Θεωρητικά σήμερα θα έπρεπε να γράφω για τις επιτυχίες, τα χάλκινα ευρωπαϊκά μετάλλια που κατέκτησαν οι εθνικές ομάδες της υδατοσφαίρισης. Αλλά αυτές απλώς επιβεβαίωσαν ό,τι γνωρίζουμε εδώ και χρόνια: το ελληνικό «γουότερ πόλο» είναι από τις κορυφαίες δυνάμεις παγκοσμίως. Ισως έπρεπε ν’ αναφερθώ εκτενώς στην ιστορική, για το ελληνικό σωματειακό γυναικείο βόλεϊ, πρώτη πρόκριση ομάδας (του Ολυμπιακού) στα πλέι οφ του Champions League. Γι’ αυτά, όμως, έχουν γραφεί ήδη αρκετά. Αποφάσισα, λοιπόν, να θέσω ερωτήσεις για θέματα που μοιάζουν ήσσονος σημασίας, αλλά, κατά την άποψή μου, δεν είναι τέτοια.
Πρώτη απορία: πώς είναι δυνατόν το 2026 να διεξάγονται επίσημοι αγώνες σε γήπεδα-στρούγκες; Οποιος παρακολούθησε τηλεοπτικά το συναρπαστικό ντέρμπι του πρωταθλήματος μπάσκετ γυναικών Παναθηναϊκός – Ολυμπιακός είναι βέβαιο ότι έχασε ένα πολύ μεγάλο μέρος του αγώνα, διότι μια βασική κάμερα ήταν τοποθετημένη σε σημείο όπου βρίσκονταν φανατικοί οπαδοί των γηπεδούχων. Ετσι, οι τηλεθεατές, αντί των φάσεων, έβλεπαν σημαίες ν’ ανεμίζουν και «φιλάθλους» να δείχνουν στις παίκτριες του Ολυμπιακού την ανοικτή παλάμη και να τους κάνουν χυδαίες χειρονομίες. Η εποχή γηπέδων τύπου «Τάφου του Ινδού» έπρεπε να έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Αλλά, δυστυχώς, είναι πάντα εδώ… Μόνο, όμως, για τους εγχώριους αγώνες. Διότι η ευρωπαϊκή ομοσπονδία τ’ απορρίπτει.
Και η δεύτερη: ποιος… ευφάνταστος νους στον ΣΕΓΑΣ έκρινε ως ιδανική ημέρα για τη διεξαγωγή αγώνων για παιδιά έως και 15 ετών (άρα, μαθητές) στην Παιανία την Τετάρτη; Εκδρομή μεσοβδόμαδα; Συνέπεια τούτου ήταν να υπάρξει αποχή στις συμμετοχές επιπέδου… βουλευτικών εκλογών: 35%. Στο μέλλον οι υπεύθυνοι ας σκέπτονται πριν ν’ αποφασίσουν…
