«Κάποια πράγματα αξίζει να τα παλεύεις…». Με αυτό το μότο και μια εικόνα που σε κάνει να καταλαβαίνεις περί τίνος πρόκειται, οι ultras της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, θέλουν να προλάβουν το κακό. Πριν πέσει με τον χειρότερο τρόπο η αυλαία για την ομάδα τους, για την οποία ο κατήφορος δεν έχει τέλος.
Μοιάζουν εντελώς παρωχημένοι σε σχέση με το εμπορικό πρότζεκτ που προώθησε τις τελευταίες δεκαετίες το brand name του συλλόγου, αν και ιδρύθηκαν μόλις το 2022, μέσα στον καταιγισμό των social media. Οι περισσότεροι πορεύονται ακόμη με τις φιγούρες του Μπόμπι Τσάρλτον, του Τζορτζ Μπεστ, του Μπράιαν Ρόμπσον, του Ράιαν Γκιγκς και του Ερικ Καντονά στο μυαλό τους. Ο χρόνος για αυτούς αρχίζει και τελειώνει στο 1958, τη χρονιά της ανείπωτης αεροπορικής τραγωδίας των «μπέμπηδων», αλλά και στη «χρυσή» εποχή του σερ Αλεξ Φέργκιουσον.
Αυτοαποκαλούνται «ο μόνος πραγματικά ανεξάρτητος συνασπισμός οπαδών της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ». Παραλληλίστε τους, αν προτιμάτε, με την Original της ΑΕΚ, τη «Θύρα 13» του Παναθηναϊκού, τη «Θύρα 7» του Ολυμπιακού και αρκετών άλλων αυτόνομων συνδέσμων, που όταν θεωρούν πως πρέπει να το κάνουν, τα βάζουν με τις εκάστοτε διοικήσεις. «Τώρα τα αιτήματα των υποστηρικτών μας, που είναι προς το συμφέρον όλων όσων δημιούργησε ο σερ Ματ Μπάσμπι, δεν θα αγνοούνται, δεν θα υποτιμώνται ή δεν θα φιμώνονται», ήταν μια από τις καταστατικές τους διακηρύξεις που αποτελούσαν ταυτόχρονα και κήρυγμα «πολέμου» στον Τζιμ Ράντκλιφ τον Οκτώβριο του 2024, μόλις λίγους μήνες μετά την εξαγορά του πλειοψηφικού πακέτου από τους Γκλέιζερ. Είχαν πρωτοστατήσει στην αλλαγή της ιδιοκτησίας με δεκάδες συλλαλητήρια και διαδηλώσεις, προτάσσοντας το σύνθημα πως «ήρθε η ώρα για μια εναλλακτική λύση».
Εστω κι αν η λύση που προτείνουν οι οπαδοί όλων των ομάδων είναι ουτοπική, ουδείς μπορεί να παραγνωρίσει τα αγνά αισθήματα τους, σε μια εποχή που δεν χωρά ρομαντισμούς. Και αν μη τι άλλο στην κατάσταση που βρίσκεται η Γιουνάιτεντ τη δεδομένη χρονική στιγμή αποτελούν τη μόνη διαφορετική φωνή.
WE HEAR YOU 🇾🇪 pic.twitter.com/YfxwUgscVf
— The 1958 (@The__1958) August 9, 2022
«Ο ανίκανος κλόουν»
Αναμένοντας τις εξελίξεις μετά την απομάκρυνση το Ρούμπεν Αμορίμ από τον πάγκο, οι «1958» ζήτησαν ψήφο εμπιστοσύνης στο μοντέλο ιδιοκτησίας του συλλόγου, αποκαλώντας τον σερ Τζιμ Ράτκλιφ «ανίκανο κλόουν». Η οργάνωση προανήγγειλε μεγάλη διαμαρτυρία στον εντός έδρας αγώνα εναντίον της Φούλαμ την 1η Φεβρουαρίου, για να ακουστεί όπως είπε η φωνή της σε ολόκληρο το Ολντ Τράφορντ. Η ομάδα επιθυμεί την απομάκρυνση της οικογένειας Γκλέιζερ και του Ράτκλιφ από τον σύλλογο. Εκφράστηκαν επίσης ανησυχίες σχετικά με το έργο του Μαροκινού διευθύνοντος συμβούλου, Ομάρ Μπεραντά, και του διευθυντή ποδοσφαίρου, Τζέισον Γουίλκοξ, μετά την απόλυση του Ρούμπεν Αμορίμ. «Αφού πηδάει από τη μία καταστροφή στην άλλη, ο Ράτκλιφ μοιάζει με έναν ανίκανο κλόουν που μετατρέπει την ομάδα σε τσίρκο. Αντί να είμαστε οι καλύτεροι στην κατηγορία μας, είμαστε περίγελως», έγραψε η 1958. «Είναι βαθιά προβληματικές οι μέρες του στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Στο γήπεδο, παρακολουθούμε μέτριες εμφανίσεις από μια μέτρια ομάδα που παρασύρεται χωρίς ταυτότητα, κατεύθυνση ή φιλοδοξία. Και δυστυχώς, έρχεται μεγαλύτερο χάος».
Ο διχασμός πέρασε σύριζα
Οι 1958 αριθμούν περίπου 100.000 μέλη όλων των ηλικιών, με τη συντριπτική τους πλειονότητα να παρακολουθούν πλέον την ομάδα από την τηλεόραση, «εξορισμένοι» από τη διοίκηση. Είναι μια θορυβώδης ομάδα οπαδών για την οποία οι τιμές των εισιτηρίων και η μεταχείρισή τους από τον σύλλογο αποτελούν βασικές ανησυχίες. Η μεγάλη διαμάχη με τους Γκλέιζερς ξεκίνησε το 2024, όταν οι τελευταίοι σταμάτησαν όλες τις εκπτώσεις στα εισιτήρια, με αποτέλεσμα η φθηνότερη τιμή εισόδου να είναι 66 λίρες.
«Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ είναι 150 ετών. Αυτή η περήφανη ιστορία, που χτίστηκε από γενιές οπαδών, πρέπει να προστατευθεί.
Αν δεν δράσουμε τώρα, ο σύλλογος που θα αφήσουμε πίσω μας θα είναι αγνώριστος, απογυμνωμένος από την κουλτούρα του, την ψυχή του και τους ανθρώπους του. Αυτό πρέπει να σταματήσει. Πρέπει να αγωνιστούμε για τον σύλλογό μας. Πρέπει να αγωνιστούμε για την κουλτούρα των οπαδών πριν να είναι πολύ αργά. Αν ξέρατε ότι δεν θα μπορούσατε να παίξετε αύριο, πόσο σκληρά θα παίζατε σήμερα;», αναρωτιούνται σε ένα από τα πιο πρόσφατα ποστ στον ιστότοπό τους «the1958.org».
Κάπου αλλού αναφέρουν: «Για είκοσι χρόνια, οι Γκλέιζερς αντιμετώπιζαν τη Γιουνάιτεντ ως προσωπική “αγελάδα μετρητών”, αποστραγγίζοντας πάνω από 1 δισ. λίρες από τον σύλλογο, ενώ παράλληλα γέμιζαν τις δικές τους τσέπες. Αυτό έχει οδηγήσει έναν σύλλογο σε παρακμή»
Μαζί με τις υποομάδες της Fan Coalition 58 (FC58) και ClaimBackUnited, εκτός από τις διαδηλώσεις κατά των Γκλέιζερς, ήταν ευθύς εξαρχής αντίθετοι και με το ενδεχόμενο της πιθανής εξαγοράς της ομάδας από τον δισεκατομμυριούχο σερ Ράκτλιφ.
Αρχηγός τους είναι ο 58χονος Κρις Χέιμς, που για πρώτη και πιθανότατα τελευταία φορά είδε τον διχασμό να πλανάται πάνω από την οργάνωση, στις αρχές της φετινής σεζόν. Τότε που ενώ όλα ήταν έτοιμα για μια ακόμη μεγάλη πορεία στο περιθώριο του εναρκτήριου αγώνα πρωταθλήματος με την Αρσεναλ, αυτή ματαιώθηκε έπειτα από ένα δημοψήφισμα στο forum των οπαδών από το οποίο προέκυψε πως το 68% πίστευε πως θα έπρεπε να δοθεί περισσότερος χρόνος στη νέα διοίκηση να αποδείξει την αξία της. Στην ανακοίνωσή τους δήλωναν ότι θα ήταν «ανεύθυνο να διακινδυνεύσουν τη δημιουργία μιας κατάστασης που θα μπορούσε να οδηγήσει σε οποιαδήποτε σύγκρουση “κόκκινων εναντίον κόκκινων” εντός ή εκτός σταδίου».
Η οργάνωση τόνισε ότι η ενότητα ήταν πιο σημαντική από το να βιαστεί κανείς να αναλάβει δράση. Η ήττα και τα όσα επακολούθησαν δεν τους δικαίωσαν και σχεδόν όλοι στην πορεία αναγνώρισαν πως η εκτίμησή τους βασιζόταν περισσότερο στο συναίσθημα και στο νέο υποτιθέμενο ελπιδοφόρο ξεκίνημα της σεζόν.
