Κουρασάο, ο Ντικ Αντβοκάατ δεν ήταν στον πάγκο του. Αν και αυτή η λιλιπούτεια νησιωτική χώρα ήταν μισή ανάσα αλλά και πολύ μακριά από την πρόκρισή της στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026, ο διάσημος 79χρονος προπονητής επέλεξε να επιστρέψει εκείνες τις μέρες στην Ολλανδία ώστε να βρεθεί δίπλα στην κόρη του, η οποία έδινε μια μεγάλη μάχη για την ίδια της τη ζωή. Η τύχη τα έφερε έτσι ώστε και οι δύο μάχες να κερδηθούν. Η κόρη του Αντβοκάατ ξεπέρασε τον άμεσο κίνδυνο, ενώ το Κουρασάο πήρε ένα ηρωικό 0-0 απέναντι στην Τζαμάικα, με το οποίο σφράγισε την αήττητη πρόκρισή του στην τελική φάση της διοργάνωσης, σπάζοντας το ρεκόρ της Ισλανδίας. Την ώρα που γίγαντες του ποδοσφαίρου απέτυχαν να προκριθούν στη διοργάνωση, ένα νησί περίπου 156 χιλ. κατοίκων, ελάχιστα περισσότερους απ’ αυτούς της Ρόδου αλλά σχεδόν 3,5 φορές μικρότερο σε έκταση, έγινε το πιο μικρό έθνος που εκπροσωπήθηκε ποτέ στο μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό ραντεβού του κόσμου!
Αν έχει κάποια σημασία, η πρόκριση του Κουρασάο στο Μουντιάλ δεν θα σπάσει τελικά ένα άλλο μεγάλο ρεκόρ που έχει σχέση με την Ελλάδα: ο Ότο Ρεχάγκελ θα παραμείνει ο γηραιότερος προπονητής που οδήγησε ποτέ μια εθνική ομάδα σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο. Ο «Ρεχακλής» ήταν 71 ετών όταν κάθισε στον πάγκο της εθνικής μας ομάδας στο Μουντιάλ του 2010 στη Ν. Αφρική και πριν τρεις μήνες πίστεψε ότι το ρεκόρ του θα το συντρίψει ο Αντβοκάατ, ο οποίος τον ερχόμενο Σεπτέμβριο θα κλείσει τα 79 του χρόνια και θα μπει στο 80ο έτος της ζωής του.
Το ρεκόρ του Ρεχάγκελ δεν θα σπάσει τελικά, όχι τώρα τουλάχιστον. Ο Ντικ Αντβοκάατ ανακοίνωσε πριν λίγες μέρες ότι δεν θα ζήσει τη χαρά να οδηγήσει το Κουρασάο στο Παγκόσμιο Κύπελλο των ΗΠΑ-Μεξικού-Καναδά για «σοβαρούς οικογενειακούς λόγους». Η υγεία της αγαπημένης του κόρης επιδεινώθηκε ξανά και ο ίδιος επέλεξε να αφήσει όλα τα άλλα στην άκρη για να σταθεί δίπλα της στη νέα τιτάνια μάχη για τη ζωή της. «Πάντα έλεγα ότι η οικογένεια προηγείται του ποδοσφαίρου. Είναι, επομένως, μια φυσική απόφαση. Θα μου λείψει πολύ το Κουρασάο, ο λαός του και οι συνάδελφοί μου. Θεωρώ την πρόκριση του μικρότερου έθνους στον κόσμο σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο, ένα από τα highlights της καριέρας μου» δήλωσε ο Ολλανδός προπονητής για να ανακοινώσει μια απόφαση – στάση ζωής που πολλοί άλλοι στη θέση του, πολύ πιο «επαγγελματίες», ίσως να μην την είχαν πάρει.
Ο Αντβοκάατ έχει οδηγήσει άλλες δύο ομάδες σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο. Η μία ήταν η Ολλανδία, όταν στην πρώτη από τις τρεις θητείες του στον πάγκο της, την οδήγησε μέχρι την προημιτελική φάση του Π.Κ 1994 στις ΗΠΑ. Η δεύτερη ήταν η Νότιος Κορέα στο Μουντιάλ του 2006 στη Γερμανία. Υπήρξε προπονητής κι άλλων εθνικών ομάδων (Ρωσία, Βέλγιο, Σερβία, Ην. Αραβικά Εμιράτα, Ιράκ), όπως και πολλών ευρωπαϊκών, μεταξύ των οποίων οι Αϊντχόφεν, Ρέιντζερς, Φενέρμπαχτσε, Φέγενορτ, Σάντερλαντ, Ζενίτ, Γκλάντμπαχ, Αλκμααρ. Ηθελε να κλείσει τη μεγάλη και πολύχρονη καριέρα του με την εμπειρία ενός ακόμη (και πολύ ιδιαίτερου) Παγκοσμίου Κυπέλλου, αλλά δεν μπήκε καν σε δίλημμα όταν έγινε γνωστή η επιδείνωση της υγείας της κόρης του. Η θέση του ήταν αδιαπραγμάτευτα κοντά της και δεν σκέφτηκε ούτε λεπτό να την αφήσει μόνη της σ’ αυτή τη μάχη.
Την ίδια απόφαση είχε πάρει και όταν το Κουρασάο ήταν έτοιμο να γράψει ιστορία, αντιμετωπίζοντας στο Κίνγκστον την Τζαμάικα σε έναν «τελικό» όπου δεν έπρεπε να ηττηθεί για να προκριθεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Ο Ολλανδός προπονητής είχε προετοιμάσει τους παίκτες του και ήταν έτοιμος για το ιστορικό παιχνίδι της 18ης Νοεμβρίου 2025, αλλά όταν ήλθαν τα δυσάρεστα νέα, έφυγε εσπευσμένα για την πατρίδα του για να δώσει με την παρουσία του δύναμη στην κόρη του. Είδε την ομάδα του να «υποφέρει» απέναντι στην Τζαμάικα, είδε όμως και τον «θεό του ποδοσφαίρου» να της χαμογελάει με έναν παιχνιδιάρικο τρόπο. Οι γηπεδούχοι ήθελαν μόνο τη νίκη και είχαν τρία δοκάρια συν ένα κερδισμένο πέναλτι στο τελευταίο λεπτό των καθυστερήσεων που το πήρε τελικά πίσω το VAR. Ο Αντβοκάατ παρακολουθούσε τη μάχη από την τηλεόραση και ξέσπασε σε κλάματα όταν ακυρώθηκε το πέναλτι υπέρ της Τζαμάικα και ταυτόχρονα ο διαιτητής σφύριξε τη λήξη!
Με την πρόκριση αυτή, το Κουρασάο πέτυχε κάτι το αδιανόητο και έγραψε ιστορία. Το 2018, η Ισλανδία των 360 χιλ. κατοίκων είχε γίνει η μικρότερη χώρα που είχε συμμετάσχει ποτέ σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο. Τώρα το ρεκόρ αυτό το έχει το Κουρασάο, ένα μικρό νησί 37 μίλια βορειότερα της Βενεζουέλας, με πληθυσμό μόλις 156 χιλ. κατοίκων και έκταση 444 τετραγωνικά χιλιόμετρα, ελάχιστα μεγαλύτερη της Νάξου (430 τ.χλμ). Είναι μαζί με το Πράσινο Ακρωτήρι, το Ουζμπεκιστάν και την Ιορδανία οι 4 «σταχτοπούτες» του επερχόμενου Μουντιάλ. Εκμεταλλεύθηκαν την αύξηση του αριθμού των φιναλίστ από 32 σε 48 και προκρίθηκαν για πρώτη φορά στην τελική φάση ενός Παγκοσμίου Κυπέλλου. Και η ιστορία του Κουρασάο είναι πολύ μικρή αν αναλογιστεί κανείς ότι μέχρι το 2010 ήταν ένα μικρό κομμάτι των Ολλανδικών Αντιλλών, μέχρι να κερδίσει την ανεξαρτησία του.
Οι δεσμοί του με την Ολλανδία παραμένουν ισχυροί, μιας και σχεδόν όλοι οι παίκτες του έχουν γεννηθεί εκεί και αγωνίζονται στην πλειοψηφία τους σε ολλανδικές ομάδες. Μόνο 2-3 εξ’ αυτών έχουν γεννηθεί στο Κουρασάο, με πιο γνωστό τον Ταχίθ Τσονγκ που είχε παίξει ένα φεγγάρι στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και τώρα αγωνίζεται στη Σέφιλντ Γιουνάιτεντ. Ορισμένοι έχουν αγωνιστεί στις μικρές εθνικές ομάδες της Ολλανδίας (ο Τζόσουα Μπρενέτ είχε παίξει με τους «οράνιε» και σε προκριματικό Μουντιάλ το 2016), ενώ εκτός από Τσονγκ, είναι και άλλοι που έχουν παίξει σε καλές ομάδες όπως ο Λεάντρο Μπακούνια σε Αστον Βίλα, Κάρντιφ, ο αδελφός του Ζουνίνιο σε Ρέιντζερς, Μπέρμιγχαμ, ο Γιούργκεν Λοκάντια σε Αϊντχόφεν και Μπράιτον, ο Σόντγε Χάνσεν στη Μίντλεσμπρο, ο Σουραντί Σαμπό στις Μπέρνλι, Αϊντχόφεν ή ο Αρμάντο Ομπίσπο στις Αϊντχόφεν και Χέρενφεν. Εχουν καλή ποδοσφαιρική εκπαίδευση, γι’ αυτό και πέτυχαν κάτι που με βάση τα μεγέθη και τις αναλογίες, έμοιαζε αδιανόητο.
Το Κουρασάο έχει κληρωθεί στην τελική φάση με τις Γερμανία, Ισημερινό, Ακτή Ελεφαντοστού και είναι ξεκάθαρα ο «φτωχός συγγενής» του ομίλου. Ο Αντβοκάατ ταξίδεψε στις ΗΠΑ και οργάνωσε το πρόγραμμα προετοιμασίας του με βάση την Μπόκα Ρατόν, μια παραθαλάσσια πόλη κοντά στο Μαϊάμι. Εκλεισε φιλικά με την Κίνα, την Αυστραλία και τη Σκωτία, αλλά δεν θα προλάβει ούτε αυτά. Τον κλόνισε η είδηση για τη νέα μάχη που καλείται να δώσει η κόρη του και αποφάσισε να θυσιάσει τα πάντα για να σταθεί ξανά στο πλευρό της.
Διάδοχός του θα είναι ένας άλλος Ολλανδός, ο Φρεντ Ρούτεν. «Είναι τιμή μου, θα συνεχίσω πατώντας στα χνάρια του. Όλα όσα συνέβησαν είναι πολύ λυπηρά για τον Ντικ, αλλά οι άνθρωποι του Κουρασάο να ξέρουν ότι θα δείξω κι εγώ την ίδια αφοσίωση με εκείνον. Μπορούν να περιμένουν την ίδια δέσμευση και από εμένα» δήλωσε ο Ρούτεν, προπονητής με θητεία σε σημαντικές ομάδες όπως οι Αϊντχόφεν, Σάλκε, Αντερλεχτ. Δεν έχει το χρόνο να γνωρίσει καλά την άσημη ομάδα που «έχτισε» τους τελευταίους 25 μήνες ο Αντβοκάατ, αλλά δεν έχει καμία πίεση. Όλοι γνωρίζουν ότι και μόνο που έφτασε το Κουρασάο στην τελική φάση ενός Παγκοσμίου κυπέλλου συνιστά από μόνο του τεράστια επιτυχία και θα δουν την προσπάθειά του με συμπάθεια, ίσως και επειδή στον πάγκο του ΔΕΝ θα κάθεται κάποιος που επέλεξε να είναι πατέρας και άνθρωπος, παρά προπονητής…
