Συνέντευξη Τύπου παραχώρησε την Τρίτη ο γενικός γραμματέας της FIBA, Ανδρέας Ζαγκλής, μιλώντας φυσικά και για το θέμα του NBA Europe. Μεταξύ άλλων τόνισε: «Το ΝΒΑ Europe πιστεύω ότι θα αρχίσει το 2027. Είναι ένας ρεαλιστικός στόχος. Δεν είναι μία διοργάνωση αποκλειστικά του ΝΒΑ, αλλά μία διοργάνωση που θα γίνει σε συνεργασία με τη FIBA, η οποία δε θα δώσει μόνο την ευλογία της».
Αναφέρθηκε στην τεράστια χαμένη ευκαιρία της άνοιξης του 2024 και στις συζητήσεις με τις ομάδες της Ευρωλίγκας, όταν όλες βρέθηκαν στη Γενεύη, υπογραμμίζοντας ότι «προτιμώ να φαίνομαι αφελής και να προσπαθώ μέχρι το τέλος για μια λύση, γιατί αυτός είναι ο ρόλος της FIBA, να τους φέρει όλους κοντά. Ακόμα κι αν ξέρω ότι στα βιβλία της ιστορίας θα υπάρχει μια μέρα που θα πρέπει να αναλύσουμε τι συνέβη την άνοιξη του 2024, γιατί εκεί είχαμε τη μεγάλη ευκαιρία και τη χάσαμε. Και μετά αρχίσαμε να αποκλίνουμε».
Για το ΝΒΑ Europe
«Πιστεύω ότι θα γίνει. Πιστεύω πραγματικά ότι ο Οκτώβριος του 2027 είναι ένας ρεαλιστικός στόχος και ότι είναι επίσης ένας ιδανικός τρόπος για να κλείσουμε την αυλαία στην Ντόχα με μια τεράστια διοργάνωση, το Παγκόσμιο Κύπελλο Μπάσκετ της FIBA, και να προχωρήσουμε σε ένα νέο πρότζεκτ που διαμορφώνει το ευρωπαϊκό τοπίο του διασυλλογικού μπάσκετ με θετικό τρόπο.
Δουλειά της FIBA είναι να εξισορροπήσει τα συμφέροντα και να δει αυτό το κομμάτι πριν ξεκινήσουν οι διοργανώσεις των εθνικών ομάδων, ώστε οι ομάδες να μπορούν να παίξουν, να κερδίσουν και στη συνέχεια να είναι σε θέση να κάνουν έναν προϋπολογισμό και να δημιουργήσουν το ρόστερ κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, ώστε να ξέρουν πού θα παίξουν την επόμενη σεζόν. Αυτά είναι στοιχεία θεμελιώδη για εμάς.
Το καλεντάρι και το ανοιχτό πνεύμα. Τώρα, μη με ρωτάτε ακόμα αν αυτό θα έχει πέντε ή έξι ή οκτώ διαφορετικές χώρες μαζί με τις αμέσως επόμενες καλύτερες ομάδες στην κατάταξη του BCL (μετά τον νικητή). Εξακολουθούμε να εργαζόμαστε πάνω σε αυτό. Eίναι μέρος της δουλειάς μας, όπως γνωρίζετε, ως φύλακες του οικοσυστήματος, να διασφαλίσουμε την πρόσβαση των πρωταθλημάτων. Και η πρόσβαση των πρωταθλημάτων σημαίνει την ευκαιρία να παίζεις κάθε χρόνο στο κορυφαίο επίπεδο.
Οχι πια στο φαινόμενο του ασανσέρ, όπου παίζεις μία φορά, επενδύεις και μετά πρέπει να κατέβεις στο προηγούμενο επίπεδο από το οποίο ήρθες. Εφόσον έχεις καλές επιδόσεις στο εγχώριο πρωτάθλημά σου, θα έχεις την ευκαιρία. Φυσικά, θα πρέπει να εξετάσουμε τις κατατάξεις, πρέπει να διευθετήσουμε τις λεπτομέρειες, αλλά το αναφέρω επειδή αυτό είναι ένα σημαντικό στοιχείο του “ανοίγματος”. Και αυτό το επίπεδο ανοίγματος δεν είναι απλώς το ευρωπαϊκό αθλητικό μοντέλο και ωραία λόγια σε ένα κομμάτι χαρτί. Αυτός είναι ένας σαφής δρόμος προς εκατοντάδες συλλόγους σε όλη την Ευρώπη.
Και αυτό είναι μέρος της δουλειάς μας, να διασφαλίσουμε ότι αυτή η ελπίδα υπάρχει και στη συνέχεια μεταφράζεται σε επενδύσεις στο μπάσκετ, οι οποίες διαχέονται στους εκατοντάδες συλλόγους που συμμετέχουν σε ευρωπαϊκά εθνικά πρωταθλήματα. Και γι’ αυτό θεωρούμε ότι είναι ένα μεγάλο κομμάτι του ρόλου της FIBA σε αυτό, όχι μόνο μέσω της δεύτερης διοργάνωσης, του BCL, αλλά και μέσω των εγχώριων πρωταθλημάτων. Και γι’ αυτό είπα, όταν βρισκόμαστε στο τραπέζι, εκπροσωπούμε τόσο τα μέλη μας όσο και τα εθνικά πρωταθλήματα. Μερικά από αυτά, όπως γνωρίζετε, έχουν 100 χρόνια ιστορίας και απίστευτες παραδόσεις, καθώς και πολύ καλά επιχειρηματικά μοντέλα. Αυτή είναι λοιπόν η μηχανή που παράγει παίκτες και, από την οπτική γωνία των οπαδών, είναι επίσης θέμα σεβασμού προς τους οπαδούς των συλλόγων που μέχρι σήμερα δεν έχουν την ευκαιρία, δεν έχουν καμία ρεαλιστική ευκαιρία, να δουν την ομάδα τους να φτάνει στην κορυφή αν κερδίσουν. Αυτό είναι, νομίζω, το στοιχείο που κάνει τη διαφορά εδώ. Ενα από τα στοιχεία τουλάχιστον που κάνει τη διαφορά, και είναι πολύ κοντά στον ρόλο της FIBA σε αυτό το έργο».
Για το γεγονός ότι δεν θα είναι διοργάνωση αποκλειστικά του ΝΒΑ αλλά σε συνεργασία με τη FIBA
«Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι, όπως ανακοινώθηκε, θα υπόκειται στα στοιχεία που ανέφερα νωρίτερα, θα είναι μια συνεργασία. Δεν θα είναι διοργάνωση του NBA.
Θα είναι μια διοργάνωση που θα λειτουργεί σε μεγάλο βαθμό από ειδικούς, φυσικά, που προέρχονται από το NBA. Αλλά θέλω να υπογραμμίσω ότι ο ρόλος της FIBA δεν είναι μόνο να δίνει την ευλογία της στις διοργανώσεις. Ο ρόλος της FIBA είναι να λειτουργεί διοργανώσεις. Οπως το έκανε από τη δεκαετία του ’50 και για 40 χρόνια εντελώς μόνη της.
Και τα τελευταία χρόνια με το BCL, που είναι μια διοργάνωση η οποία ανήκει εν μέρει στη FIBA. Και η φιλοδοξία μας είναι ότι εάν αυτή η διοργάνωση πραγματοποιηθεί, και είπα ότι πιστεύω ότι θα συμβεί, η FIBA θα είναι μέρος αυτής. Θα είναι μια διοργάνωση NBA και FIBA. Αυτό είναι πολύ σημαντικό, επειδή αυτό έχει απαιτήσει το κεντρικό συμβούλιο της FIBA από τη διοίκηση της ηγεσίας, συμπεριλαμβανομένου και εμού».
Για τον τρόπο που η FIBA αντιμετωπίζει τις ομάδες της Ευρωλίγκας
«Η συζήτηση που είχαμε αφορά τη διαθεσιμότητα για τα παράθυρα των προκριματικών των εθνικών ομάδων. Κάποιος είπε, τι γίνεται με τις ομάδες της Euroleague; Κι εγώ είπα ότι, για εμάς, δεν υπάρχει κάτι τέτοιο, όπως ομάδες της Euroleague. Για εμάς, όλες αυτές οι ομάδες είναι ομάδες της FIBA, συμπεριλαμβανομένων αυτών που είναι ιδιοκτήτριες ή συνιδιοκτήτριες της ECA, της μητρικής εταιρείας της Euroleague. Οπότε μας ενδιαφέρουν πολύ.
Μας ενδιαφέρει πολύ να έχουν έναν ρόλο, μια θέση, να βγάζουν χρήματα, κάτι που δεν συνέβαινε πάντα, όπως γνωρίζετε. Και αυτό είναι ίσως η καρδιά του προβλήματος. Και γι’ αυτό τους προσκαλούμε.
Και τον περασμένο Μάιο, 27 Μαΐου, ήταν εδώ. Στην πραγματικότητα, για πρώτη φορά μετά από 10 χρόνια, όλοι τους μας επισκέφθηκαν στο House of Basketball. Tρέφουμε τεράστιο σεβασμό γι’ αυτούς, όπως και για την ηγεσία της ECA. Και σε προσωπικό επίπεδο, η σχέση μας, πρέπει να πω, είναι πολύ σεβαστή και πολύ καλή. Ετσι, η δουλειά μας είναι να προσπαθήσουμε να βρούμε μια θέση για όλους σε αυτό το οικοσύστημα.
Είτε αυτό σχετίζεται με επιχειρηματικά στοιχεία είτε με στοιχεία νέας οικονομίας που θα αναδυθούν με αυτό το νέο πρότζεκτ, τότε είναι θέμα αυτών που θα διαπραγματευτούν. Η FIBA δεν θα διαπραγματευτεί τους οικονομικούς όρους αυτού. Αλλά δεν θέλουμε να αισθάνονται με κάποιο τρόπο μειονεκτούντες.
Και αυτό προσπαθούμε να κάνουμε. Φυσικά, δεν είναι εύκολο γιατί, ξέρετε, ότι ακόμη και αυτοί που παίζουν στην Ευρωλίγκα, οι 20 που παίζουν, δεν έχουν όλοι δικαίωμα ψήφου, κάτι που είναι επίσης ένα περίεργο σύστημα πρωταθλήματος. Και κάποιοι από αυτούς έχουν τοποθετηθεί δημόσια με κάποιο τρόπο για το ζήτημα».
Για το πολιτικό ζήτημα της έλευσης του ΝΒΑ Europe στην Ευρώπη το οποίο συζητείται στην Ευρωπαϊκή Ενωση
«Προτρέπω τους πάντες να εξετάσουν τα γεγονότα, και τα γεγονότα είναι αρκετά ξεκάθαρα ότι αυτό που σχεδιάζεται είναι πολύ πιο συμβατό με το ευρωπαϊκό αθλητικό μοντέλο και με τα κριτήρια ανατροφοδότησης από ό,τι είχαμε τα τελευταία πολλά χρόνια.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι μας χρειάστηκαν αν όχι 25, τότε 15 χρόνια για να πείσουμε τους συλλόγους μας, τους κορυφαίους συλλόγους μας για δύο, τρεις βασικές αξίες, όπως είναι το καλεντάρι, οι κανόνες του παιχνιδιού, η προστασία του εγχώριου πρωταθλήματος, η ανοιχτή πρόσβαση, το δεύτερο επίπεδο των διοργανώσεων. Και το λέω αυτό κάθε χρόνο. Ξέρετε τι ζητούσε η FIBA.
Η FIBA δεν έχει αλλάξει ούτε ένα κόμμα σε αυτά που ζητούσε όλα αυτά τα χρόνια. Και κάθε χρόνο, δεχόμουν την ερώτηση αν σημειώνεται πρόοδος με τη Euroleague. Και δεν μπόρεσα να σας δώσω σπουδαία νέα για μία τεράστια πρόοδο.
Αλλά μπορώ να σας πω ότι δεν χρειάστηκαν περισσότερα από 25 λεπτά για να το αποδεχτεί το NBA. Οι πολιτικοί μπορούν να πουν ό,τι θέλουν να πουν. Καταλαβαίνω ότι υπάρχουν διαφορετικά στοιχεία.
Μπορείτε να δαιμονοποιήσετε κάποιον που προέρχεται εκτός της ηπείρου. Μπορείτε να δαιμονοποιήσετε τις ομάδες. Η πραγματικότητα είναι ήδη στη σημερινή μας πραγματικότητά: Υπάρχει ήδη κάποιος εκτός της ηπείρου μας, τόσο από εμπορικής όσο και από αγωνιστικής πλευράς. Δεν έχουμε τον σεβασμό για τις εθνικές ομάδες όπως θα έπρεπε κατά τη διάρκεια της σεζόν. Eχουμε ένα κλειστό πρωτάθλημα de facto που είναι, όπως είπα, αδύνατο να έχουν πρόσβαση σε αυτό, για πολλούς συλλόγους, ενώ για τη συντριπτική πλειοψηφία είναι de facto αδύνατο να βρεθούν σε αυτό. Επομένως, είμαι πολύ χαρούμενος που μιλάω για αυτό το γεγονός με οποιονδήποτε πολιτικό στην Ευρώπη ή με οποιονδήποτε συνάδελφο που το παρουσιάζει αυτό ως πρόβλημα για τον αθλητισμό. Eτσι, η θέση μας ως FIBA, είτε πρόκειται για την ECA είτε για το NBA, είναι η ίδια. Και ως εκ τούτου, η συμμετοχή μας σε ένα τέτοιο έργο είναι συνεπής με αυτά που λέγαμε όλο αυτό το διάστημα».
Για ένα πιθανό σχίσμα
«Νομίζω ότι είμαστε ήδη σε σχίσμα, οπότε δεν βλέπω κίνδυνο κατακερματισμού.
Το γεγονός ότι δεν καταφέραμε να βρούμε συμφωνία πριν από περίπου 10 χρόνια, όταν δημιουργήθηκε το BCL, το επιβεβαι;vνει. Δεν ανησυχώ λοιπόν για όλα αυτά. Δεν χρειαζόμαστε ακόμα μια ορολογία διοργάνωσης, επειδή αυτό που χρειαζόμαστε είναι μια διοργάνωση που θα μας επιτρέψει να φέρουμε τα πάντα κάτω από την ίδια στέγη.
Και όπως είπα στην αρχή, κάτω από την ίδια στέγη σημαίνει η στέγη της FIBA. Δεν σημαίνει ότι η FIBA ελέγχει τα πάντα. Δεν το ζητήσαμε ποτέ αυτό, τουλάχιστον τα τελευταία επτά χρόνια και μια μέρα που είμαι εγώ υπεύθυνος. Επομένως, δεν φοβάμαι τον κατακερματισμό.
Δεν είμαι ευχαριστημένος με την τρέχουσα δομή, η οποία είναι ήδη κατακερματισμένη. Και πρέπει επίσης να πω ένα πράγμα, επειδή αναφέρατε το 2000. Η FIBA αγωνίζεται για μια πολύ απλή δομή των διοργανώσεων.
Eνα ή δύο ή τρία επίπεδα. Και μας μήνυσαν γι’ αυτό. Μας μήνυσαν ενώπιον των δικαστηρίων του Μονάχου, αλλά και στις Βρυξέλλες.
Και μας μήνυσαν οι κορυφαίοι ευρωπαϊκοί σύλλογο;i μας και η ECA λέγοντας όχι, δεν μπορείτε να υπερασπιστείτε το μονοπώλιό σας, που σημαίνει ότι ο κατακερματισμός είναι καλός, επειδή αυτό είναι δουλειά. Etσι, η FIBA συμμορφώθηκε, αν και κερδίσαμε την υπόθεση στο Μόναχο. Η FIBA συμμορφώθηκε.
Και η FIBA είπε, πολύ καλά, το BCL θα γίνει. Τα πρωταθλήματα ήρθαν σε εμάς και είπαν, θέλουμε να ενταχθούμε και να λειτουργήσουμε το BCL μαζί σας… Και ανταγωνιζόμαστε. Και αυτό μας λένε οι Βρυξέλλες. Το μπάσκετ είναι δουλειά. Πρέπει να ανταγωνίζεστε σε μια ανοιχτή αγορά. Για αυτό πάλευαν η ECA και η Euroleague. Επομένως, θεωρώ περίεργο τώρα που ενθαρρύνονται οι φιλάθλοί μας και οι πολιτικοί μας ενάντια σε αυτό που έχουμε αποδεχτεί ως τον κανόνα του μπάσκετ, που είναι ο ανταγωνισμός. Ακριβώς επειδή μια μεγαλύτερη επιχείρηση μπορεί να έρθει και να έχει μεγαλύτερη οικονομική ισχύ.
Oπως είπα, λοιπόν, η FIBA είναι συνεπής. Θέλουμε τα πάντα κάτω από την ίδια στέγη. Και το όραμά μου είναι τα πάντα να βρίσκονται κάτω από την ίδια στέγη, σε ένα σαφές περιβάλλον όπου θα υπάρχει ένα πρώτο επίπεδο, στην οποία μία ομάδα θα προκρίνεται από το δεύτερο επίπεδο και από τα εγχώρια πρωταθλήματα, αλλά και μέσω ενός τρίτου επιπέδου.
Το 2ο και το 3ο επίπεδο σίγουρα θα ήταν η δουλειά μας, γιατί αυτή είναι η δουλειά μας. Αναπτύσσουμε το άθλημα. Και το πρώτο επίπεδο θα έχει τους κύριους εμπορικούς παράγοντες και τους κορυφαίους συλλόγους μας και τους άλλους που παίζουν εκεί για να επωφεληθούν και να βγάλουν χρήματα, κάτι που είναι καλό, γιατί αυτό σημαίνει περισσότερα χρήματα και για τους παίκτες και τους προπονητές μας.
Είμαστε συνεπείς σε αυτό. Και δεν έχουμε αλλάξει. Δεν δέχομαι ότι κάποιος, που κάποτε ήθελε ανοιχτό ανταγωνισμό και εφαρμογή του δικαίου της Ε.Ε., λέει τώρα: “Oχι, πρέπει να προστατεύσουμε την παράδοση ή τον ενεργεία κυρίαρχο”.
Hμασταν ο εν ενεργεία κυρίαρχος για 40 χρόνια, 42 χρόνια. Και συνέβησαν αναταραχές. Και ξέρουμε τι συνέβη μετά από αυτό. Δεν θέλετε να σας το πω. Αν λοιπόν αποδεχτούμε, η κοινότητα και η οικογένεια του μπάσκετ το έχουν αποδεχτεί, ότι η αναστάτωση είναι κάτι που μπορεί να συμβεί επειδή πρόκειται για επιχειρήσεις και το μονοπώλιο της FIBA δεν πρέπει να προστατεύεται, δεν καταλαβαίνω γιατί ξαφνικά θα πρέπει να προστατεύσουμε το μονοπώλιο κάποιου άλλου. Τούτου λεχθέντος, είναι δική μας δουλειά να τους φέρουμε όλους κοντά».
Για το buy out των παικτών που φεύγουν για το ΝΒΑ
«Το buy out αποτελείται από δύο στοιχεία. To συμβατικό: Υπάρχει μια συμφωνία FIBA – NBA, η οποία προστατεύει τους συλλόγους μας στο οικοσύστημα της FIBA. Τι σημαίνει αυτό; Ο παίκτης δεν μπορεί να παίξει για μια ομάδα του NBA εάν είχε ένα έγκυρο, δεσμευτικό συμβόλαιο με μία ομάδα της FIBA. Απαιτείται το letter of clearence από τη FIBA προς το NBA.
Επομένως, εάν ένας παίκτης έχει συμβόλαιο και το συμβόλαιο έχει ρήτρα εξαγοράς, X, ό,τι κι αν είναι το X, αυτό το ποσό πρέπει να καταβληθεί. Είτε αυτό το ποσό είναι 900.000 δολάρια είτε αυτό το ποσό είναι 10 εκατομμύρια δολάρια, αυτό το ποσό πρέπει να καταβληθεί για να αποδεσμευτεί ο παίκτης από τη FIBA και να μπορέσει να εγγραφεί στην ομάδα στο NBA. Eτσι, το ζήτημα της τιμής της εξαγοράς εξαρτάται αποκλειστικά από τη διαπραγμάτευση μεταξύ του παίκτη και της ομάδας της FIBA.
Τώρα, όλοι γνωρίζουμε ότι η συλλογική σύμβαση εργασίας μεταξύ των παικτών και των ομάδων του NBA αναφέρει ότι οι ομάδες του NBA μπορούν να πληρώσουν ό,τι θέλουν για μια εξαγορά, ό,τι μπορούν, αλλά ένα ορισμένο ποσό από αυτό δεν θα μετρήσει ως μισθός, επομένως δεν θα αποτελεί μέρος του salary cap. Οπότε, θέλω να είμαι πολύ σαφής. Αυτό που λέγεται ότι το ΝΒΑ buy out ορίζεται από το NBA δεν είναι NBA buy out.
To bit out του NBA για έναν παίκτη που παίζει σε μια ομάδα της FIBA ορίζεται από τον παίκτη και την ομάδα του. Eχουμε δει ομάδες του NBA να πληρώνουν περισσότερα χρήματα από αυτό το ποσό που αναφέρεται στη συλλογική σύμβαση εργασίας του NBA σε ομάδες της FIBA; Ναι, ειδικά όταν είχαν χώρο στο salary cap, πλήρωναν περισσότερα. Ή αν ήθελαν πολύ τον παίκτη, πλήρωναν περισσότερα.
Επηρεάζει το ποσό του buy out που ορίζεται στη συλλογική σύμβαση του ΝΒΑ τη διαπραγμάτευση μεταξύ παικτών και ομάδων; Ναι, και το ξέρω αυτό, αλλά για αυτό έχει γίνει μία συλλογική διαπραγμάτευση και ισχύει για όσο διάστημα ισχύει η συλλογική σύμβαση εργασίας. Δεν είναι κάτι που η FIBA μπορεί να αλλάξει διμερώς με το NBA. Γι’ αυτό μερικές φορές έχουμε δει παίκτες να πληρώνουν από την τσέπη τους το επιπλέον ποσό όταν μία ομάδα του NBA είπε ότι δε θέλει να πληρώσει αυτό το ποσό.
Ενα από τα πράγματα πάνω στα οποία εργαζόμαστε, αλλά θα μπορέσω να σας πω περισσότερα, νομίζω στις αρχές του 2026, δεν είναι το buy out, αλλά είναι ένας μηχανισμός με τον οποίο οι σύλλογοι που αναπτύσσουν παίκτες αποζημιώνονται όταν τελικά οι παίκτες φτάνουν στο κορυφαίο επίπεδο.
Θα μπορέσω να παρουσιάσω κάτι στο κεντρικό συμβούλιο της FIBA μέχρι την άνοιξη, και τότε είμαι σίγουρος ότι θα μπορέσω να σας πω περισσότερα.
Το buy out λαμβάνεται μόνο από την τελευταία ομάδα στην οποία αγωνίστηκε ο αθλητής. Ενα από τα βασικά παράπονα που έχω όταν συναντιόμαστε με τους κορυφαίους συλλόγους μας είναι ότι αν στο NBA δεν υπήρχε όριο, θα διαπραγματεύονταν ό,τι ήθελαν με τους παίκτες τους.
Αλλά λαμβάνω ισάριθμα παράπονα από άλλους συλλόγους της FIBA εναντίον των κορυφαίων συλλόγων αυτή τη φορά ότι παίρνουν τους παίκτες σχεδόν δωρεάν. Και ότι μερικές φορές οι παίκτες ηλικίας 16, 17 ετών μεταφέρονται με πολύ απότομο τρόπο από έναν μικρότερο σύλλογο σε έναν μεγαλύτερο σύλλογο ή σε έναν σύλλογο που συνδέεται με κάποιον ατζέντη, δυστυχώς, έτσι ώστε αυτός ο τελευταίος σύλλογος να πάρει και το buy out από το NBA.
Και αυτό το δεύτερο μέρος είναι πολύ λεπτό για εμάς, γιατί μπορεί να είμαι δυσαρεστημένος που ορισμένοι από τους κορυφαίους συλλόγους μας, είτε πρόκειται για τον Ολυμπιακό, τον Παναθηναϊκό, τη Φενερμπαχτσέ, τη Ζαλγκίρις, είτε για την Aλμπα Βερολίνου, τη Γαλατασαράι, τη Μάλαγα κ.λπ., δεν παίρνουν αρκετά από τα buy outs. Αλλά από κάτω, η πυραμίδα που παράγει παίκτες είναι πολύ ευρύτερη. Και η δουλειά μας είναι να διασφαλίσουμε δίκαιη αποζημίωση όσων εργάζονται στη βάση της πυραμίδας.
Eτσι, πρέπει να δουλέψουμε και στα δύο στοιχεία. Και τα έχουμε θέσει αμφότερα στο NBA και, φυσικά, στην ECA. Και σας λέω, αυτό είναι μέρος της ατζέντας μας, σαφώς».
Για τις ελληνικές ομάδες στο NBA Europe
«Δεν θέλω να κάνω εικασίες για ομάδες. Και δεν υπάρχει αμφιβολία για την επιτυχία των ελληνικών ομάδων στη Euroλeague με τόσο πολλούς τίτλους, μερικοί από αυτούς, φυσικά, κατά τη διάρκεια της FIBA Euroleague ή του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου. Δεν θα κάνω λοιπόν εικασίες, αλλά πιστεύω ότι όλες οι ομάδες έχουν την ευκαιρία να βρίσκονται στο οικοσύστημα. Και μετά είναι θέμα συνθηκών και πώς βλέπουν το μέλλον τους αναφορικά και με τις επενδύσεις. Και υπάρχουν ορισμένες προϋποθέσεις που το NBA έχει ήδη αναφέρει από την πλευρά του, από τα γήπεδα μέχρι τις πόλεις, κ.λπ. Αυτό δεν είναι κάτι που η FIBA πρόκειται να συζητήσει με κάθε ειλικρίνεια μαζί σας. Και εξήγησα νωρίτερα γιατί, επειδή ταυτόχρονα, πρέπει να μιλήσουμε με τις ομάδες μας και να διατηρήσουμε τη σχέση μας, να τις βοηθήσουμε να αναπτυχθούν, να τις βοηθήσουμε να γίνουν πιο δυνατές και επίσης να μπορούμε να κοιτάξουμε κατάματα τους συναδέλφους μας στην ECA με τους οποίους έχουμε και προσπαθούμε να βελτιώσουμε μια σταθερή σχέση».
