Ελάχιστες ημέρες έχουν απομείνει μέχρι την έναρξη των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων της Ιταλίας (Μιλάνο – Κορτίνα) και οι φίλοι του αθλητισμού γνωρίζουν ότι η μία εκ των δύο διοργανωτριών πόλεων, η Κορτίνα ντ’ Αμπέτσο, θα φιλοξενήσει για δεύτερη φορά στην ιστορία της μία ολυμπιακή διοργάνωση (1956). Και όμως, το 1941, στη «Βασίλισσα των Δολομιτών» είχε διεξαχθεί χειμερινό πρωτάθλημα σκι, το οποίο τότε το αποκάλεσαν «μίνι Ολυμπιακoύς Αγώνες». Στη συνέχεια, «κλειδώθηκε» στο χρονοντούλαπο της λήθης και όχι της ιστορίας διότι χρησίμευσε ως… βιτρίνα προπαγάνδας για τη φασιστική Ιταλία και τη ναζιστική Γερμανία. Δεκαπέντε χρόνια μετά, στην Κορτίνα πραγματοποιήθηκαν οι «Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες της Αναγέννησης» διότι απεικόνιζαν την πολιτική και κοινωνική αναγέννηση της Ιταλίας.
Εάν ένας φίλαθλος μπορούσε να ταξιδέψει πίσω στον χρόνο και να βρεθεί τον χειμώνα του 1941 στην πόλη των ιταλικών Δολομιτών θα έβλεπε στο στάδιο, όπου σε λίγες ημέρες θα διεξαχθούν οι αγώνες του κέρλινγκ, ένα τεράστιο πορτρέτο του Μπενίτο Μουσολίνι. Θα έβλεπε τους αθλητές και τις αθλήτριες να χαιρετάνε ναζιστικά και στο σημείο όπου σήμερα βρίσκεται το Ολυμπιακό Χωριό θα παρακολουθούσε ένα αγώνισμα, το οποίο θεωρείται ο πρόγονος του διάθλου (σκοποβολή και σκι ανωμάλου δρόμου). Κορυφαίοι σκιέρ της εποχής πέτυχαν εντυπωσιακές νίκες, οι οποίες όμως σβήστηκαν από τα αρχεία και η διοργάνωση έχει χαρακτηριστεί «φάντασμα», όπως εύστοχα την περιγράφει ο Μαξ Βεγκάνι στο βιβλίο του «Cortina41, Il Mondiale fantasma».
Πριν από την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου η Κορτίνα είχε επιλεγεί από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή για να διοργανώσει τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς του 1944. Στη συνέχεια, η ΔΟΕ αφαίρεσε τη διοργάνωση αλλά αυτό δεν πτόησε τον Μουσολίνι. «Θα το κάνω», φέρεται να είπε και επειδή δεν μπορούσε να διοργανώσει Ολυμπιακούς αποφάσισε να διοργανώσει ένα παγκόσμιο όπου εκτός από αλπικό σκι, θα είχε σκι αντοχής, άλμα με σκι και άλλα αθλήματα. Στόχος του ήταν να δείξει σε παγκόσμιο επίπεδο ότι η Ιταλία ήταν μία ισχυρή χώρα που μπορούσε, εν μέσω πολέμου, να διοργανώσει ένα παγκόσμιο πρωτάθλημα διότι δεν υπήρχε κανένα άγχος για την έκβαση των στρατιωτικών επιχειρήσεων επειδή, θεωρούσαν, τη νίκη δεδομένη.
Στη διοργάνωση συμμετείχαν οι Δυνάμεις του Αξονα και ουδέτερες χώρες ενώ αποκλείστηκαν οι Συμμαχικές Δυνάμεις (Βρετανία, Γαλλία, ΗΠΑ κ.λπ.). Οι Γερμανοί, οι οποίοι αγωνίστηκαν με τη σβάστικα και με σκιέρ από Αυστρία, και οι Ιταλοί κυριάρχησαν στα μετάλλια. Χαρακτηριστικό είναι ότι στα αλπικά αγωνίσματα από τα 18 μετάλλια η Γερμανία κατέκτησε τα 11 και η Ιταλία τα άλλα επτά. Πολλοί από τους αθλητές, στη συνέχεια, σκοτώθηκαν στον πόλεμο. Το 1946 η διοργάνωση ακυρώθηκε και τα μετάλλια σβήστηκαν από τα βιογραφικά των αγωνιζομένων. Σήμερα, ο επισκέπτης στην πόλη της Κορτίνα θα βρει σε καταστήματα με σουβενίρ αντικείμενα με την αφίσα του «παγκοσμίου – φάντασμα» αλλά κανένα… ίχνος του στην αθλητική ιστορία.
«Οι Αγώνες της Αναγέννησης»
Το 1956 η «πόλη του σκι» φιλοξένησε τους 7ους Χειμερινούς Ολυμπιακούς. Συμμετείχαν 32 χώρες και οι αγωνιζόμενοι πήραν μέρος σε τέσσερα αθλήματα και σε 24 αγωνίσματα. Η Ελλάδα εκπροσωπήθηκε με τρεις αθλητές (Χρήστος Παπαγεωργίου, Αρης Βατιμπέλλα και Αλέξανδρος Βουξινός). Οι Αγώνες ήταν οι πρώτοι χειμερινοί που μεταδόθηκαν απευθείας από την τηλεόραση και, για πρώτη φορά, οι εγκαταστάσεις σχεδιάστηκαν και κατασκευάστηκαν σύμφωνα με τις απαιτήσεις της τηλεοπτικής κάλυψης. Ολυμπιακό Χωριό δεν κατασκευάστηκε και οι αγωνιζόμενοι έμειναν σε ξενοδοχεία ή φιλοξενήθηκαν στα σπίτια των κατοίκων της πόλης. Ονομάστηκαν «Αγώνες της Αναγέννησης» επειδή συμβόλιζαν την αναγέννηση της Ιταλίας, η οποία αποτέλεσε και πάλι ένα σεβαστό μέλος για την παγκόσμια κοινωνία.
Η, τότε, ιταλική κυβέρνηση επένδυσε στη βελτίωση των δρόμων της περιοχής και σε υποδομές. Τα επόμενα χρόνια η Κορτίνα μετατράπηκε σε θέρετρο χειμερινού τουρισμού και αποτέλεσε πρώτη επιλογή για δεκάδες χιλιάδες φίλους των χειμερινών αθλημάτων. Η τοπική οικονομία ενισχύθηκε και η Ιταλία ζήτησε με αυτό τον τρόπο «συγνώμη» από την παγκόσμια κοινότητα για τα δεινά που προκάλεσε.
Στην πάροδο των χρόνων, η «Βασίλισσα των Δολομιτών» έχασε ένα μέρος της αίγλης της. Η τοπική κοινότητα αλλά και, γενικότερα, η Ιταλία ελπίζει ότι η φετινή διοργάνωση θα ξαναφέρει την Κορτίνα στο προσκήνιο και θα ενισχύσει τη διεθνή φήμη της ως ιδανικού προορισμού για σκι.
